Motywy zdrady narodowej i wieszania

Jeszcze parę lat temu, w polskiej debacie, za sprawą pisarza Jarosława Rymkiewicza, pojawiała się kwestia zdrady narodowej i kary za nią, w postaci słynnych rozpraw o wieszaniu. Po śmierci pisarza kwestii nikt nie podejmował, a obóz zdrady narodowej podjął kroki w celu zamiecenia sprawy pod dywan i odwrócenia od niej  uwagi publicznej przy pomocy zabiegów z repertuaru przemysłu pogardy i pedagogiki wstydu obecnych w kampanii ośmiu gwiazdek, obliczonej na wzniecanie i pogłębianie podziałów.

To jest typowa strategia obozu zdrady narodowej polegająca na wzniecaniu tumanów kurzu i zadym mających odwrócić uwagę od kwestii życia i śmierci. Mąć i rządź, dziel i rządź, przy wykorzystaniu najnowszych technologii i wsparcia zza granicy.. Zachodzi pilna potrzeba przywrócenia debaty nad tą kwestią, bo oto targowica, pewna swego, przymierza się, rzecz niebywała,  do stanowisk rządowych i podziału łupów.

Przemawiają za tym argumenty naukowe, bo badacze ewolucji zajmujący się kwestią ewolucji współpracy gatunku ludzkiego zwracają uwagę na zadziwiające przyśpieszenie wspólpracy w ludzkiej prehistorii wiążące się ich zdaniem z gwałtownym rozpowszechnieniem genów skłaniających do wspólpracy. Ich zdaniem temu rozpowszechnianiu towarzyszył proces redukcji genów szkodliwych, który polegał po prostu na fizycznej eliminacji osobników do wspópracy nieskłonnych.

Do tego dochodzą argumenty badaczy zajmujących się teorią gier, która bada strategie radzenia sobie przez społeczeństwo z pasozytami społecznymi. Badacze ci dochodzą do wniosku, że w grę wchodzą dwie strategie: łagodna i radykalna, z których bardziej korzystna jest strategia łagodna, ale w dłuższej perspektywie prowadzi do upadku i wymaga zastąpienia strategią radykalną. Jeżeli przypomnimy sobie eksperymenty z myszami hodowanymi w bardzo korzystnych warunkach, które po paru pokoleniach wyginęły, to tezy teorii ewolucji i teorii gier znajdują potwierdzenie.

Tak więc motyw wieszania okazuje się niezbędny w debacie publicznej, jako ostrzeżenie  zarówno dla społeczeństwa jak i dla aktualnych i potencjalnych zdrajców polskiej racji stanu i polskiego interesu narodowego. Lepiej stosować profilaktykę niż działać i wieszać po szkodzie. Zdrajcy nie mogą spać spokojnie.