Clown już nie bawi, zamieniony tymczasem w pierrota, porzucony i zapłakany pomarańczowy chłoptaś, chlipie w kącie.
Ci, co go to wczoraj wyznawali, dziś syczą ze złością: „Nie mam już na kogo głosować”. Pohukują, straszą, piętnują, grożą paluchami w swoich notkach blagierskich, że go porzucą, przenoszą do lamusa, odkładają na półkę, wywożą na śmietnik historii.
Kiedy przy świetle lamp jedynej słusznej telewizji, znieważał osobę Prezydenta RP (zarówno przed, jak i po śmierci śp. Lecha Kaczyńskiego), kiedy przy aplauzie jadowitych piór jedynie słusznej gazety, szydził, hańbił najlepszego prezydenta RP po 1989 r., chór lewicy, lewaków, liberałów i libertynów, bronił go i popierał, zasłaniając się wolnością słowa.
Wtedy był potrzebny.
Jednak również w Polsce, jak to bywa w świecie, są równi i równiejsi.
Świętymi krowami w naszej ojczyźnie są feministki i proaborcjoniści, geje i transwestyci, skamieniałe zło, reprezentujące wściekłą i rozwrzeszczaną mniejszość, tworzy zasady, na bazie których, niejako ex definitione wyżej wymienieni, zasługują na większe prawa. Ich nie wolno dotykać.
Cyrk trwa. Oburzenie na clowna bez okularów (tym razem) nabiera tempa.
W głębinach mętnej wody socjal-liberałów do ataku szykują się kolejne potwory.
My nie dajemy się zwieść temu taniemu spektaklowi dla mas. Clown-pierrot to tak naprawdę cwany arlekin.
Wykiwa i wykpi pewnie jeszcze niejednego.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)