A jednak się kręci

Anglicy których przetrzymywał Iran, te niewinne biedne angielskie chłopaki i jedna równie biedna angielska dziewczyna, w końcu zostali wypuszczeni. Nie ma w tym absolutnie nic dziwnego biorąc pod uwagę, że Anglia nie chciała stracić swoich zołnieży, a Iran nie chciał dawać pretekstu potężnemu sojusznikowi Blaira jakim jest Bush. Wyszło na jaw, że jednak Anglicy przetrzymywani przez tych "okrutnych" Arabów parali się szpiegowstwem, przepytując okolicznych rybaków i dostarczającym wywiadowi rozmaitych plotek względnie odpowiedzi na pytania z gatunku: "jak często łodzie patrolowe pływają w danym kwadracie". Czyli irańczycy mieli absolutną rację łapiąc wścibskich żołnieży i zatrzymując ich na terenie swojego państwa. Podobna byłaby reakcja każdego rodzica gdyby obcy mężczyzna przepytywał ich dziecko i pytał "czy w domu jest bezpiecznie" albo "czy rodzice zamykają mieszkanie na odpowiednie zamki. Irańczycy wykazali się dobrą wolą, ale dobrą wolą wynikająca ze strachu przed nieobliczalnym Bushem i jego kowbojami mknących po zatoce. Iranowi nie wolno prowadzić badań nad bronią jądrową, ale Stanom Zjednoczonym czy Rosji owszem tak. Irańczyk podejrzany o szpiegostwo w Stanach byłby oddelegowany do bazy na Kubie i tam poddany wymyślnym torturom bez możliwości jakiejkolwiek obrony.Zgodnie z interesem narodowym USA, byłby karmiony przez rurkę, obnażany, szczuty przez psy, pozbawiony snu i możliwości załatwienia potrzeb fizjologicznych. Trzeba więc się tylko cieszyć i radować, że "terroryści" są jednak bardziej humanitarni niż "zbawcy świata" z amerykańską flagą.