Traktat Lizboński a werdykt Trybunału Konst. Niemiec

Co oznacza wyrok Trybunału Konstytucyjnego (TK) Niemiec dla dalszych losów Traktatu Lizbońskiego? Dlaczego pomimo uznania go (jakoby) za zgodny z konstytucją traktat ten nie może zostać natychmiast podpisany?

Podstawowym elementem werdyktu jest ustawienie się TK Niemiec w pozycji arbitra zgodności TL z konstytucją i prawem, nie tylko przed ale i po wejściu w życie. Ma to fundamentalne znaczenie, ponieważ pamiętajmy, że TL to nie tylko zapisy już istniejące, ale także nowe prawa uchwalane przez Parlament Europejski na jego podstawie.

TK wskazał tutaj szczególnie na obszary prawa karnego, policji i wojska, podatków, wydatków socjalnych, prawa rodzinnego i religii, jako główne obszary suwerenności w konstrukcji praw i orzecznictwie.

TK uznał też za niedopuszczalne nadanie UE charakteru państwowego, w szczególności redukującego Niemcy z pozycji suwerennego państwa do roli stanu/województwa.

W kontekście powyższych ustaleń kalendarz zasugerowany przez TK, czyli najpierw ponowne dostosowanie ustawodawstwa towarzyszącego wejściu Traktatu w życie, a dopiero później ratyfikacja, ma charakter drugorzędny. TK ustanowił się przecież arbitrem nie tylko samego Traktatu, ale również jego konsekwencji, rezerwując sobie w ten sposób prawo interwencji w dowolnym momencie w przyszłości.

Patrząc na zakresy suwerenności wskazane przez TK, oraz zakaz explicite nadania UE charakteru państwa, można zastanowić się czy przypadkiem Traktat nie jest martwy? Czyż jednym z jego celów nie była unifikacja w obszarach wskazanych przez TK za suwerenne?

Warto również zwrócić uwagę na różnicę w podejściu w porównaniu do orzecznictwa naszych sądów i TK, które, omijając prawo polskie, powołują się bezpośrednio na prawo unijne, uznając je za de-facto nadrzędne. Stoi to w oczywistym konflikcie z art. 8 pkt. 1 konstytucji, nie mówiąc o racji stanu, nawet jeśli jest w tym samym dokumencie uznane za dopuszczalne (art. 90,91).

Pozostaje mi tylko zazdrościć racjonalnego i suwerennego podejścia to kwestii ratyfikacji po drugiej stronie Odry.