Wielu normalnych ludzi zadaje sobie pytanie, czy politycy zachodni, w tym unijni, naprawdę wierzą w absurdy ideologii gender, która stoi za promocją poczynań środowisk LGBT. Tego nigdy się nie dowiemy, bo na szczerość z ich strony liczyć nie można, więc kwestię trzeba wyjaśnić od innej strony.
Trzeba sięgnąć do historii i przypomnieć sobie parę wątków z historii komunizmu w Związku Sowieckim czy Chinach. Trzeba wziąć pod uwagę modne szczególnie w epoce stalinowskiej osławione procedury samokrytyki czy oskarżania ludzi o absurdalne przewinienia, których nigdy nie popełnili i w które sami oskarżyciele nie wierzyli.
Zapewne chodziło o wyrobienie w obserwatorach przekonania, że Partia nabrała cech boskich i może ze wszystkim zrobić to, co zechce a jej wyroki są niepodważalne. Mogło też chodzić o efekty pragmatyczne i nie chodziło o dojście do prawdy, lecz o przyznanie się do absurdów i złamanie w ten sposób charakteru. Kontrola nad tak sponiewieranymi ofiarami pozwalała potem na dowolną ekwilibrystykę polityczną. W przypadku zlewaczonych polityków zachodnich chodzi zapewne o ten sam mechanizm.
Jednym słowem, gdy rozum śpi, rodzą się potwory i właśnie ten system wszedł w tę fazę. A jeden z potworów unijnych dał głos i zaczął bredzić coś o „zagłodzeniu” nieposłusznych państw. Lewactwo ma swoje sposoby na przywoływanie do posłuszeństwa ludzi, ale ten akurat sposób nie jest taki nowy. Wypróbował go wujaszek Stalin na Ukrainie. Hołodomor się zwał.


Komentarze
Pokaż komentarze (7)