Groty Yungang- z Listy Dziedzictwa Światowego UNESCO

Groty Yungang położone są na południowym stoku gór Wuzhou, w dolinie rzeki Li Shi, 16 km. na zachód od miasta Datong w prowincji Shanxi w północno- zachodnich Chinach.

Groty Yungang zbudowano a właściwie wydrążono u stóu góry i są ulokowane na przestrzeni ok. 1000 m ze wschodu na zachód. Budowa jaskiń rozpoczęła się w 453 r. n.e. i trwała 50 lat. Wybudowano w sumie 252 groty z ponad 51.000 statuetek Buddy. Uważane są za arcydzieło chińskiej, buddyjskiej sztuki jaskiniowej i stanowią połączenie buddyjskiej sztuki religijnej z południa i centralnej Azji z chińską tradycją kulturową.

A oto krótki rys historyczny.

Po upadku dynastii Jin, północna część Chin znalazła się pod kontrolą północnego królestwa Wei. W Pincheng, obecnie zwanym Datong, ustanowiono stolicę. Północne Królestwo Wei znacznie wcześniej przyjęło buddyzm jako religię państwową, który to buddyzm pojawił się tam na skutek przemieszczania się idei wraz z karawanami Jedwabnego Szlaku na trasie z Xi'an do Kashgar. W związku z ustanowieniem nowej stolicy, rozpoczęto prace przy budowie grot.

Pierwszy etap prac nad jaskiniami i rzeźbami trwał do 465 n.e. Od ok. 471 rozpoczął się kolejny etap który trwał do 491 r. i w tym momencie skończył się cesarski patronat nad budową. Ostatnie jaskinie wybudowano do 525 roku, i był to budowa kontynuowana pod patronatem prywatnym. Prace zakończono na skutek powstań chłopskich które miały miejsce w tej okolicy.

Jako, że jaskinie te, rzeźby i płaskorzeźby były wykonane w piaskowcu, a gotowe groty były narażone na działanie trudnych miejscowych warunków atmosferycznych, więc od samego początu istnienia owego buddyjskiego „sanktuarium” trzeba było sukcesywnie naprawiać powstałe szkody. Już podczas panowania dynastii Liao, niektóre z owych grot, były specjalnie chronione w nowo wybudowanych świątyniach. Niestety w 60 lat później pożar zniszczył część tych świątyń. W 1621 podczas panowanie dynastii Qing, zostały zbudowane drewniane świątynie w których przechowywana jest do dziś część zbiorów. W 1950 część zasobów z piaskowca, została zabezpieczona przez spoinowanie, co je uratowało od całkowitego zniszczenia. Ponadto zalesiono przyległy obszar, co zmniejszyło możliwość uszkodzenia przez burze piaskowe.

Źródła: Chinadayli.com i Wikipedia