KAWKA

Logline

1934. Polska policja obserwuje zamachowców, ale nie może ich aresztować. Czeska policja ma archiwum, które mogłoby ich powstrzymać, ale nikt go nie umie przeczytać. Niemcy mają zamachowców na smyczy, ale zamach i tak wybucha. 25 lat później ten, który wydał rozkaz, ginie na tej samej zasadzie - od człowieka z pudełkiem w ręku, czekającego na klatce.

Zasada paranoi

Każdy podsłuchuje każdego, ale informacja nigdy nie dociera na czas.

• Polacy mają Łebeda pod obserwacją od 1933, ale Pieracki każe czekać, bo negocjuje z umiarkowanymi Ukraińcami. • Czesi mają Archiwum Senyka - 2000 dokumentów - ale w Warszawie jest jeden człowiek we Lwowie, który umie to odszyfrować. • Niemcy mają Łebeda w rękach w Świnoujściu, ale przekazują go Polakom samolotem LOT-u, bo pakt o nieagresji z Polską jest dla nich ważniejszy niż OUN. • Bandera wysyła rozkaz odwołania zamachu, bo Konowalec dogadał się z Berlinem. Rozkaz spóźnia się o 24 godziny. Bohaterowie - wszyscy prawdziwi

Strona polska: Bronisław Pieracki - minister bez ochrony, bo ochrona przynosi ujmę pułkownikom. Walery Sławek w tle. Komisarz policji, który patrzy na Hnatkiwską i nie może jej tknąć.

Strona ukraińska:

• Stepan Bandera - 25 lat, prowidnyk krajowy. Chce zamachem "skapitalizować" organizację, bo kończą się pieniądze z Ameryki. Jego pomysł: Polacy zrobią obozy, a to "wybije z głowy mrzonki o wspólnym życiu". • Mykoła Łebed - mózg operacyjny. Po wpadce w Gródku Jagiellońskim, gdzie z pół miliona złotych zdobył kilkanaście tysięcy, musi się zrehabilitować. • Daria Hnatkiwska - prowadzi rozpoznanie w Warszawie. • Hryhorij Maciejko - analfabeta, który wcześniej przez pomyłkę wsadził swojego człowieka. Teraz musi zmazać hańbę. Idzie z pudełkiem.

Strona trzecia:

• Omelan Senyk "Kanclerz" w Pradze - jego mieszkanie to archiwum. • Polski konsul w Świnoujściu stojący wśród gestapowców. • Bohdan Staszynski - w 1959 odbicie lustrzane Maciejki. 28 lat, też z pudełkiem, tylko w gazecie ma pistolet z cyjankiem.

Struktura 3 aktów

PROLOG - MONACHIUM, 15 października 1959, Kreittmayrstrasse 7

Sekretarka Bandery idzie po zakupy. Bandera wraca sam. Na klatce czeka młody mężczyzna z gazetą. Dwa strzały mgiełką. Bandera upada. Policjant myśli: zawał. Dopiero sekcja zwłok w Monachium pokazuje cyjanek.

Cięcie do tytułu: 25 LAT WCZEŚNIEJ.

AKT I - ARCHIWUM, KTÓREGO NIKT NIE CZYTA -

Praga / Warszawa, listopad 1933 - maj 1934

Czesi robią nalot na mieszkanie Senyka. 3 skrzynie dokumentów. Przekazują je Polakom. W Warszawie akta leżą, bo nie ma tłumaczy.

Równolegle: Łebed przyjeżdża do Warszawy, mieszka na fałszywych papierach, z Hnatkiwską mierzy trasę Pierackiego: Foksal - Nowy Świat - Szpital Ujazdowski. Policja robi zdjęcia, ale ma zakaz aresztowania - rozkaz Pierackiego przed wizytą w Małopolsce.

W Berlinie Goebbels budzi Hitlera. Pytanie: co robimy z Polakami? Odpowiedź: wyciszamy OUN. Konowalec wzywa Banderę. Bandera gra va banque i wydaje rozkaz zamachu mimo zakazu.

AKT II - PUDEŁKO -

Warszawa, 15 czerwca 1934

Poranek. Maciejko od 6:00 krąży pod Klubem Towarzyskim przy Foksal 3. W ręku karton przewiązany sznurkiem. W środku bomba, która nie wybuchnie bo rurka jest za gruba.

15:30 - limuzyna Pierackiego. Goebbels w Berlinie już wie, że jest za późno.

Scena zamachu dokładnie jak w aktach: szklana ampułka nie pęka, trzy strzały, ucieczka na Nowy Świat, pościg japońskiego woźnego z poselstwa, szofera i policjanta na stopniu limuzyny.

Wątek paranoidalny: na Szczyglej wspólnik wskazuje policji zły kierunek. Maciejko w bramie przy Okólniku zdejmuje płaszcz, zostawia pudełko i wychodzi spokojnie jako inny człowiek.

Tego samego dnia wieczorem w Świnoujściu Łebed wyciąga fałszywy ausweis na nazwisko Skiba. Wśród gestapowców stoi Polak.

AKT III - BEREZA I PROCES - Warszawa 1934-1936

Karetka do Szpitala Ujazdowskiego, trepanacja, agonia o 17:15.

6 lipca 1934, godzina 20:00 - pierwsze pięciu do Berezy. Ale nie Ukraińcy. Dwóch endeków z Krakowa i trzech komunistów. Potem Piasecki, Rossman. Dopiero potem OUN.

Proces warszawski 18 listopada 1935. 12 oskarżonych. Bandera odmawia przyznania się do OUN. Wyrok: śmierć, zamieniona na dożywocie. Wszyscy wychodzą we wrześniu 1939, gdy bomby spadają na więzienia.

EPILOG - MONACHIUM 1959 / PITTSBURGH 1998

Ten sam kadr co w prologu, ale teraz wiemy kto to jest. Staszynski dostaje Order Czerwonego Sztandaru od Szelepina, potem w 1961 ucieka do Berlina Zachodniego.

Ostatni napis na ekranie:

Hryhorij Maciejko - Buenos Aires, 1966, śmierć naturalna. Nigdy nie osądzony.

Mykoła Łebed - Pittsburgh, 1998, śmierć naturalna. Współpracownik CIA.

Stepan Bandera - Monachium, 1959. Zabity bronią, którą sam uczynił normą.

Motywy wizualne do trzymania paranoi 1. Pudełko. W 1934 karton z bombą. W 1959 gazeta z pistoletem. Ten sam gest - trzymanie w obu rękach przed sobą. 2. Rurka. Szklana ampułka, której nie da się zgnieść. W 1959 - ampułka, która pęka za łatwo. 3. Mapa. Foksal - Kopernika - Szczygla - Okólnik. 400 metrów ucieczki. Kręcone jednym ujęciem z limuzyną zawracającą w za wąskiej uliczce.