Debaty wygrywa się nie tylko tym, co się mówi, ale jak się mówi i jak się wygląda. Oczywiście, wygrana w debacie nie oznacza wygranej w wyborach (Bush przegrywał zarówno z Gore'em jak i Kerrym), ale lepiej nie dawać przeciwnikowi materiału do wykorzystania w końcówce kampanii. W podręcznikach, z których uczą się studenci politologii oraz komunikacji społecznej, można znaleźć wiele rad dotyczących debat i tego, jak powinni zachowywać się kandydaci.
Be (vice)presidential
Największy problem mają ci kandydaci, którym zarzuca się niedoświadczenie i nieprzygotowanie lub startują przeciwko urzędującym prezydentom. Najlepiej wypadł Ronald Reagan, zwany często Wielkim Komunikatorem.
Także podczas debat z urzędującym wówczas prezydentem Carterem pokazał, że jest zdecydowany i nadaje się na przywódcę.
Jedną z najczęściej omawianych wiceprezydenckich debat jest debata Bush - Ferraro w 1984 roku. Geraldine Ferraro stawiła czoła ówczesnemu wiceprezydentowi George'owi Bushowi. Jej ostra reakcja spodobała się publiczności i dziennikarzom, a także zamknęła usta krytykom, którzy zakładali, że kobieta może polec w debacie z mężczyzną:
Be likeable
Rada to zadziałała podczas debat Johna F. Kennedy'ego, Billa Clintona i George'a W. Busha - a więc w przypadku kandydatów, którym można było zarzucić brak doświadczenia (czyli u tzw. newcomerów). Nie chodzi tu o szerokie uśmiechanie się do kamery, raczej o pewną chemię, o zdolność, której nie można się nauczyć, o łatwość kontaktu z publicznością, o sympatię, którą kandydaci są w stanie wzbudzić. JFK lepiej radził sobie przed kamerą niż Nixon, a to przełożyło się na sympatię telewidzów, a później wyborców.
Lower expectations
W opinii publiczności debatę można przegrać, nawet jeśli się ją merytorycznie wygrało. Jeśli sztab kandydata dobrze przygotuje się do spotkania przez właściwe ustawienie oczekiwań, to każda najmniejsza nawet porażka konkurenta może być wielkim sukcesem dla obozu przeciwnego. Chodzi o sytuację, gdy oczekuje się powszechnie, że zdecydowanie wygra jedna ze stron - bo jest postrzegana jako bardziej doświadczona, zdolniejsza, lepiej przygotowana. W takim wypadku wystarczy, by drugi kandydat wypadł lepiej niż się po nim (lub po niej) oczekiwało.
Zasada lower expectations stosowana jest również przez kandydatów skazanych na zwycięstwo - tak właśnie przez ostatnie dni działał Joe Biden i jego sztab. Senator w wywiadach podkreślał, że Palin doskonale wypadała w debatach przed wyborami na Alasce, że ostatnio intensywnie ją szkolono, że może sprawić sporą niespodziankę, że on traktuje ją z całą powagą i wie, że czeka go trudne zadanie. Z kolei to, że Sarah Palin tak tragicznie zaprezentowała się podczas rozmów z Katie Couric, może jej tylko pomóc - jeśli uda jej się dotrzymać kroku i nie dać się Bidenowi, zostanie uznana za zwyciężczynię, nawet jeśli nie zabłyśnie niczym szczególnym. Niektórzy radzą, by Palin skoncentrowała się przede wszystkim na ataku, by była agresywna, nie starała się dobrze wypaść.
But don't meet them low - nie ma jednak nic gorszego niż ustawić poprzeczkę nisko, a potem wypaść w debacie jeszcze gorzej.
Don't screw up
A liczy się wszystko, każde skrzywienie na twarzy, każde przejęzyczenie, niewłaściwe sformułowanie. W podebatowym spinie nie ma miejsca na tłumaczenie, co kandydat chciał powiedzieć. Carter raz wspomniał podczas debaty, co jego (kilkuletnia wówczas) córka myśli o broni nuklearnej i już następnego dnia Republikanie wyśmiewali go, sugerując, że radzi się małego dziecka. Michael Dukakis podczas jednej z debat w 1988 roku wypadł nieprzekonująco, gdy zapytany, czy zmieniłby swoje zdanie dotyczące zakazu kary śmierci, gdyby zgwałcono i zamordowano jego żonę, zaczął spokojnie opowiadać o swoim stosunku do kary śmierci. W odpowiedzi zabrakło pasji, i wielu, z Dukakisem na czele, wierzy, że ta niefortunna wypowiedź kosztowała go zwycięstwo w wyborach.
Jednak najczęściej dawał plamę Dan Quale. Ze wszystkich jego wpadek jedna została zapamiętana najlepiej - jego porównanie się do JFK:
Warto znów dodać, że wygrana w debatach nie gwarantuje sukcesu w wyborach. George W. Bush przegrywał starcia w debatach w 2000 i 2004, ale w najważniejszym starciu, w wyborach, wygrał. Tak samo było z Danem Quale'em w 1988 roku, choć podczas debat wypadł koszmarnie źle, to jednak udało mu się u boku George'a Busha (seniora) dotrzeć do Białego Domu.
Facts
Sztaby przed debatą przygotowują zgrabne sound bite'y, porównania, bon-moty, metafory. Dobrze, gdy kandydat swobodnie potrafi żonglować datami, liczbami i potrafi użyć ich w odpowiednim momencie:
W wielu wypadkach potrzebny jest refleks i wiedza, której można użyć. Nawet George W. Bush miewał przebłyski debatowego geniuszu.
Kto wygra debatę Biden - Palin? Jak uczy historia debat, niekoniecznie ta osoba, która będzie lepsza merytorycznie, a zwycięzca wcale nie musi znaleźć się w styczniu 2009 roku w Białym Domu.
Podobne:
Komentarze
Pokaż komentarze (5)