Jednemu kolorowi – tej dostojności zazdroszczę

Zygmunt Jan Prusiński


SPOSÓB NA ŻYCIE

Motto: Otaczam się samoistnie na scenie teatru
w dramaturga splątanego w miłości
jakaż bywa ukryta tajemnica.

Ukrywam się jakoby powinienem
nie umiem pisać w tłumie
sporo zwiedzam miejsc gdzie osiadam
według planu i piszę wiersze miłosne
to jedynie potrafię robić
być kochankiem w poezji.

Tyle lat to czynię – powinienem
doktorat otrzymać proszę się nie śmiać
mówię poważnie – 40 lat pracy
książki są tym dowodem
ile ich napisałem nie zliczę
ponad pięćdziesiąt na pewno…

- I co tak naprawdę w życiu osiągnąłem
to samotność wewnętrzną – to azyl bólu
znam to cierpienie ponad mój stan
tylko jarzębina daje mi radość
że wierna jest jednemu kolorowi –
tej dostojności zazdroszczę.

I tak do śmierci podołam tę miłość pamiętać
bo to było moim lekarstwem sposobem na życie.


21.02.2020 – Ustka
Piątek 19:52

Wiersz z książki „Zaułki światła”