36 obserwujących
2746 notek
688k odsłon
  353   0

Sypiasz z trupem

Jose Castillo w czerwcu zawarł związek małżeński. Żona zaczęła dostawać anonimy z pogróżkami: " sypiasz z trupem". 12 lipca 1936 roku Jose Castillo opuścił mieszkanie znajdujące się w centrum Madrytu by rozpocząć nocną służbę w Guardia de Asalta. Na zewnątrz od późnego wieczora, czekało na niego czterech uzbrojonych w rewolwery zabójców. Padły strzały, które z miejsca położyły go trupem. Egzekutorzy zbiegli nie zatrzymywani przez zdezorientowany tłum. Nigdy nie zostali zidetyfikowani. Podejrzenie jednak padło na falangistów. Jose Castillo był drugim oficerem o lewicowych poglądach, który został zabity w przeciągu ostatnich pięciu tygodni.


image



Jose Castillo był porucznikiem Guardia de Asalta, republikańskiego ZOMO, przeciwwagi prawicowej, paramilitarnej Gwardii Cywilnej. Był członkiem UMRA, militarnego związku antyfaszystowskiego. Jego matka, arystokratka, co ciekawe, skoligacona była z hiszpańskim dyktatorem Miguelem Primo de Rivera, ojcem twórcy hiszpańskiej Falangi.



W odwecie zabójstwa Castillo, tej nocy o godzinie 03:00, bliski przyjaciel Castillo, Fernando Condés, policjant i lewicowi funkcjonariusze, pojechali do domu José Calvo Sotelo - lidera partii monarchistycznej. Poprosili go, aby pojechał z nimi na posterunek celem przesłuchania. Jadąc z Calvo Sotelo w policyjnej furgonetce Assault Guard, policjant Luis Cuenca strzelił do polityka w plecy. 



Jako zastępca przewodniczącego w Kortezach, Sotelo, miał konstytucyjny immunitet zabraniający jego aresztowania.



Zarówno Castillo, jak i Calvo Sotelo zostali pochowani 14 lipca. Walka pomiędzy Assault Guard a faszystowskimi milicjami wybuchła na ulicach otaczających cmentarz w Madrycie. Cztery osoby zostały zabite. Trzy dni później, 17 lipca, rebelia wojskowych wybuchła w Maroku rozpoczynając krwawą, trzyletnią wojnę domową.


Bo to już wojna

image

Dotąd wahający się generał F. Franco podejmuje decyzję o przystąpieniu do spisku. Konspiracja zostaje wykryta, więc pod wpływem aktualnych wydarzeń, spiskowcy zmuszeni są działać błyskawicznie. 17 lipca 1936 roku wybucha "narodowe powstanie". Początkowo w Malilla, mieście na pn. Maroka i w Cueta, twierdzy położonej na afrykańskim cyplu tworzącym Cieśninę Gibraltarską. 



18 lipca z Las Palmas na Wyspach Kanaryjskich, gdzie na komendanta garnizonu, ze względu na ograniczone do niego zaufanie aktualnych władz, został zesłany, Franco leci samolotem do Maroka by objąć przywództwo nad zbuntowaną armią afrykańską.



W tym samym czasie w Madrycie nie zdawano sobie sprawy z siły rebeliantów. Premier Santiago Casaros Quiroga odrzucał myśl o możliwości upadku Republiki. Robotnicy naciskali na władze by ta rozdała broń ludności, by mogła ona zdławić siłą insurekcję. Rząd początkowo odrzucał takie żądania, wkrótce jednak rozdaje karabiny tym wszystkim, którzy posiadają legitymacje partii lewicowych. 18 lipca insurekcja obejmuje również Sewillę, ważną ze względu na komunikację z armią afrykańską. Z tych samych względów istotne pozostaje przejęcie marynarki wojennej.


image


Rzeczą niezwykle istotną stało się przejęcie kontroli nad flotą wojenną. Większość oficerów wspierała zamach ale niespodziewane zdarzenie zmieniło bieg wypadków. W Bilbao telegrafista przejął wiadomość od Franco do rebeliantów. O depeszy poinformwany został rząd w Madrycie. Oficerowie zostali zneutralizowani przez załogi okrętów. Republikanom udało się przejąć kontrolę nad większością floty. Zmusiło to gen. Franco do zwrócenia się o pomoc przetransportowania armii afrykańskiej na kontynent, do Niemców. Naziści wysłali siły lotnicze.Tak zaczęła się interwencja obcych państw w wewnętrzny konflikt. Franco zrozumiał jak ważnym będzie, w tych zmaganiach, wsparcie nazistowskich Niemiec i faszystowskich Włoch. Odtąd zaczęła się solidna współpraca między trzema stronami.



Premier Casares Quiroga zrezygnował z pełnienia swojej funkcji. 10 maja prezydentem został Manuel Azan, pisarz, członek masonerii, antyklerykał, który, gdy palono kościoły, wsławił się stwierdzeniem: " wszystkie kościoły Hiszpanii razem wzięte nie są warte życia nawet jednego republikanina". Azan na stanowisko premiera powołuje Jose Grila, który podejmuje trzy kluczowe decyzje: przekaznia broni organizacjom robotniczym, wystąpienie z prośbą o zbrojną interwencję Francję i rozwiązanie hiszpańskiej armii, która przestała cieszyć się już zaufaniem władz republikańskich.




19 lipca, pod przywództwem lidera wojskowej konspiracji Emila Moli wybucha powstanie w Navarze. Mola niedługo przejmie dowództwo armii północnej. Podobnie jak Franco czy Sanjurjo pretenduje on do przejęcia przyszłego steru rządów. Jednak ginie, w podobnych okolicznościach jak Jose Sanjurjo, w wypadku lotniczym, pozostawiając na placu, jako jedynego sukcesora, gen. Francesco Franco.

Lubię to! Skomentuj2 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Kultura