Warszawa - miasto pogrzebów

Byłam na Placu Piłsudskiego, byłam w Krakowie.Nie mogłam i nie chciałam być na innych pogrzebach.
Symbolicznie pożegnałam wszystkich w sobotę, jak miałam wybierać, kto jest dla mnie ważny, a kto ważniejszy?

Ale tak jak nie przewidziały nasze elity kogo można chować na Wawelu, tak pewnie pan Igor i Radosław zakładając Salon24 nie mógł przewidzieć, do czego będzie czasami służyć.

A służył do próśb o zapalenie znicza - to spełniał KaZet z RenKą, czy inni blogerzy w innych miastach, przede wszystkim w Krakowie, ale nie tylko.

I mnie pewien Komentator z Daleka w imieniu swoim i syna poprosił o zapalenie znicza panu Władysławowi Stasiakowi.

Obiecałam być na pogrzebie, nie wybierałam się na Mszę Św. bo przyznam bez bicia w obecnych dniach żyję trochę na bakier z logiką.Uznałam, że mogę nie zdążyć spod Św.Anny na Powązki zakładając, że "zwykły tłum" nie będzie miał szans na autokar.Miał, podstawiono specjalne autobusy.

Ale kiedy usłyszałam, że pogrzeb dopiero o 13.00 pojechałam pod Św.Annę.

Krakowskie Przedmieście wyłączone z ruchu.Do kościoła Św.Krzyża dochodzą delegacje, pojedyncze osoby z wieńcami,kwiatami.Na czyją Mszę? Nie wiem, straciłam rachubę.

Idę dalej - pod Pałacem kwiaty uprzątniętne, ale stoi krzyż i dalej ustawiane są znicze.

Tam, gdzie już nie stoją steryna,wosk wżarły się w płyty chodnikowe.Ktoś mówi - tego już nie da się doczyścić.

Tak, nie da się.

Po Mszy jedziemy w kondukcie pogrzebowym - ulice wyłączone z ruchu, patrzę na Warszawę.

Z niektórych domów dozorcy zdjęli już flagi.Ale "warszawskie" są wszędzie, także na autobusach,tramwajach.

I są też flagi na wszystkich instytucjach, są w nieoczekiwanych miejscach - na ogrodzeniu autokomisu,na budowie.

No i te kapliczki, jak je nazwałam - czyjeś zdjęcie a pod nim palące się znicze.

Na Powązkach przechodzę koło grobów zarzuconych wieńcami - Piotra Nurowskiego,Jolanty Szymanek-Deresz,Mariusza Kazana,Izabeli Tomaszewskiej,Sławomira Skrzypka.

Ale największe wrażenie sprawia rząd grobów jeszcze pustych - to uzmysławia rozmiary tragedii.

Samej uroczystości nie będę opisywała.Powiem jedno - była młodzież, między innymi ze Strzelca, nad grobem odegrano marsz I Brygady.

I wiem jedno - dobrze, że tam byłam.

Byłam na pogrzebie Pierwszego Obywatela RP, dobrze, że poszłam na pogrzeb Pierwszego Urzędnika RP.

Bo tym przecież był pan Stasiak - wysoki,przystojny,spokojny, nigdy nie wdający się w żadne pyskówki w studiach telewizyjnych - ani dziennikarze,ani politycy nie bardzo mieli jak go zaczepić.A jednoczesnie bardzo poważnie traktujący swoją pracę - czy w NIKu,czy w warszawskim Ratuszu, w MSWiA czy w kancelarii prezydenckiej.

A Warszawa?

Chociaż raz nie można jej zazdrościć - przedstawiciele rządu,posłowie, senatorowie,wojsko,policja,slużby miejskie, do tego wysocy przedstawiciele Kościoła - wszyscy zajmują się pogrzebami.
A to nie konferencja z której można się dyskretnie ulotnić, każdy uroczysty, wielogodzinny,wykańczający także psychicznie.Bliscy przyjaciele wygłaszają rozdzierające pożegnania...A to jeszcze nie koniec...tyle ciał jeszcze nie zidentyfikowanych.

Ja wiem, że wy macie "swoje" pogrzeby, ale jednak jeden, dwa,trzy...

My tak wiele

 

PS Wiem, że aż prosi się o zdjęcia...Nie mogę.Nie chodzę z aparatem, rzadko chodziłam, więc tym bardziej teraz nie chcę.Może w sobotę wrzucę parę fotek z Warszawy - na pewno dalej będzie płakać