Mohort Mohort
2756
BLOG

Wołyń/Galicja/Lubelszczyzna - kwiecień 1944

Mohort Mohort Historia Obserwuj temat Obserwuj notkę 3

W kwietniu 1944 r. sytuacja na ukraińskim odcinku frontu wschodniego przybrała dla Niemców niekorzystny obrót. Tocząc ciężkie walki Armia Czerwona dotarła pod Kowel, zajęła Beresteczko. W Galicji padł Tarnopol. Front przebiegał na linii Kowel-Brody-Kołomyja.

W tym czasie nacjonaliści ukraińscy na terenach wciąż zajętych przez III Rzeszę kontynuowali ludobójstwo na Polakach. Badaczom tego genocydu udało się ustalić, że w kwietniu 1944 roku wyniku ok. 450 różnych aktów agresji zginęło 8110 Polaków, w tym 1250 w zbrodniach niemiecko-ukraińskich.

Podział ofiar według województw (w nawiasach liczba ofiar zbrodni niemiecko-ukraińskich):

Tarnopolskie: 2840 (983)
Lwowskie: 2500 (8)
Stanisławowskie: 1947 (0)
Lubelskie: 794 (258)
Wołyńskie: 26 (0)

Jak widać, wejście Sowietów na Wołyń skutecznie powstrzymało „antypolską akcję” (co na to zwolennicy hipotezy o sowieckiej prowokacji?).

Największe ludobójcze akty:

1/2.04.1944 – Pasieczna (pow. Nadwórna, pow. Stanisławów) – 157 zabitych
1.04.1944 – Poturzyn i Telatyn (pow. Tomaszów Lubelski, woj. Lublin) – 162 zabitych przez SS-Galizien i sotnię UPA „Jahody”
5-7.04.1944 – Pawlikówka (pow. Kałusz, woj. Stanisławów) – 124 zabitych
6.04.1944 – Moosberg (pow. Jaworów, woj. Lwów) – 185 zabitych
12.04.1944 – Hucisko (pow. Bóbrka, woj. Lwów) – 118 zabitych
16.04.1944 – mord SS-Galizien w Chodaczkowie Wielkim (pow. i woj. Tarnopol) – 862 zabitych
Cały kwiecień 1944 – ludobójcze orgie w Kutach (pow. Kosów Huculski, woj. Stanisławów) – ok. 200 zabitych
Wielkanoc (9-10.04) – Lubienie (pow. Jaworów, woj. Lwów) – 240 zabitych.

Mordy bez ustalonej daty dziennej: Dmytrów (pow. Radziechów, woj. Tarnopol) – 120 zabitych i Pniów (pow. Nadwórna, woj. Stanisławów) – ok.200 zabitych.

Nacjonaliści ukraińscy „tradycyjnie” wyznaczyli eskalację mordów na polskie święta. Od Wielkiego Czwartku do Poniedziałku Wielkanocnego (6-10. kwietnia) zginęło ok. 1100 Polaków.

Wspomnienia:

„Ja dobrze pamiętam odgłos strzelaniny i świst przelatujących ognistych, zapalających kul podczas ucieczki. (...) Dość często zdarza mi się, że podczas snu ciągle uciekam przed Ukraińcami-banderowcami i ogarnięta strachem budzę się (..)” (Stefania Ambroziak, Pawlikówka)

„Mój trzyletni syn zwrócił się do policjanta:<Jeżeli pan chce pieniędzy, to ja panu dam> i wyjął z kieszeni złotówkę. Wówczas jeden z oprawców porwał dziecko za nogi i roztrzaskał mu główkę o ścianę”. (Józef Korostyński, Moosberg)

„Słychać było strzały, krzyk mordowanych ludzi i ryk palonego żywcem bydła. Płomienie i dym zasłoniły cały horyzont. Widok był potworny. Tego zapomnieć się nie da.” (Tadeusz Gładki, Hucisko)

„Do Przemyślan bez przerwy ze wszystkich stron powiatu płynie fala uciekinierów Polaków. Uciekają bez majątku z tobołkami na plecach” (z meldunku tygodniowego AK z 6.04.1944)

