Kilka słów o blogowej nienawiści

Pierwszy i mam nadzieję ostatni raz przyjdzie mi napisać o Pani Renacie Rudeckiej - Kalinowskiej. Rozumiem odmienność poglądów, nawet czasem za ostre i niemerytoryczne opieprzanie, bo dany bloger pisze nie po mojej myśli. RRK, mówiąc kolokwialnie, przegięła pałę, a dopiero co pisałem o chorej nienawiści w polityce.

Nie obchodzi mnie życie personalne tej kobiety, charakter i może sobie pisać, co zechce. Czasami komentowałem jej notki, jeśli kipiało nienawiścią, krótką frazą, że nie widzę logiki w tym, co czytam. Bo trudno dopatrzeć się jej, gdy ciągle obraża się polityków PiS i widzi się PR wszędzie, tylko nie w PO. Donald Tusk to samo dobro, Ćwiąkalski to znakomity minister sprawiedliwości, a Łukasz Warzecha dostał robotę w TV PULS. Od kogo? Odpowiedź prosta - od PiSu. Polemika, z jaką wchodziłem od niechcenia z blogerką, dotyczyła tylko i wyłącznie merytorycznej strony wpisu. Nie atakowałem personalnie, pomimo że niektórzy użytkownicy salonu 24 radzą tej Pani zmianę lekarza, albo leków. Nie pochwalałem tego typu komentarzy, ponieważ są one na tym poziomie, co merytoryczna strona każdego wpisu. Nie godzę się jednak na skalę takiej nienawiści i pogardy, jaką zaprezentowała wobec mnie RRK.

Z jednej strony mam duży ubaw, że blogerka zupełnie w polemice nie ma argumentów i ucieka się do zagrań wręcz debilnych, na poziome przedszkolaka. Nie godzę się jednak na taką eskalacje pomyj, ponieważ nie tutaj tkwi idea blogowania w salonie 24 i jakimkolwiek portalu. Wystarczy, że przytoczę treść komentarza RRK na mój temat:

"Eeeee tam. Młody jesteś to i wyobraźnią Twoją hormony a nie rozum  sterują. Jeszcze parę lat i będziesz widział tę logikę, której dziś nie widzisz. Pamiętaj tylko, że szujowatość  wynika ze ślepego koniukturalizmu – i nie popłaca. Zwłaszcza w młodym wieku. Ale spoko – o tym też się przekonasz  - życzę by bolało jak najmniej"

Ten poziom wypowiedzi pokazuje już, ile szacunku ma dla drugiego człowieka blogerka. Skąd wie ona o hormonach, skoro mnie nie zna? Treść drugiego komentarza, gdy w odpowiedzi dałem jasno do zrozumienia, że z moją wiedzą wszystko ok i z szujowatością walczę na każdym polu, przerosła moje wszelkie wyobrażenia na temat kultury tej osoby:

"Tym co Ciebie wyróżnia spośród wielu młodych ludzi piszących są przebijające spod słów: Twoje ambicje, potrzeba zaistnienia i ZASŁUŻENIA SIĘ, zdolność do akceptacji zła, ewidentna przynależność do środowiska, w którym , co widać, jak na dłoni umyśliłeś sobie zrobienie kariery i dążysz do tego po trupach. Jesteś przykładem cynicznego i prymitywnego podlizywania sie tym, na których stawiasz, jako na tych, od których zależy Twoja przyszłość – chcesz studiować u o.Rydzyka? Ten Twój koniunkturalizm, to ambicjonalne parcie do kariery – są dlatego tak czytelne, bo są znane. Są znane bo wszystkie „organizacje młodzieżowe” komuny opierały sie na takich młodzieńczych aktywistach mówiących sloganami, gotowcami propagandowymi, hasłami, frazesami „nowomowy” swojego środowiska. Niczym się od nich Twój język i treści twoich tekstów nie różnią. Na pocieszenie dodam, że z tego się wyrasta. Chyba, że nie jesteś Grzegorzem Wszołkiem zdającym w tym roku maturę – a kimś, kto tylko taki image sobie przybrał. Co zresztą jest bez większego znaczenia w kwestii oceny tego co piszesz , czego potwierdzeniem jest niska ocena Twoich tekstów na Redakcja.pl"

Moja odpowiedź na chamstwo i impertynenctwo będzie prosta i stanowcza - od mojego życia proszę się odwalić. I tu piszę całkiem serio. Po pierwsze - żaden bloger nie zna drugiego osobiście, aby w ten sposób go obrażać. Mało mnie interesuję kariera, pieniądze; zasłużenie i akceptacja zła to nic innego, jak skandaliczny argument. Jeżeli oponent ucieka się do tak prymitywnych zagrań i sugeruje jakikolwiek związek mojej przyszłości z o. Rydzykiem, tudzież z kimkolwiek innym, o czym pojęcia nie ma, to jest karykaturą i imitacją blogera, felietonisty, aż w końcu człowieka. Porównanie mnie w ogóle do młodzieżówek komunistycznych przekracza wszelkie granicę smaku, bowiem komunizmu nie szanuję. Pisanie o moich danych personalnych, jakim są imię i nazwisko, oraz poddanie w wątpliwość mojej tożsamości, świadczy nie tylko o zacietrzewieniu w poglądach, ale małości charakteru.

Jeżeli ktoś bierze na serio oceny blogów z redakcji.pl, to jest obcy mu Internet i popada w zwykłą śmieszność. Po pierwsze - oceny tam może wstawiać każdy, parę razy dziennie i nie ocenia się zawartości merytorycznej, a poglądową. Po drugie - jeśli dla kogoś znaczenie ma ocena za to, co robi jako hobby, lepiej niech to porzuci. Powiem więcej - nie rozumienie tych prostych rzeczy, to po prostu głupota. Nazywanie mnie "niedoukiem" i kwestionowanie wiedzy, choć tak naprawdę RRK ani w połowie nie ma jej nt. historii, jaką dotąd zdobyłem (piszę szczerze, niech ktoś mnie posądza o nieskromność, ale taka prawda), to zwykłe chamstwo. Nie ma ona pojęcia, jakie mam stopnie w szkole, czym się interesuję, jaką opinię mają o mnie ludzie, z którymi się spotykam. Jakim prawem można pisać w stosunku do drugiego człowieka tak chore bzdury?

Zdecydowałem się na taki wpis, ponieważ nie pozwolę sobie na wielkie chamstwo i zacietrzewienie. Zbyt dużo zawdzięczam rodzinie, która mnie wychowała, by ktoś w ten sposób mnie obrażał. Zwracam się również do administracji, by przyglądała się takim wyjazdom. Nie tylko w stosunku do mnie, ale i do wielu blogerów. Nie zamierzam już więcej się zajmować chorymi urojeniami tej Pani. A za swoje impertynenckie zachowanie powinna się wstydzić również jako kobieta. Nie przystoi tak tracić na godności. Z chorobą nienawiści i zacietrzewienia należy walczyć, skoro nie da się jej wyleczyć, dlatego poruszyłem tę kwestię. Pierwszy i ostatni raz.