Zbrodnie i grzechy reżimu Maduro

Jak od razu napisałem we wpisie na kanale, jestem w szoku po 100% skutecznej akcji USA, polegającej na porwaniu wenezuelskiego dyktatora Nicolasa Maduro. 
Patrzyłem na napisy na pasku telewizji, najpierw o ataku, a po chwili, że go złapano razem z żoną. A następnie, że już jest transportowany do USA, w celu osądzenia. Wszystko się działo na naszych oczach, bardzo szybko.
Więc postanowiłem się przyjrzeć bliżej postaci dyktatora Maduro. Oraz jego głównym grzechom. I o nich będzie mowa.  
Zdecydowałem się przeanalizować główne zbrodnie reżimu Maduro. Tym bardziej, że po porwaniu dyktatora, pojawiały się głosy nieprzychylne dla USA. Chciałem więc sprawdzić, czy Maduro był faktycznie tak bardzo zły, czy może tylko trochę. 
Czy rację miały Stany Zjednoczone, czy ich krytycy.
Wiadomo przecież, że dość powszechne są antyamerykańskie nastroje na świecie.
A szczególnie, ma to miejsce w Ameryce środkowej, i południowej.
W Polsce, jest to charakterystyczne dla środowisk liberalno lewicowych. Z jednej strony, to jest efekt niemiecko unijnej polityki wypychania USA z Europy. 
Z drugiej strony, to efekt niejawnej propagandy kremlowskiej, w środowiskach lewicowych i prorosyjskich.
Co ciekawe, antyamerykańskie nastroje są dostrzegalne w różnych środowiskach ufologicznych. Szczególnie wyraźnie to widać w środowisku propagandystów religii paranormalnej, o której pisałem i o której mówię w nagraniach siedemnastym, osiemnastym i dziewiętnastym.

Zatem, chciałem dokonać wstępnej, moralnej oceny reżimu Maduro.
Zebrałem główne grzechy dyktatora. Szczególnie te, które by przemawiały do środowiska lewicowego. Żeby się nie dali manipulować.
To, czego się dowiedziałem, utwierdziło mnie w przekonaniu, że słuszna była decyzja Trumpa.
I co my tu mamy.
Zacznę od najcięższych grzechów.
Czyli w pierwszej kolejności zajmę się ofiarami ludzkimi. 
Największą liczebnie zbrodnią tego dyktatora są egzekucje pozaprawne. Szacuje się je na  około 20 tysięcy ofiar. Te dane są w raportach ONZ. Oraz  w raportach innych organizacji.
Egzekucje były wykonywane w biednych dzielnicach. A to jest dla lewicy, szczególnym zaprzeczeniem idei państwa chroniącego obywateli.
Pod pretekstem walki z przestępczością, eliminowano osoby uznane za wrogów politycznych.
Kolejna grupa zbrodni Maduro to brutalne tłumienie protestów, co przyniosło przez kilka lat, setki ofiar.
Kolejne ofiary, wywołane pośrednio przez Maduro, wynikały z jego polityki społecznej.  Reżim spowodował kryzys humanitarny, w tym  upadek służby zdrowia, braki żywności. 
Szacuje się, że setki tysięcy Wenezuelczyków zmarło przedwcześnie z powodu braku leków, braku prądu w szpitalach. Oraz generalnie z niedożywienia. 
Przedostatnia grupa tych najcięższych zbrodni, to zabójstwa w aresztach oraz tortury.  W tym ogromna ilość przypadków gwałtów lub przemocy seksualnej.
Listę tę kończą zabójstwa polityczne. Czyli  eliminacja opozycyjnych polityków, zarówno w kraju, jak i za granicą.
Podsumowując najcięższe zbrodnie reżimu, trzeba stwierdzić że: raporty ONZ, a także Human Rights Watch, wskazują, że wiele z tych zabójstw miało charakter systematyczny. Z tego powodu Międzynarodowy Trybunał Karny prowadzi oficjalne śledztwo w sprawie zbrodni przeciwko ludzkości.
W polskojęzycznej, telewizji prorządowej, słyszałem oszacowanie ofiar reżimu Maduro na trzydzieści tysięcy.

A teraz będzie o jego systemie, pozornie lewicowym. Oczywiście to oszustwo lewicowe, jak zawsze, na całym świecie. 
Zwolennicy Trumpa określili ten system reżimem faszystowsko-lewicowym. Z powodu brutalnych metod  tłumienia opozycji, typowych dla faszyzmu. A jednocześnie przy zachowaniu komunistycznej retoryki.
A więc, niech lewica czyta dalej.
Jedziemy.
Nicolas Maduro zdradził klasę robotniczą i związki zawodowe. Zdradził ideały robotnicze.
Jego reżim, mieniący się „rządem robotniczym”, w rzeczywistości brutalnie tłumił niezależne ruchy pracownicze.
Więził związkowców. Wielu liderów związkowych trafiło do więzień, za organizowanie strajków przeciwko niskim płacom. Bo Maduro zakazał  strajków.
Zaś ten lewicowy dyktator, płace sprowadził do głodowych groszy.
Realna wartość płacy minimalnej, spadła do poziomu uniemożliwiającego przeżycie, co uderza w najuboższych, których lewica powinna chronić.
Mimo ogromnych zasobów ropy, miliony Wenezuelczyków żyją w ubóstwie, z minimalną płacą na poziomie kilku dolarów miesięcznie. 

Ciąg dalszy na: https://www.youtube.com/@piotrh.3567