Biskup Damian Muskus odważnie i bezkompromisowo zabrał głos w ważnej sprawie wandemii. Jego ekscelencja wskazał na NOWY GRZECH PRZECIWKO ŻYCIU. Grzech bardzo poważny, bo będący wykroczeniem przeciw przykazaniu NIE ZABIJAJ.
Na czym polega ten nowy grzech? Otóż na zaistnieniu jednej z dwóch okoliczności:
- Głoszeniu, że wandemia jest WYMYSŁEM (wrogich kościołowi sił).
- Lekceważeniu ZAGROŻENIA wandemią.
Ksiądz biskup rozwinął swoją myśl w ten sposób:
Boże życie zwycięża w nas, gdy widzimy dobro w świecie, gdy w nasze międzyludzkie relacje wnosimy Jezusa, a także wtedy, gdy „stajemy się głosicielami nadziei i radości, a nie siewcami niepokoju i niepewności”
Można by się zastanawiać, kto jest siewcą niepokoju i niepewności, a kto głosicielem nadziei i radości. Z nauki biskupa krakowskiego wynika, że głosicielami nadziei i radości są: minister Szumowski oraz media głównego nurtu, zaś siewcami niepokoju i niepewności, ci, którzy chodzili do lasu wiosną mimo zakazu, jeździli na rowerze, czy radzi by się obywać bez maski na ustach i nosie.
Pouczające w tym kontekście jest to, że ksiądz biskup występuje w zgromadzeniu innych ludzi BEZ MASKI na twarzy, co zgodnie z głoszonymi przez niego naukami jest chyba grzechem przeciwko życiu, bo przecież może narażać innych, zwłaszcza w trakcie udzielania przez niego komunii świętej, niezależnie czy na rękę czy do ust.
Biskup tak rozwija ocenę własnej postawy oraz nauk:
Boże życie zwycięża w nas, gdy egoizm, czyli chorą troskę o siebie, zamienimy na troskę o drugiego człowieka, a owocem naszych spotkań z drugim człowiekiem jest dobro i pokój, wzajemna akceptacja, umiejętność wysłuchania i odkrywanie daru, jakim jest dla nas drugi człowiek, nawet jeśli jest inny niż my – podsumował.
Wypada rozumieć, że ksiądz biskup nie zakładając maski wyraża troskę o drugiego człowieka, zastępując ewentualną chorą troskę o siebie, zaś napiętnowanie przez niego nowego ciężkiego grzechu u tych, co nie zgadzają się z opowieścią o wandemii głównych polityków i mediów, jest wyrazem akceptacji i umiejętności wsłuchania i odkrywania daru, jakim jest dla biskupa drugi człowiek, nawet jeśli jest inny niż on.
To bardzo ważne nauki instytucji Kościoła, wskazujące na jej poziom i zaangażowanie w istotne procesy przemian społeczeństwa, ludzkich postaw i ludzkiego myślenia. Taka spójna i jednoznaczna nauka jest wszystkim katolikom szczególnie potrzebna, by wzmocnić pozycję. Połączenie wysiłków Wielkiego Filantropa, współfinansowanej przez niego organizacji, zajmującej się ogłaszaniem wandemii, mediów, polityków oraz ostatecznie Kościoła RzymskoKatolickiego, pozwoli nam ze zdwojoną determinacją podążać w kierunku pożądanym i właściwym.
Komentarze
Pokaż komentarze (79)