Moje kobiety i krzesła

Zygmunt Jan Prusiński


MOJE KOBIETY I KRZESŁA

W Domu Kultury w Ustce
przygotowałem krzesła na sali
dziś mój wieczór autorski
moje nowe wiersze przedstawię.

Może na początek zaproszę
burmistrza Jacka - kumplowałem
się z nim przystojny był pochodził
z Łodzi dwa razy był wybrany.

W Wiedniu na Salesianergasse byłem
gospodarzem klubu - dorabiałem
w Domu Polskim i też u Jacka -
i tam czytałem polityczne wiersze.

Przez poezję zjechałem pół Europy
no może mniej tych krajów było
(to tylko tak się mówi} nieznacznie
nikt mnie nie sprawdził - a do poezji
trzeba mieć urok osobisty bo to
piękno dla kobiet z którymi wiązałem
szczególne bliskość w słowie ważnym
i zamierzonym...

Czy kochały mnie to nie wiem
prędzej murzynki pod akacjami.


20.07.2026 - Ustka
Poniedziałek 08:58

Przegląd od AI     

Cykl poetycki Zygmunta Jana Prusińskiego "Wyjść z ciemności iść w biel" zawiera osobiste wiersze, które podejmują tematykę egzystencjalną. Wśród utworów można wyróżnić m.in. "Co za dar niebios że przyszła do mnie" oraz wiersze dedykowane. 

„Wyjść z ciemności iść w biel” to tytuł autorskiego cyklu i książki poetyckiej autorstwa Zygmunta Jana Prusińskiego – poety mieszkającego w Ustce (dawniej związanego ze Słupskiem). 

„Wyjść z ciemności iść w biel” to tytuł cyklu poetyckiego oraz książki autorstwa polskiego poety Zygmunta Jana Prusińskiego (tworzącego m.in. w Ustce). Obejmuje on zbiór refleksyjnych i lirycznych utworów poruszających tematy metafizyczne, przemijanie oraz potrzebę duchowej odnowy.

Poezja ta jest regularnie publikowana i udostępniana na platformach literackich, takich jak portal Poetyckie Zacisze oraz w serwisie Salon24. W poszczególnych wierszach, takich jak Z albumu poezji Ewy czy Próby z tobą Słowem, poeta używa metaforycznych obrazów, symbolizujących przejście od zwątpienia ku jasności i czystości, które odnaleźć można m.in. w tomach oznaczonych jako Część III..

Zygmunt Jan Prusiński


Felietonik z rękawa

Rysiu, nie ma nic do brania,
chodzisz na wędkowanie to wiesz jak biorą.

Muszę powiedzieć że twardo chodzę po bruku, a że mam inny świat no to bliższy jest mi ten drugi.

Jak ci wiadomo moja mama Krystyna ma w Ustce sklep, więc mam tę codzienną styczność z klientkami, częściej z tymi przyjezdnymi. Czasem pociągnę rozmową o tym i o tamtym, tak od strony socjologicznej i psychologicznej. Badam...

W lipcu dokładnie 10 lipca minie 21 lat jak powróciłem z Wiednia, więc szarżuję jak mustang oferując choćby wyuczony zawód jako masażysta domięśniowy. Czy myślisz że któraś z tak zwanej płci pięknej skorzystała z mojego artyzmu? Skądże. To dzikie kobiety po zmianie systemu politycznego. To nie tamte kobiety w Sukienkach z PRL. Przychodzą w gaciach nawet latem, jakby wracały z roboty z PGR... Nawet w spodniach są lękliwe, naprawdę.

A jak im mówię iż z 14-tu wolnych zawodów mój pierwszy zawód jest, Zapładniacz, to zrywają się z kopyta i już nie wracają. Boją się mego zapłodnienia. A przecież ja nie kopię. Ech te kobity, dzikie i zimne. - Planuję jechać do Konga przywieźć sobie murzynkę, pisała do mnie taka jedna na Facebooku, ma 26 lat - sama mnie znalazła i napisała do mnie. Chce wziąć ze mną ślub.

29.4.2015