DOBRA PAMIĘĆ

1. LOGLINE

2026 rok. Sąd Apelacyjny w Gdańsku prawomocnie nakazuje przeprosiny za słynny reportaż o legendarnym kapelanie Solidarności. Wygrywa rodzina. Sprawa wydaje się zamknięta.

Młoda referendarz sądowa, która ma napisać uzasadnienie do archiwum, znajduje w aktach pustkę - historia 16-letniej Ewy, która miała zajść w ciążę z księdzem i wyskoczyć z okna na Dolnym Mieście w latach 1967-70, nie istnieje w żadnych księgach. Ani sądowych, ani milicyjnych. Ale ktoś bardzo się postarał, żeby przez 8 lat wszyscy myśleli, że istnieje.

2. GATUNEK I KLIMAT

Zimny, jesienny Gdańsk. Stocznia, kościół św. Brygidy, kurz w archiwach IPN. Zero krzyków, cała groza jest w papierze, którego nie ma.

3. BOHATEROWIE

ANNA - 34 lata, archiwistka w Sądzie Apelacyjnym. Nie ideologiczna. Wierzy w akta. Jej praca to sprawdzanie, czy pieczątka się zgadza. To ona ma zamknąć sprawę sygn. I ACa...

BARBARA B. - 78 lat, jedyny świadek. Kobieta, na której relacji oparł się cały reportaż z 2018 roku. Raz mówi z detalami, raz myli daty. Jest przekonująca i nie do podważenia. Dopóki ktoś nie zacznie sprawdzać jej przeszłości.

MICHAŁ - mecenas sióstr księdza. Wygrał. Dostał 1900 zł na siostrę i przeprosiny w 5 wydaniach. Ale czuje, że wygrał tylko fragment. Cała reszta reportażu została w przestrzeni publicznej jako prawda.

REDAKTOR - były szef działu śledczego. Wie, że sąd powiedział wprost: "Nie można dopuszczać tekstu opartego jedynie na opowiadaniach jednej osoby". Ale wie też, że w 2004 roku ksiądz został odsunięty z powodów, o których w kurii nikt nie chce rozmawiać.

4. TREATMENT - 3 AKTY

AKT I - WYROK

Wrzesień 2026. Sala Sądu Apelacyjnego w Gdańsku. Sędzia Teresa Karczyńska-Szumilas czyta uzasadnienie. To co pójdzie do mediów to: brak rzetelności dziennikarskiej, oparcie się na jednej relacji.

Anna dostaje zadanie - zdigitalizować i zamknąć akta sprawy, która toczyła się 7 lat. Znajduje protokół: sąd próbował zweryfikować samobójstwo 16-letniej Ewy z Dolnego Miasta. Kwerenda w archiwach: zero. Żadnej Ewy. Żadnego wyskoku z okna w latach 67-70.

Pierwszy glitch: w aktach milicyjnych z 1969 brakuje 3 miesięcy. Ktoś wyrwał karty. Kto i kiedy?

AKT II - ARCHIWUM

Anna zaczyna iść pod prąd wyroku. Jeśli Ewy nie było, to znaczy że rodzina miała rację? A jeśli Ewa była, tylko pod innym nazwiskiem, bo tak wtedy zapisywano nieletnie w ciąży?

Jedzie tropem Barbary B. Odkrywa, że ta sama historia - dziewczyna w ciąży, ksiądz, okno - pojawiała się w Gdańsku już w trzech różnych wersjach, zawsze z innym rokiem i inną dzielnicą. Za każdym razem opowiadał ją ktoś inny.

Paranoja: każdy ma interes, żeby prawda nie wyszła.

• Miasto nie chce ruszać pomnika i honorowego obywatelstwa, bo to polityczna mina. • Kościół nie chce otwierania sprawy, bo ksiądz i tak nie żyje od 2010 i kanonicznie nie można go sądzić. • Redakcja nie chce podważać całego śledztwa, bo na innych wątkach reportaż się trzyma.

Anna znajduje w końcu wpis w księdze cmentarnej z 1968 roku: dziewczyna 17 lat, upadek z wysokości. Bez nazwiska. Bez przyczyny.

AKT III - DOBRA PAMIĘĆ

Finał nie daje odpowiedzi czy ksiądz był winny. Daje odpowiedź, dlaczego nigdy jej nie będzie.

Okazuje się, że akta z Dolnego Miasta z lat 67-70 zostały zniszczone nie w 2018, a w 1989 roku, przy okazji porządkowania archiwów SB. Bo w tym samym bloku mieszkała nie Ewa, tylko inna dziewczyna związana z opozycją, którą milicja chciała ukryć.

Sąd miał rację co do jednego wątku - historia Ewy w wersji z reportażu jest nieweryfikowalna. Ale to nie oznacza, że sąd oczyścił kogokolwiek z całości zarzutów. Orzekł tylko, że naruszono prawo sióstr do dobrej pamięci o bracie, bo użyto niewiarygodnego dowodu.

Ostatnia scena: Anna stoi na pustym skwerze po pomniku. Tablica zdjęta. Na jej miejsce ktoś sprayem napisał dwa hasła, jedno na drugim. Kamera odjeżdża. Nie wiadomo, które jest prawdziwe.