„Nieustanna rzeź Polaków jest dla autorytetu niemieckiego poważnym ciosem” (Otto Waechter, gubernator Galicji)

Walki polsko-ukraińskie i odwety:

Lubelszczyzna:
W kwietniu 1944 główny sztab UPA wsparł siły miejscowe na Lubelszczyźnie dwoma kureniami (batalionami) i trzema sotniami. Na teren pow. tomaszowskiego weszła także sotnia Iwana Szpontaka. Oddziały polskiej partyzantki, walczące również z jednostkami niemieckimi, SS-Galizien i ortschutzu, znalazły się w defensywie, broniąc przed UPA 150-kilometrowej linii od Hrubieszowa do Sieniawy i rzeki San. Pomimo znacznej przewagi w kwietniowych walkach Ukraińcom nie udało się wedrzeć w głąb Zamojszczyzny.

2-9.04.1944 – ofensywne działania UPA wspieranej przez SS-Galizien i ortschutz w celu opanowania terenów pow. tomaszowskiego.

2.04.1944 – nieudana próba zdobycia Rzeczycy przez AK, po wielogodzinnym boju Polacy wycofali się.

5.04.1944 – natarcie oddziałów „Żeleźniaka” i „Jahody” i bój z Polakami na 50-kilometrowym odcinku Jarczów-Telatyn. W całodziennym boju uczestniczyło 3500 upowców i 2000 polskich partyzantów. Blisko 50 Polaków poległo, Ukraińcy również ponieśli znaczne straty. Oprócz straty wsi Żerniki stronie polskiej udało się utrzymać bronione pozycje.

9.04.1944 (Wielkanoc) – jedna z największych bitew AK i BCh z UPA. 2000 upowców nacierało na linii Telatyn-Stenatyn-Posadów-Jarczów. Siły polskie liczyły około 1000 żołnierzy. Zaciekłe walki trwały cały dzień. Polakom mimo strat osobowych i utraty Posadowa udało się utrzymać główną linię obrony.

27.04.1944 – ciężkie walki AK z UPA na linii Tarnogród-Sieniawa.

Ataki UPA na Zamojszczyźnie były połączone z eksterminacją polskiej ludności cywilnej.

Tereny Zamojszczyzny objęte walkami z UPA (zakreślone ukośnymi liniami). Linia polskiej obrony rozciągała się na północ od tych obszarów. Źródło: Markiewicz

Pozostałe województwa:

8/9.04.1944 – atakowanej przez sotnię UPA Krechówce (pow. Stryj, Stanisławowskie) przybył z pomocą oddział partyzancki K.Sikory-Sosny. W czasie walk zginęło 17 Ukraińców, w tym kilka osób cywilnych przypadkowo zastrzelonych. Spaleniu uległa cała polsko-ukraińska wieś.
Podobnych zdarzeń było niewątpliwie więcej, lecz zaginęły one w „pomroce dziejów”.

Na Wołyniu nie odnotowano żadnych starć polsko-ukraińskich.

Relacje OUN i UPA – Niemcy:

Do starć UPA z Niemcami dochodziło jedynie w przypadkach, gdy Niemcy stawali w obronie eksterminowanych Polaków, lub przez przypadek jak np. w kwietniu 1944r. na Wołyniu, gdy zginął sotenny „Wowczak”. Zdarzały się pojedyncze przypadki zabijania lub rozbrajania Niemców przez banderowców. Generanie jednak sprzyjali oni Niemcom, co potwierdzają źródła niemieckie:

„Wehrmacht wyraźnie stoi na stanowisku, że jego jednostki nie muszą w tej walce [chodzi o rozważane ewentualne zwalczanie UPA – przyp. Mohort] brać udziału; wysuwa przy tym argument, że nacjonalistyczne bandy nie przeszkadzają w dowozie, nie wysadzają mostów i nie zabijają niemieckich funkcjonariuszy” (fragment wypowiedzi szafa dystryktu lubelskiego na posiedzeniu rządu GG 19.04.1944)

Na naradzie szefów Abwehrkomando 19.04.1944 we Lwowie stwierdzono, że bez pomocy UPA działalność wywiadowcza na tyłach Sowietów „byłaby w ogóle niemożliwa”.

