NIe dla religii w szkołach

Zawsze byłem przeciwnikiem nauczania religi w szkołach. Trudno więc jest się dziwić iż jestem przeciwnikiem ocen na świadectwie z tego przedmiotu. Zacznijmy jednak od początku. Religia jako taka nie jest nauką sensu stricte. Nie można jej zawrzeć w ramach intelektualnych. Nie można napisać podręcznika itd. Tak więc błędna jest już sama nazwa przedmiotu który jest oceniany. Przyjmijmy jednak, że to tylko nie istotne semantyczne nacechowanie. Oprócz nazwy wszelako jest w tym przedmiocie coś jeszzce. Jakieś wymagania, jakiś program. I tutaj pojawia się moje pierwsze ale. Miałem wątpliwą przyjemność uczyć się religi przez większość swojej nauki. Nie była to moja świadoma decyzja, bo nie miałem nic do gadania. Religi jako takiej podziękowałem w wieku lat 18- i jest mi z tym całkiem dobrze. Fakt, faktem, że nie musiałem uczęszczać na msze co tydzień od kiedy skończyłem 14 lat, ale jednakże swoje na katechezach odbębniłem. Sposób ich prowadzania pozostawał wiele do życzenia. Nie było miejsca na dyskusję czy dialog. Nie było miejsca na pogląd inny niż pogląd katechety/księdza/siostry. Zwyczajnie rzecz ujmując- byl jeden słuszny poglad. By rzecz bardziej wprost- lekcje religi propagowały "jedyną słuszną drogę do zbawienia". Droga ta wiodła po przez kościół i aktywne w nim uczestniczenie. Ale nie tylko aktywność na mszy była tutaj brana pod uwagę. Również pewien sposób myślenia który mi nie absolutnie nie odpowiadał. Ponieważ mniemam o sobie iż jestem jednostką wybijająca się ponad średnią inteligencję spotykaną w normalnych publicznych szkołach- moje poczucie irytacji rosło. Należy sobie tutaj jasno i wyraźnie powiedzieć: RELIGIA NIE UCZY WIEDZY. Nigdy tak nie bylo i nie będzie. Religia to indoktrynacja pod płaszczykiem katechez. Festiwal wazeliniarstwa, gdzie dajmy na to w podstawówce bardziej liczy się umiejętność prowadzenia zeszytu- niż znajomość katechizmu.