zdzisiek zdzisiek
248
BLOG

Deficyt budżetowy c.d.

zdzisiek zdzisiek Polityka Obserwuj notkę 0

 

 

Deficyt budżetowy składa się niejako z różnych części, mają na niego wpływ różne czynniki. Dlatego nawet tej samej wielkości deficyty mogą być bardziej lub mniej przydatne i bardziej lub mniej groźne w zależności od tego, z czego wynikają i czemu służą.

Na deficyt ma bezpośredni wpływ polityka podatkowa i wydatkowa państwa w tym polityka społeczna i inwestycje z udziałem państwa.  Ma też wpływ koniunktura gospodarcza, wielkość wymiany handlowej z zagranicą, zwłaszcza bilans w tej wymianie jak również transfer zysków i unikanie przez firmy i osoby opodatkowania w Polsce. Ta część deficytu, która zwiększa zasób pieniędzy wśród obywateli zwiększając popyt na krajowe produkty i usługi może spełniać pozytywną rolę, może ratować wewnętrzną koniunkturę.

Część wewnętrzną deficytu, inflacjogenna, zadłużenie państwa wobec własnych obywateli i podmiotów można łatwiej i szybciej wyrugować. Groźniejsza, wywołująca większe, długotrwałe perturbacje dla gospodarki jest ta jego część, która wynika z deficytu w handlu z zagranicą. Oczywiście obie części deficytu wpływają na siebie, nie ma między nimi ostrej granicy i w praktyce stanowią jeden budżetowy deficyt

Długotrwały i przede wszystkim zbyt wysoki deficyt budżetowy może być niebezpieczny. Gdy koniunktura gospodarcza i polityka budżetowa państwa nie zapewniają jego zmniejszenia może dojść do niewypłacalności państwa. Lepszym instrumentem do regulowania koniunktury i do zapewnienia równowagi gospodarczej jest wpływanie na wartość złotego i przede wszystkim w sytuacji, gdy niezaspokajane są potrzeby wszystkich obywateli na poziomie podstawowym i gdy niewykorzystany jest potencjał własnej, krajowej gospodarki wpływanie na odpowiednią strukturę dochodów zapewniającą popyt na krajowe produkty i usługi.

W państwach bogatych i w których wykorzystywane są potencjały gospodarek, duże dochody firm pozwalają na badania naukowe, konstrukcyjne, na wdrażanie nowych rozwiązań, przyczyniają się do ogólnego postępu. W państwie takim jak nasze nie rezygnując z wprowadzania postępu powinno się położyć nacisk na wykorzystywanie aktualnych gospodarczych możliwości. Jeśli gospodarka zacznie prawidłowo funkcjonować, jeśli będziemy mieć zrównoważony rozwój i wykorzystywane będą potencjały tkwiące w gospodarce i ludziach, to postęp nastąpi niejako samoczynnie.   Nie można na siłę, „życzeniowo” przeskakiwać etapów rozwoju. Na etapie rozwoju, na którym znajduje się nasze państwo bardzo ważnym jest zapewnienie maksymalnego popytu na materialne i usługowe produkty krajowe i stymulowanie eksportu i wywołanie podaży tych produktów.

 http://zdzislawdzialecki.republika.pl/notatki__2003_b__2007_b.html

zdzisiek
O mnie zdzisiek

Stan mojego ducha Anno Domini 2013. Od dawna mocno mnie denerwuje neoliberalna polityka gospodarcza zainicjowana po 1989 roku przez gospodarczych liberałów z Kongresu Liberalno-Demokratycznego i Leszka Balcerowicza i prowadzona przez kolejne rządy. Doktryny Friedmana stały się ideologią. Jej ortodoksyjni wyznawcy porzucili zupełnie empirię a neoliberalne, doktrynalne myślenie uznali za jedynie słuszne. Dużo złego przyniosła polityka monetarna wprowadzona i realizowana przez Balcerowicza i „Radę Polityki Pieniężnej”. Polityka monetarna w połączeniu z koszmarną, niesprawiedliwą prywatyzacją i prowadzoną be umiaru i bez sensu wyprzedażą krajowego majątku zamiast upragnionego szybkiego rozwoju naszej gospodarki i zmniejszania dystansu do gospodarek rozwiniętych powodowały marnowanie potencjałów tkwiących w naszej gospodarce i naszym społeczeństwie, tłamsiły gospodarkę i przynosiły pauperyzację, biedę, marginalizację i upokorzenie dużej części naszego społeczeństwa. Mocno mnie frustruje również polityka i postawy naszych neoliberałów dotyczące sfer pozagospodarczych, wyszydzanie i walka z patriotyzmem, z tradycją, zapominanie o bohaterach z przeszłości. Postawy lekceważenia i wyszydzania naszego Prezydenta, Lecha Kaczyńskiego a po katastrofie smoleńskiej lekceważenie ofiar katastrofy, walka z obywatelami, którzy czuli wobec nich żałobę i potrzebę ich uczczenia i karygodne podejście do śledztwa były i są dla mnie przygnębiające. Główne grzechy neoliberalnej polityki gospodarczej i przyczyny zbyt powolnego rozwoju naszego kraju. Są cztery główne przyczyny, czy trzy grupy przyczyn, które nie zapewniły możliwie szybkiego rozwoju naszej gospodarki i poprawy poziomu życia dużej części naszego społeczeństwa.: • Zła polityka finansowa, a w szczególności polityka powodująca wygórowaną wartość złotego wywołująca niekorzystne relacje w handlu z zagranicą i obniżająca sztucznie, niepotrzebnie siłę nabywczą naszego społeczeństwa (ciągłe, bez opamiętania podnoszenie stóp procentowych) • Dzika, nieracjonalna, prowadzona bez żadnych zahamowań sprzedaż narodowego majątku • Dzika, niesprawiedliwa prywatyzacja • Zła, bardzo niesprawiedliwa dystrybucja dochodów i dóbr http://zdzislawdzialecki.republika.pl/ http://zdizek.blog.onet.pl/?p=837

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze

Inne tematy w dziale Polityka