0 obserwujących
10 notek
4464 odsłony
  169   1

Czas na reformę UE

Ostatnio mamy do czynienia z bezczelnymi manewrami niektórych organów UE wobec Polski i Węgier. Aby zrozumieć tło tych działań i narastających problemów spójrzmy na chronologię powstawania UE.

> 9 maja 1950 r. Francuz Robert Schuman w oparciu o pomysł innego Francuza Jeana Monnet’a przedstawia propozycję utworzenia organizacji koordynującej produkcję stali i wydobycie węgla w RFN i Francji. Podnosi się argument, że dzięki temu będzie kontrolowany przemysł zbrojeniowy RFN i wykluczy się niebezpieczeństwo wojny. Pod tym oficjalnym hasłem (wszyscy pamiętali przecież zakończoną ledwie 5 lat wcześniej II wojnę światową) ukryty był cwany plan dynamicznego rozwoju gospodarczego obu krajów, bo bez wzajemnej konkurencji. Zagrożenia wojną ze strony RFN nie było, bo kraj ten leżał na łopatkach i był podzielony na dwie strefy okupacyjne: amerykańską i radziecką. Dla RFN była to tratwa ratunkowa, bo zapewniająca wzrost stopy życiowej społeczeństwa, ale też Francji, bo nic tak nie bogaci jak brak konkurencji. Francja była mało zniszczona po wojnie i było jasne, że Niemcy będą mocno nadrabiać czas wojny, więc w powietrzu wisiała ekspansja i walka konkurencyjna ze strony RFN. Już wtedy zastosowano chytry plan stosowany do dzisiaj: szczytne hasła na sztandarach i ... ukryte cele dla własnych korzyści.

> W 1951 r. Francja, RFN, Belgia, Holandia, Luksemburg i Włochy podpisały traktat w Paryżu o powołaniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Celem EWWiS było ustalenie i kontrolowanie wspólnej puli produkcji stali i wydobycia węgla, by zapobiec wzajemnej wojnie gospodarczej. Dla picu zaproszono nic nie znaczącą Holandię i Luksemburg oraz dla dodania rangi pozyskano Belgię i przestraszone wojną Włochy. Zaproszono też Wielką Brytanię, ale ta odmówiła, bo wyczuła pismo nosem, że utraci suwerenność.

> EWWiS dokonywała szeregu prób integracji politycznej i militarnej, ale opór stawiała Francja, bo nie o to chodziło Schumanowi. Postanowiono więc rozszerzyć współpracę w zakresie energetyki, wydobycia surowców, transportu i rolnictwa. Żeby nie wyglądało to na podstępny plan Francji i Niemiec, posłużono się holenderskim ministrem Beyenem, który oficjalnie wniósł o integrację całych gospodarek.

> W 1955 w Mesynie kraje EWWiS przyjęły rezolucję rozbudowy wspólnych instytucji, fuzji gospodarek narodowych, wspólnego rynku i harmonizację polityki socjalnej. Na wniosek Francji z tej integracji wyłączono jednak atomistykę. To był początek tworzenia eurokołchozu (na wzór bloku krajów socjalistycznych) tyle że pod inną nazwą, ale z takimi samymi celami i zasadami gospodarki sterowanej i politycznie jednolitej.

> W 1957 r. w Rzymie podpisano traktat o ustanowieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (EWG). Nadano nazwę niby w duchu Schumana, ale to dla zmyłki, bo nie chodziło wcale tylko o gospodarkę, lecz o duuuuużo szerszy zasięg wspólnoty. Utworzono zaraz takie organy jak: Zgromadzenie Parlamentarne i Trybunał Sprawiedliwości. Jawne połączenie EWWiS z EWG nastąpiło w 1967 roku, gdy wszedł w życie tzw. traktat fuzyjny.

> W 1973 r. do EWG przyłączyła się Wielka Brytania, Dania i Irlandia ponieważ skusił oficjalny cel: współpraca gospodarcza. Norwegia nie przystąpiła w wyniku referendum, a jedynie podjęła się stowarzyszenia z EWG - podobnie Islandia i Szwajcaria.

> W 1981 r. do EWG przystąpiła Grecja oraz w roku 1986 Hiszpania i Portugalia.

> W 1985 r. w Schengen uzgodniono utworzenie wspólnej kontroli granic i zniesienie wiz i ceł oraz uzgodniono wspólne normy prawne i techniczne. W 1986 podpisano akt zwiększający kompetencje EWG.

> W 1992 r. w Maastricht został podpisany Traktat o Unii Europejskiej, na mocy którego 1 listopada 1993 powstała Unia Europejska. Traktat nie tylko zmienił nazwę EWG ale też znacznie rozszerzył zakres polityki gospodarczej i administracyjnej oraz wprowadził wspólną walutę euro od 1999 r.

> W 1995 r. do UE przyjęto Austrię, Szwecję i Finlandię. Norwegia w wyniku referendum z 1994 roku znowu odmówiła wstąpienia.

> W 1997 r. w Amsterdamie zawarto traktat zmieniający i rozszerzający ustalenia z Maastricht.

> W 2001 r. podpisano traktat w Nicei reformujący instytucje unijne po kolejnym rozszerzeniu UE. Proklamowano wówczas Kartę Praw Podstawowych gwarantującą szczytne prawa człowieka i swobody obywatelskie.

> W 2003 r. w Atenach traktat akcesyjny podpisały: Estonia, Łotwa, Litwa, Polska, Czechy, Słowacja, Węgry, Słowenia, Malta i Cypr - to miał być duży rynek zbytu dla „starej unii”, bo kraje te po rozpadzie ZSRR były zrujnowane gospodarczo. Najbardziej liczono na Polskę i Węgry - największe z tych krajów. 1 maja 2004 r. formalnie kraje te weszły w skład UE.

> W 2005 r. Bułgaria i Rumunia podpisały traktat akcesyjny i weszły do UE w 2007 r.

Lubię to! Skomentuj7 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Polityka