Koniec socjalizmu w MFW?

Wczoraj zatrzmano w samolocie odlatującym do Europy z nowojorskiego lotniska, niejakiego Straussa Kahna, dyrektora generlanego Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Samo zatrzymanie, z racji zarzutów (próba gwałtu na hotelowej pokojówce) zaskoczyło nie tylko francuską, czy amerykańską opinię publiczną.  Krótka próba obserwacji życia nie pozostawia złudzeń, że niezależnie od moralności tego człowieka, zatrzymanie w tym czasie i miejscu nie jest bynajmniej przypadkiem. Za stary jestem aby wierzyć bezrefleksyjnie, tak jak telewizyjna gawiedź, w zbiegi okoliczności, jak w tym przypadku, czy też spontaniczne ruchy społeczne na wzór niedawnych rewolucji demokratycznych w krajach arabskich. Ale jakie moze być prawdziwe dno tej sprawy? 

Podstawowym argumentem, który już pojawia się w mediach, jest francuska scena polityczna. Kahn, socjalista z przekonanań i przynależności do tamtejszej Partii Socjalistycznej, byłby chyba najpoważniejszym kandydatem tego stronnictwa,  w wyborach prezydenckich wiosną 2012 roku. Na dzień dzisiejszy co prawda, nie wydaje się możliwe, aby socjalista zdołał wygrać wybory prezydenckie, ale nie można także przesądzić, że nie mógłby on poważnie zagrosić Sarkoziemu. W tejsytuacji socjaliści zmuszeni będa postawić na wypaloną Segolene Royal, albo na mniej znanych z obozu czerwononosych, bez większych szans na znaczący wynik. Tym samym rośnie szansa dla Martyny Le Pen, która będzie mogła skupić się na rozgrywaniu batalii z obecnym prezydentem. Jednakże wszystko to są francuskie problemy i nic nam do tego jakiego prezydenta nad Sekwaną sobie wybiorą. Ich sprawa. Czy zatrzymanie Kahna było gestem przyjaźni USA wobec Sarko? Przekoanny się pewnie kiedyś za sprawą wikileaks albo innych tym podobnych źródeł wiedzy o kulisach polityki. Ale jakie znaczenie ma ta sprawa poza Francją? Prawdopodobnie znacznie większe. 

Dla mnie w sprawie jest jeszcze drugia dno. Prawdziwe dno! Prawdziwa socjalistyczna twarz zatrzymanego, bezrefleksyjnego wyznawcy najbardziej popularnej religii ekonomistów, czyli keynesizmu. Od samego początku był on zwolennikiem wszelkiej pomocy dla upadajcej Grecji. Wydaje się nawet, że dla kontynuowania pomocy dla bałkańskich południowców, udału mu się przekonać wielokrotnie Angelę Merkel, od dawna sceptyczną wobec formy i celu takowej pomocy. Coraz więcej krajów i środowisk politycznych EU, podważa zasadność kontynuowania pomocy dla greckich leserów. Zwłaszcza teraz, kiedy również w czasie trwającej misji Międzynarodowego Funduszu Walutowego w Grecji, stało się jasne że wielomiliardowa jałmużna niejak nie przczyniła się do zainteresowania samych greków restrykturyzacją swojego państwa. Co wiecej, wydaje się zasadne stwierdzenie, że pieniądze te, spowodują tylko odwleczenie i dodatkowe społeczne wyolbrzymienie katastrofy greckiego bankructwa, a tym samym końca projektu Euro, jak i samej UE.  Stąd zatrzymanie Kahna, który dzisiaj miał spotkać się w Berlinie z Merkel (piszemy Merkel, myślimy UE - przecież nikt powaznie nie traktuje Lady Asthon), aby rozmawiać o pakiecie pomocowym dla Portugalii (poźniej zapewne weszli by kolejni bankruci), jak i wypłacie czerwcowej transzy pomocowej dla Grecji. Czy teraz ratowanie bankrutow się skończy? Zapewne jeszcze nie, nie od razu. Ale samo nastawienie dla tych radykalnych socjalistycznech pomysłów może sie zmienić. Europa i USa sa już wyraźnie zmęczone dykatatem socjalistów takich jak Kahn. Stą warto zastanowić się jaki kierunek podejmie dalej MFW? Wydaje się wątpliwe aby nadal forsował pomoc finansową, w sutuacji gdy UE nie wydaje sie tym w ogóle zainteresowana, wyczekując w napięciu na pierwsze pęknięcia w murze "wspólnej europejskiej przyszłości". 

Martime Abury, szefowa francuskich socjalistów, powiedziała dzisiaj że jest ona "zszokowana" tą informacją o zatrzymaniu członka jej partii w Nowym Jorku, która to jest dla niej "jak grom z jasnego nieba". Cóż, wydaje się że powinna ona zaszokować nie tylko partie francuskich spadkobierców czerwonoarmistów i dzieci kwiatów, ale przede wszystkim gros socjalistycznych ekonomistów. Panie i Panowie! Upadek pomnika waszego czerwonego guru, Keynesa, przed którym od lat bijecie pokłony, będzie równie szokujący jak grom z jasnego nieba.  

Może wreszcie rowiążą tą socjalistyczno - internacjonalistyczną instytucję o nazwie Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Oręże amerykańskiego wpływu na gospodarkę światową.