„Ukraiński ruch wyzwoleńczy chce razem z Niemcami waczyć przeciw bolszewikom. [...] Ukraińcy chcą walczyć przeciwko każdemu Polakowi, Żydowi i Rosjanowi, jak również chcą wyniszczyć niektórych ze swych ludzi, jeżeli są oni nastawienia prokomunistycznie. [...] W tej chwili ten ruch ukraiński systematycznie przeczesuje wszystkie wsie w zasięgu tutejszej placówki służbowej i likwiduje wszystkich Polaków” (z raportu posterunku żandarmerii niemieckiej w Warężu na Zamojszczyźnie).

10.04.1944 Centralny Prowid OUN (jak byśmy dziś powiedzieli – ze względów wizerunkowych) zabronił komórkom terenowym prowadzenia lokalnych rozmów z Niemcami, zastrzegając tę kompetencję jedynie dla siebie – co przyniesie w przyszłości owoce.

Do liczniejszych starć UPA z Węgrami (sojusznikami III Rzeszy) dochodziło w tym czasie na terenach b. woj. stanisławowskiego. Powodem walk było sympatyzowanie Węgrów z Polakami oraz ukraińsko-węgierski spór o zakarpacką Ukrainę.

Walki Sowieci – OUN i UPA:

23.04.1944 – początek walk sowieckiej partyzantki z UPA o Czarny Las, obóz nacjonalistów (Stanisławowskie), trwających do początków czerwca 1944. Na terenach zajętych przez Niemców UPA niezmiennie zwalczała czerwoną partyzantkę (ze wspomnień ppłk. Michaiła Szukajewa: „Codziennie tracimy trzech-czterech zabitych: faszystowscy służalcy strzelają z zasadzki. Ale uporczywie posuwamy się naprzód”).

Na terenach zajętych przez Sowietów liczba napadów na tyły Armii Czerwonej wyraźnie zmalała (z 270 w marcu do 70 w kwietniu). Był to wynik rzucenia przeciw UPA znacznych sił NKWD. M.in. 24.04.1944 r. w bitwie pod Hurbami rozbiły one kilkutysięczne zgrupowanie upowców. Do nieco mniejszej bitwy między NKWD a UPA doszło także 29. kwietnia k. wsi Żeleźnice (Wołyń).

Inne wydarzenia godne uwagi

Trwała ewakuacja ludności polskiej z wsi położonych na południowy wschód od Zamojszczyzny (pow. Rawa Ruska, Jarosław), zabezpieczano uciekinierów z rejonu Lwowa. Szacuje się, że w kwietniu 1944 ewakuacją na tym terenie objęto ok. 35 tys. osób.

Pomimo tego, że znaczną część sił polskiej partyzantki na Lubelszczyźnie odciągnęła konieczność przeciwstawienia się UPA, polski ruch oporu kontunuował walkę z Niemcami. W wyniku działań zbrojnych AK i BCh a także sowieckiej partyzantki Niemcy stracili kontrolę nad terenami powiatów biłgorajskiego, tomaszowskiego, zamojskiego i północnej części hrubieszowskiego, utrzymując się tylko w miastach, niektórych osadach oraz w skolonizowanych wsiach. Kontrolowali natomiast tereny opanowane przez ukraiński „ruch wyzwoleńczy”...

W kwietniu 1944 r. 27 Wołyńska Dywizja Piechoty AK prowadziła ciężkie walki z Niemcami, m.in. wspierając Armię Czerwoną w operacji kowelskiej. W wyniku naporu niemieckiego sytuacja dywizji z dnia na dzień pogarszała się. 18.04.1944 w niewyjaśnionych okolicznościach zginął dowódca dywizji ppłk. Jan W.Kiwerski ”Oliwa”. Zastąpił go mjr Tadeusz Sztumberk-Rychter „Żegota”. W nocy z 20 na 21.04.1944 okrążeni akowcy przebili się na Polesie. Podczas tych walk zgrupowanie straciło ok. 350 zabitych, 160 rannych, 170 dostało się do niewoli, ok. 1600 uległo rozproszeniu.
W tym miesiącu 27 WDP AK żadnych walk z Ukraińcami nie prowadziła.

