Jak się okazuje współczesna europejska rzekoma demokracja cechuje się zwłaszcza tym, że nie za bardzo interesuje się opiniami swych obywateli a gremia kierownicze europejskiej administracji w zasadzie uważają, że lepiej znają potrzeby Europy niż jej mieszkańcy, których te problemy bezpośrednio dotyczą. W pewnych obszarach dotyczących zwłaszcza gospodarki istnieje olbrzymia potrzeba dalszej integracji Europy, niestety te sfery są notorycznie pomijane w pracach unijnych instytucji, natomiast sfery zupełnie nieistotne, wynikające jeszcze z jakichś uprzedzeń z okresu zimnej wojny i anachroniczne z punktu widzenia aktualnych mieszkańców naszego kontynentu są systematycznie podnoszone na forum europejskich gremiów decyzyjnych. Dotyczy to głównie zagadnień instytucjonalnych UE, co jest ewidentnym dowodem, w jakim stopniu administracja skupiona jest na samej sobie.

Dziś Irlandia uratowała Europę i można, by się z tego faktu cieszyć i spodziewać się, że teraz europejskie elity polityczne zmienią swe podejście i zajmą się sprawami najważniejszymi, ale wydaje mi się, że irlandzka lekcja niewiele nauczy polityków a właściwie tylko tyle, że następnym razem zadbają o to, żeby przy następnej próbie wprowadzenia apriorycznych i zupełnie zbędnych, czy wręcz szkodliwych przepisów zadbać o to, by już żaden naród nie mógł tej próbie stanąć na drodze