Deficyt budżetowy składa się niejako z różnych części, mają na niego wpływ różne czynniki. Dlatego nawet tej samej wielkości deficyty mogą być bardziej lub mniej przydatne i bardziej lub mniej groźne w zależności od tego, z czego wynikają i czemu służą.
Na deficyt ma bezpośredni wpływ polityka podatkowa i wydatkowa państwa w tym polityka społeczna i inwestycje z udziałem państwa. Ma też wpływ koniunktura gospodarcza, wielkość wymiany handlowej z zagranicą, zwłaszcza bilans w tej wymianie jak również transfer zysków i unikanie przez firmy i osoby opodatkowania w Polsce. Ta część deficytu, która zwiększa zasób pieniędzy wśród obywateli zwiększając popyt na krajowe produkty i usługi może spełniać pozytywną rolę, może ratować wewnętrzną koniunkturę.
Część wewnętrzną deficytu, inflacjogenna, zadłużenie państwa wobec własnych obywateli i podmiotów można łatwiej i szybciej wyrugować. Groźniejsza, wywołująca większe, długotrwałe perturbacje dla gospodarki jest ta jego część, która wynika z deficytu w handlu z zagranicą. Oczywiście obie części deficytu wpływają na siebie, nie ma między nimi ostrej granicy i w praktyce stanowią jeden budżetowy deficyt
Długotrwały i przede wszystkim zbyt wysoki deficyt budżetowy może być niebezpieczny. Gdy koniunktura gospodarcza i polityka budżetowa państwa nie zapewniają jego zmniejszenia może dojść do niewypłacalności państwa. Lepszym instrumentem do regulowania koniunktury i do zapewnienia równowagi gospodarczej jest wpływanie na wartość złotego i przede wszystkim w sytuacji, gdy niezaspokajane są potrzeby wszystkich obywateli na poziomie podstawowym i gdy niewykorzystany jest potencjał własnej, krajowej gospodarki wpływanie na odpowiednią strukturę dochodów zapewniającą popyt na krajowe produkty i usługi.
W państwach bogatych i w których wykorzystywane są potencjały gospodarek, duże dochody firm pozwalają na badania naukowe, konstrukcyjne, na wdrażanie nowych rozwiązań, przyczyniają się do ogólnego postępu. W państwie takim jak nasze nie rezygnując z wprowadzania postępu powinno się położyć nacisk na wykorzystywanie aktualnych gospodarczych możliwości. Jeśli gospodarka zacznie prawidłowo funkcjonować, jeśli będziemy mieć zrównoważony rozwój i wykorzystywane będą potencjały tkwiące w gospodarce i ludziach, to postęp nastąpi niejako samoczynnie. Nie można na siłę, „życzeniowo” przeskakiwać etapów rozwoju. Na etapie rozwoju, na którym znajduje się nasze państwo bardzo ważnym jest zapewnienie maksymalnego popytu na materialne i usługowe produkty krajowe i stymulowanie eksportu i wywołanie podaży tych produktów.
http://zdzislawdzialecki.republika.pl/notatki__2003_b__2007_b.html


Komentarze
Pokaż komentarze