Blog
Zakochany w Biblii
Zakochany w Biblii
Zakochany w Biblii Czytamy Biblię ze zrozumieniem
1 obserwujący 5 notek 2327 odsłon
Zakochany w Biblii, 8 listopada 2018 r.

Faraon Tutmozis III ściągnął patriarchę Józefa do Egiptu

248 0 0 A A A

W poprzednim odcinku zapoznaliśmy się z propozycją profesora Josepha Davidovitsa, który na podstawie znalezisk archeologicznych utożsamił patriarchę Józefa z Amenofisem, synem Hapu, który był drugim największym inżynierem i naukowcem w Starożytnym Egipcie, żył 1400 lat po Imhotepie, budowniczym egipskich piramid.

W naukach historycznych nie możemy osiągnąć tego samego poziomu pewności naukowej, jak w naukach doświadczalnych, dlatego każda teza historyczna znajdzie swoich zwolenników i przeciwników. Na tym kanale przyjmiemy następującą metodykę: będziemy roboczo przyjmowali, że patriarcha Józef to Amenofis, syn Hapu – i będziemy czytali Stary Testament w świetle tej propozycji. Zobaczymy, dokąd ona nas doprowadzi. Przekonamy się, na ile jest ona dla nas przydatna. Dopiero po takim zapoznaniu się z całościowym materiałem każdy będzie w stanie odpowiedzieć na pytanie, czy teza profesora Davidovitsa wydaje mu się prawdopodobna, czy też nie.

Zacznijmy więc od pierwszej przygody biblijnej Józefa: jest nią otrzymanie luksusowej tuniki, zazdrość braci, niewola u Madianitów, przemycenie przez granicę egipską przez Izmaelitów, wreszcie dostanie się Józefa pod opieką dowódcy straży przybocznej faraona (wszystko to zostało opowiedziane w 37 rozdziale Księgi Rodzaju, warto sobie przypomnieć).


Szukamy racjonalnego wytłumaczenia na to, jakim cudem Józef mógł trafić bezpośrednio na dwór faraona? Otóż jeśli przyjmiemy tezę profesora Davidovitsa, okaże się, że to wydarzenie wcale nie jest dziwne ani odbiegające od zwyczajów panujących w tamtym czasie. Amenofis, syn Hapu urodził w roku 1437 przed Chrystusem. W Egipcie panował wówczas faraon Tutmozis III.

Kim był Tutmozis III? To jeden z największych faraonów, jaki Egipcjanie znali. Kiedy doszedł do tronu, Hyksosów wydalono z kraju już 70 lat wcześniej. Tutmozis walczył o przywrócenie Egiptu do grupy najważniejszych imperiów na Bliskim Wschodzie. Był nastawiony wojowniczo i prowadził wiele kampanii wojennych.

image

Od samego początku musiał stawić czoło koalicji książąt syryjskich na północy kraju. Aby przywrócić egipskie panowanie na północnych granicach, poświęcił aż 17 kampanii wojskowych, opisanych w świątyni Amona w Karnaku w tzw. Rocznikach Totmesa.

Przy okazji szóstej kampanii Tutmozis postanowił pozbyć się władców Kadeszu. Zajął miasto, zdewastował je, a synów syryjskich książąt wziął do niewoli. Chciał ich wykształcić na egipskim dworze przed wysłaniem ich z powrotem do kraju ich pochodzenia, po przyswojeniu kultury egipskiej. Możemy podziwiać geniusz polityczny Tutmozisa, który dbał o to, by wykształcić uprzywilejowanych rozmówców, którzy później staną na czele różnych regionów imperium. Ta polityka będzie później stale prowadzona w Egipcie.

Tutmozis III nie przegrał żadnej bitwy, podbił Asyrię, doszedł do Eufratu. Jednak po swoich podbojach zadbał też o dyplomację i uregulował stosunki między Egiptem a państwem Mitanni.

Tutmozis III był nie tylko wojownikiem. Był również wielkim budowniczym! Za jego panowania podjęto szeroko zakrojone prace w Karnaku. Wyremontował, powiększył i zbudował wiele zabytków i świątyń.

Tutmozis III był wreszcie człowiekiem ducha. Lubił botanikę, literaturę, genealogię i pasjonował się historią starożytną. Musiał więc również zainteresować się najsłynniejszym starożytnym naukowcem Imhotepem oraz jego umiejętnością tworzenia tajemniczej masy kamiennej, która umożliwiała budowę piramid i rzeźbienie posągów z betonu o wyglądzie łudząco podobnym do naturalnego kamienia.

Tutmozis III na próżno próbował odszyfrować starożytne hieroglify. Nikt z uczonych w piśmie nie potrafił odszyfrować technicznych symboli pochodzących ze Starego Państwa, starszych o 1200 lat. Tajemnice Imhotepa wydawały się definitywnie stracone dla Egiptu…

Jednakże, przy okazji swoich podbojów, Tutmozis III mógł zauważyć, że Babilon również posiadał umiejętność tworzenia sztucznych kamieni. Świadczy o tym seryjna produkcja pomników Hammurabiego, które były stawiane w każdym mieście i miały wyryte na sobie kodeks prawny (odsyłam do pierwszego odcinka na tym kanale, omawiającego pokrótce kulturę mezopotamską).


Pomniki Hammurabiego wyglądają, jakby były z granitu, ale jeśli się bliżej przyjrzeć tym stelom, można zauważyć pęcherze powietrza w strukturze kamienia. Takie pęcherze nie występują w naturalnym granicie.

image

Podsumowując naszą hipotezę historyczną: wielki faraon Tutmozis III koniecznie chciał odczytać starożytne dokumenty pozostawione przez Imhotepa. Usłyszał, że w Kanaanie żyje sobie klan Abrahama, który pochodzi z Mezopotamii i prawdopodobnie również posiada wiedzę o produkcji sztucznego kamienia. Aby zdobyć tę wiedzę, Tutmozis III postanowił sprowadzić członków tego klanu do Egiptu, tak jak to robił już w przypadku dzieci z Syrii, Mitanni i Cypru. Wysłał poselstwo, aby ściągnąć do Egiptu jednego z synów Jakuba, w celu pomożenia Egiptowi w odnalezieniu zaginionych umiejętności Imhotepa.

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

Francuz mieszkający w Warszawie od 1995 r.

Ostatnie notki

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • @Anubis178 Zgadzam się z przedmówcą (poprawiłem obrazki, które się nie...

Tematy w dziale Kultura