Notka jest o pułapkach czyhających na nieostrożnych dyskutantów i interpretatorów pewnych zjawisk. Niektórzy interpretatorzy nie potrafią określić ram poznawczych, w jakich musi się toczyć dyskusja, a to te ramy wyznaczają sens lub bezsens określonych postaw i poglądów. Np. nasza salonowa Muza, pani Karolina, nie potrafi uwzględnić w swoich refleksjach różnicy między aspektami zbiorowymi, statystycznymi, społecznymi a aspektem indywidualnym. I w ten sposób zostaje wyznawczynią teorii kija o jednym końcu. Ale nie ograniczajmy horyzontu do pani Karoliny, spójrzmy szerzej na bezradność intelektualną rozmaitych środowisk, głównie tych na lewo.
Jezeli ktoś obserwuje politykę wewnętrzną w USA i jeżeli ktoś czytał ksiązkę Marka Lillla'i "Koniec liberalizmu..." to wie że polityka liberalna zawaliła się wskutek sprowadzenia polityki do ideologii "polityki tożsamości". Mark Lilla wykazuje to precyzyjnie.
Otóż za demontaż polityki liberalnej, zdaniem liberała, Marka LIlli, odpowiadają radykalne środowisko uprawiające tzw. "politykę tożsamości". Polityka ta zamiast koncentrować się, jak przystało prawdziwej polityce, na organizowaniu życia wspólnoty, czyli na dobrze wspólnym, zajmuje się zapewnianiem dobrego samopoczucia zwichrowanym jednostkom, prowadząc, zamiast do jednoczenia wokół dobra wspólnego, do partykularyzacji i zabicia polityki.
Weźmy fragment wypowiedzi na temat ostatnich sondaży socjologa, prof. Ryby:
"Trzeba też podkreślić, że scena polityczna w Polsce zaczyna kształtować się na zasadzie tożsamościowej, czyli ktoś, kto jest sprofilowany medialnie antypisowsko, to choćby świat miał się zawalić, zawsze będzie antypisowski – chyba że będą jakieś kwestie związane z błędami opozycji, których jest mnóstwo, to wówczas taka osoba nie pójdzie na wybory. Gdy znów ktoś jest sprofilowany prawicowo, konserwatywnie, to wiadomo, że nie zagłosuje na totalną opozycję, która zachowuje się skandalicznie, zwłaszcza gdy weźmiemy pod uwagę kontekst międzynarodowy."
Część polskiego społeczeństwa została, jak widać zainfekowana lewackim wirusem "polityki tożsamości", który odcina ją od rzeczywistości.
https://wpolityce.pl/polityka/602280-wywiad-prof-ryba-pis-moze-rzadzic-samodzielnie-jesli
Bardzo użytecznym przypadkiem ilustrującym kwestię polityki tożsamości jest przypadek naszej salonowej Muzy, Karoliny. Wyjaśnienia prof. Ryby wskazują dlaczego pani Karoliny nie da się w żaden sposób przekonać. Ona znalazła swoją niszę ekoideologiczną, wyznaczoną przez gotową ideologię, w której jej wygodnie, a poszukiwanie prawdy narażałoby ją na potężny dysonans poznawczy.
Warto zwrócić uwagę na matematyczny aspekt "polityki tożsamości". Otóż wzywa nas ona do poszukiwania swojej własnej, partukularnej, odmiennej tożsamości, prowadzi więc do rozproszenia, partykularyzacji i subiektywizacji z wyeliminowaniem wątków wspólnotowych i dobra wspólnego.
Warto też odwołać się do koncepcji Jonathana Haidta i jej matematycznej ilustracji. Światopogląd liberalno-lewicowy ma węższe oparcie w modułach moralnych w porównaniu ze światopoglądem konserwatywnym, jak 3 do 6. To wyjaśnia niestabilność charakterologiczną lewactwa, wyjaśnia też konflikty w środowiskach lewackich, w których niewielkie przesunięcie światopoglądowe wywołuje burzę, i podziały światopoglądowe, bo światopogląd jest niestabilny w porównaniu ze światopoglądem konserwatywnym, opartym na szerszej podstawie, w którym zmiana jakiegoś poglądu nie narusza równowagi systemu. Ta niestabilność lewacka znajduje odzwierciedlenie nawet w języku, bo mamy "lewicę" "lewactwo i "liberalną lewicę". Lewactwo usiłuje tę dysproporcję w stosunku do konserwatyzmu zamazać i usiłuje stworzyć pozór symetrii tworząc takie sztuczne pojęcia jak "prawak" czy "hetero".
Ale, jest pewne duuuuże ale..
Jak państwo widzicie posługuję się powyżej wziętym od liberałów określeniem "polityka tożsamości", i to bezkrytycznie a to jest poważny błąd. Nie można pojęć stosowanych przez lewactwo stosować bez weryfikacji. Zatem naprawmy błąd i zweryfikujmy to określenie.
Co oznacza tożsamość ? Oznacza utożsamienie się. Z czym ? Z szerszym zbiorem cech i z wyszukiwaniem podobieństw na zewnątrz: "wysoki blondyn o niebieskich oczach, miłośnik bluesa i fan zespołu Blues Brothers." To są pewne kategorie zewnętrzne do których się zaliczamy. Bogata osobowość polega na mozliwie najszerszym repertuarze w taki sposób uskładanych cech. Prawdziwy indywidualizm polega właśnie na bogatym, jak najszerszym i oryginalnym, niepowtarzalnym zestawie cech wziętych z przestrzeni społecznej.Nie należy więć mylić indywidualizmu z partykularyzmem, zawężajacym zkres cech.
A czym jest tzw. polityka tożsamości?
Lewactwo poszukuje, zgodnie ze swoją ideologią, czegoś odwrotnego: różnorodności i odmienności. Postępuje z ludzką osobowością jak z cebulą - doszukuje się wewnątrz swojego "ja" ukrytych cech i autentyczności i odrzuca "narzucone jej przez opresyjne społeczeństwo kategorie tożsamości" i obdziera człowieczeństwo z ludzkich cech. Pod koniec procesu obierania cebuli ukazuje się - co ? Pustka. A czym kończy się obieranie cebuli ? Łzami, drodzy państwo, łzami.Jak więc widać, nie jest to polityka tożsamości lecz polityka antytożsamości, co nie powinno nikogo zaskakiwać, bo lewactwo jest zaprzeczeniem rzeczywistości i rozumu.
Wojna na Ukrainie ma pewną zaletę systemową - ujawniła bezradność intelektualną lewckich środowisk, które nie mogą zdecydować się na odpowiedź na pytanie, o co właściwie toczy się ta wojna - o różnorodność jednostek czy o tożsamość narodową, bo podważa ich ideologię. Ale to już temat na inną notkę, o naszej noblistce.
Tutaj dodam, że tożsamość określa się bardzo prosto i tradycyjnie - jak w wierszu: Kto ty jesteś ? Polak mały, Jaki znak twój - Orzeł Biały... . Ukraińcy to potwierdzą.


Komentarze
Pokaż komentarze (16)