KONSERWA OSKARA SCHINDLERA

KONSERWA OSKARA SCHINDLERA

LOGLINE

Morawska Ostrawa, zima 1938 / lato 1939. Oskar Schindler, bankrut i alkoholik z wyrokiem śmierci na karku, dostaje awans na zastępcę szefa Abwehry na granicy polsko-czeskiej. Jego zadanie: przygotować rekwizyty do wojny, która jeszcze się nie zaczęła. W mieszkaniu przy Parkstrasse 25 zaczynają piętrzyć się kartony z polskimi mundurami, bronią i papierosami. Problem w tym, że polski kontrwywiad patrzy mu w okna, SD chce jego ludzi martwych

Pogranicze, gdzie wszyscy mówią trzema językami i wszyscy na siebie donoszą. Kamera ciasna, mieszkania podsłuchane, granica to pole i kościół, przez który przechodzi się na czworakach. Zero mundurów paradnych - mundury są w kartonach, śmierdzą magazynem.

BOHATEROWIE

OSKAR (30) - charyzmatyczny, nieudolny szpieg. Mówi po niemiecku, czesku, polsku i trochę w jidysz. Chce być kimś. Po raz pierwszy mu się udaje.

EMILIE (31) - jedyna trzeźwa w tym domu. Karmi gołębie pocztowe, które Oskar przyniósł do mieszkania, sprząta, a potem znajduje plany kolejowe za lustrem w łazience. Pierwsza, która rozumie, że to nie jest gra.

KREUTZIGER / CANARIS - cień z Berlina. Ludzie, którzy dają Oskarowi ochronę Wehrmachtu przed SS. Dopóki jest użyteczny.

JOSEPH AUE aka SEPP (30) - pół-Żyd, handlarz walutą. Zwerbowany przez Oskara pod pseudonimem "Zeiler". Jego naiwność jest lustrem dla Oskara.

PRUSA - czeski policjant alkoholik, pierwszy wtyczka Oskara. Ten, który go wsypie.

STRUKTURA

AKT I: SVITAVY - BRNO. 1936-1938

Otwarcie, ale odwrócone. Zbliżenie na dłonie. Oskar przypina swastykę do klapy. Tyle że nie w Krakowie w 1939, a w sylwestra 1936 w Berlinie, na prywatce u Ilse Pelikan. W tłumie oficerów Abwehry ktoś mówi: "Potrzebujemy ludzi, którzy znają kolej ostrawską."

Montaż upadku: hodowla drobiu, bank Šimeka, wyroki za awantury i oszustwa, długi. Oskar myśli, że wywiad to posada.

Pierwsza misja - totalna amatorka. Werbuje Prusę z kryminalnego w Brnie, jeżdżą po fortyfikacjach. 18 lipca 1938, Hotel Ungar w Svitavy. Przekazanie dokumentów. Wchodzą czescy agenci. Rewizja w domu, plany za panelem w łazience.

Cela w Brnie. Przyznaje się. Wyrok śmierci. 

Ciśnienie spada w październiku. Monachium. Niemcy wchodzą do Sudetów. Drzwi celi się otwierają. Wszyscy niemieccy więźniowie wychodzą. Oskar jest wolny, ale wyrok nigdy nie zostanie anulowany.

AKT II: PARKSTRASSE 25. OSTRAWA. Styczeń - sierpień 1939

Awans. Oskar i Emilie dostają mieszkanie służbowe w Morawskiej Ostrawie, budynek dzielony z Gestapo i SD. Na ścianie - plama po krysztale, który rozbił pijany oficer Wehrmachtu wznosząc toast za Führera. Emilie go nienawidzi.

Praca: 25 agentów, szlak jabłonkowski - tunel krytyczny dla inwazji. Podsłuch, przemyt.

Paranoja. Mieszkanie zaczyna się wypełniać. Wielkie kartonowe pudła. Emilie liczy: 30 polskich mundurów, karabiny Mauser z polskimi orłami, dowody osobiste, paczki polskich papierosów "Junak" - rekwizyty mają śmierdzieć Polską.

Polski kontrwywiad - dwaj panowie w płaszczach pod kamienicą - notują, kto wchodzi. Emilie musi palić dokumenty w piecu. Gołębie, które Oskar trzyma na strychu, wracają mimo że je wypuściła. Sąsiedzi skarżą się na gruchanie.

Przełom. Październik 1938 / marzec 1939 - Oskar widzi pierwszą łapankę Żydów w Ostrawie. To nie są już "informacje o transportach". To ludzie. Aue pyta go: "Zeiler, co my właściwie robimy?" Oskar nie ma odpowiedzi.

Przychodzi rozkaz z Prinz-Albrecht-Strasse. Akcja o kryptonimie "Grossmutter gestorben". Alfred Naujocks z SD potrzebuje "towaru". Gestapo dostarczy "Konserwy" - więźniów z Dachau.

AKT III: GLIWICE. 31 SIERPNIA

Ostatnia noc. Ostrava. Emilie pomaga pakować ostatnie pudło. W środku - mundury, które kupili od polskiego dezertera, potem skopiowane w Berlinie. Oskar wie już, co znaczy "Konserwa": człowiek z ogoloną głową, zastrzyk nasenny, potem strzał dla prasy.

Oskar jedzie z transportem do Sławięcic, do pałacu, gdzie czekają ludzie Heydricha. Nie wchodzi do radiostacji. Czeka w Oplu na zewnątrz, w lesie. Ma radio nastawione na Gliwice. Słyszy trzaski. W eter idzie tylko: "Uwaga, tu Gliwice..." - reszta ginie przez złe podłączenie mikrofonu. 

Na podłodze radiostacji leży Franciszek Honiok - rolnik ze Śląska, aresztowany dzień wcześniej, bo sympatyzował z Polakami. Pierwsza ofiara II wojny światowej, jeszcze przed wojną.

Rano 1 września Hitler mówi w Reichstagu o "polskich prowokacjach". Oskar już jedzie do Krakowa. Nie z armią, jak w filmie Spielberga - przed nią. Szuka fabryki, mieszkania, kontaktów. W lusterku wstecznym - puste mieszkanie w Ostrawie i kartony, których już nie ma.

OSTATNIE UJĘCIE

Kraków, listopad 1939. To samo ujęcie, które otwiera Listę Schindlera. Ręce. Oskar przypina swastykę do klapy, zanim zobaczymy jego twarz. Tym razem wiemy, co przypinał przez ostatnie trzy lata.

Napis końcowy: akta czeskie do dziś przechowują wyrok śmierci z 1938 roku. Nigdy nie został uchylony.