Haavara Pakt z 1933 roku - Umowa Haavara - między III Rzeszą a organizacjami syjonistyczn

Haavara

Pakt z 1933 roku - Umowa Haavara - między III Rzeszą a organizacjami syjonistycznymi i Agencją Żydowską.

Na czym polegał deal: ok. 50-60 tys. niemieckich Żydów mogło wyemigrować do Palestyny i odzyskać część majątku poprzez eksport niemieckich towarów, w zamian za złamanie światowego bojkotu gospodarczego Żydów, który groził obaleniem reżimu Hitlera w jego pierwszym roku. Umowa została zawarta między przedstawicielami Agencji Żydowskiej a nazistowskimi Niemcami.  

I właśnie ten dylemat: ratować ludzi, handlując z diabłem, czy bojkotować diabła, skazując ludzi - to serce paranoi.

Koncept: HAAVARA

Logline: 1933. Młody amerykański dziennikarz śledczy odkrywa, że tajne negocjacje, które mają uratować niemieckich Żydów, są jednocześnie największym interesem gospodarczym Trzeciej Rzeszy. Każdy, komu ufa, gra na dwa fronty.

Autor Widmo. Brudny Berlin, duszna Jafa, mglisty Londyn. Bez muzyki heroicznej. Same szumy maszyn do pisania, szelest banknotów i strach.

Bohater - podwójna perspektywa:

Plan A - 1933:

Sam Wiseman (28) - nowojorski reporter żydowskiego dziennika Forverts, idealista i organizator bojkotu towarów niemieckich w USA. Wierzy, że ekonomicznie uduszą Hitlera. Dostaje cynk z Berlina, że przywódcy syjoniści z Palestyny potajemnie negocjują z Adolfem Eichmannem i Ministerstwem Gospodarki Rzeszy.

Jego paranoja: Im głębiej wchodzi, tym bardziej staje się wrogiem wszystkich. Dla nazistów jest Żydem. Dla amerykańskich liderów bojkotu jak rabin Stephen Wise jest zdrajcą, bo może ujawnić, że Żydzi handlują z nazistami. Dla syjonistów jest zagrożeniem dla jedynej szansy ratunku 50 tysięcy ludzi.

Plan B - 1983:

Edwin - archiwista, który znajduje w piwnicy w Tel Awiwie skrzynię z pieczęcią "HAAVARA LTD - TAJNE - NIE DO PUBLIKACJI". Dokumenty zaczynają znikać z archiwów w Bonn, Londynie i Jerozolimie w tym samym tygodniu, w którym do niego dzwonią. Ktoś nadal chroni tej umowy.

Dwie linie spotykają się w finale.

Struktura paranoiczna w 3 aktach:

AKT I: BOJKOT

Berlin, marzec 1933. SA demoluje żydowskie sklepy. W odpowiedzi Nowy Jork staje - 55 tys. ludzi w Madison Square Garden krzyczy "Boycott Germany!". Sam jest na fali. Wtedy jego kuzyn z Berlina wysyła mu zaszyfrowany list przewozowy: maszyny rolnicze Made in Germany wysłane do Jafy, opłacone z zablokowanego konta żydowskiego bankiera z Berlina. Na dokumentach dwa podpisy: swastyka i Gwiazda Dawida. Pierwszy informator Sama zostaje znaleziony w Landwehrkanal.

AKT II: TRANSFER

Sam jedzie do Berlina i Palestyny. Odkrywa mechanizm: Żyd wpłaca majątek na konto w Niemczech. Za te pieniądze Niemcy eksportują towary do Palestyny. W Palestynie Żyd dostaje funty palestyńskie. Niemcy omijają bojkot, zarabiają na eksporcie, a Palestyna dostaje niemieckie pompy, traktory i cement do budowy państwa.

Ale Sam znajduje Aneks 2, którego nie ma w oficjalnej wersji. Tajny protokół: Niemcy mają prawo weta, kto może wyjechać. Mają wysyłać tylko młodych, zdrowych, bogatych syjonistów. Starych, chorych, biednych i "nieproduktywnych" - nie. To selekcja. I każdy transport to lista, o której decyduje Gestapo.

Paranoja eskaluje: Sam nie wie, czy jego rozmówca z Agencji Żydowskiej ratuje ludzi, czy selekcjonuje ich jak bydło. Czy jego amerykański szef chroni bojkot, czy własne wpływy.

AKT III: CENA

Sam ma wybór: opublikować prawdę i wysadzić w powietrze jedyną legalną drogę ucieczki dla 50 tys. ludzi, dając Hitlerowi pretekst do powiedzenia "patrzcie, światowy żydowski spisek nie istnieje", albo milczeć i stać się wspólnikiem.

Twist końcowy (fikcja na bazie faktów): Odkrywa, że pieniądze z Haavary nie tylko budowały Tel Awiw. Część prowizji wracała do Berlina na konto firmy-przykrywki, która finansowała zbrojenia. Ratunek i zdrada to ten sam przelew bankowy.

Ostatnia scena: 1983. Archiwista otwiera skrzynię. W środku nie ma dokumentów. Jest tylko kartka z maszyny do pisania: "Nie wszystko, co ratuje, jest niewinne."

To jest thriller, w którym nie ma dobrych. Jest tylko system, w którym każdy wybór jest zły i każdy dokument ma dwa znaczenia. Wróg nie jest w mundurze. Wróg to umowa na papierze.