Wg rozkazu Głównego Dowództwa UPA od kwietnia 1944 miano przystąpić do wypędzania Polaków pod groźbą śmierci. „Polacy! Nakazuje się wam natychmiast opuścić Ukraińskie Zachodnie Ziemie za San. Kto nie opuści do 48 godzin ulegnie likwidacji.” – brzmiała ulotka rozdawana Polakom w Pieczychwostach na Lwowszczyźnie. Takich ulotek pojawiało się coraz więcej.

_______

Literatura:
J. Markiewicz, „Partyzancki kraj”, Lublin 1980
G. Motyka, “Ukraińska partyzantka 1942-1960”, Warszawa 2006
J. Turowski, „Pożoga. Walki 27 Wołyńskiej Dywizji AK”, Warszawa 1990
S. Jastrzębski, „Ludobójstwo nacjonalistów ukraińskich na Polakach na Lubelszczyżnie w latach 1939-1947”, Wrocław 2007
W. Siemaszko, E. Siemaszko, “Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945”, Warszawa 2000
H. Komański, S. Siekierka, „Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939-1946”. Wrocław 2006.
S. Siekierka, H. Komański, K. Bulzacki, “Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939-1947”, Wrocław 2006
S. Siekierka, H. Komański, E. Różański, “Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie stanisławowskim 1939-1946”

J.Węgierski, “W lwowskiej Armii Krajowej”, Warszawa 1989
Z. Ziembikiewicz, „W partyzantce u >>Rysia<<”, Warszawa 1982

Mohort
O mnie Mohort

Mohort Wypromuj również swoją stronę Ten blog powstał w 2008 roku z myślą o tych Polakach, którzy nic nie wiedzą o ludobójstwie OUN-UPA. Postawiłem sobie za cel opisanie tych tragicznych wydarzeń w porządku chronologicznym, w ich 65-tą rocznicę. Liczby: Wołyń: 60 tys. zabitych Tarnopolskie: 28 tys. zabitych Lwowskie: 25 tys. zabitych Stanisławowskie: 18 tys. zabitych Lubelskie: 3 tys. zabitych Polesie: ? tys. zabitych (są to szacunki polskich ofiar OUN i UPA wg Ewy Siemaszko) Kilkadziesiąt tysięcy Ukraińców zabitych przez OUN i UPA. 10-15 tys. Ukraińców zabitych w polskich akcjach odwetowych i walkach (wg dr. G. Motyki). Wg prof. W. Filara było to 5,7 tys.) ___________ Powstanie tego blogu sprowokowała inicjatywa prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenki. Komentujących uprasza się o zachowanie szacunku dla narodu ukraińskiego. Autor bloga uważa, że UPA była wrzodem na ciele tego narodu i nie można jej winami obciążać ogółu Ukraińców. Z tego powodu nie domagam się żadnych przeprosin od przedstawicieli państwa ukraińskiego. Nie jestem historykiem, raczej miłośnikiem historii. Nowym czytelnikom zalecam czytanie notek po kolei zaczynając od najstarszej. Tekst bloga (do maja 2009) jest dostępny w 4 plikach PDF: część I, część II, część III, część IV Potrzebującym informacji "w pigułce" proponuję kliknięcie tagu podsumowania. Moje notki: LUTY 2008: 1. 9.02.1943. Parośla - krwawe preludium. 2. II RP - surowa macocha 3. Śmierć, śmierć, Lachom śmierć! 4. Dlaczego Wołyń? 5. Karty MARZEC 2008: 6. Ni Lacha, ni Żyda 7. Patrioci, kolaboranci czy zdrajcy? 8. Powstanie, ale jakie? 9. Krzyż 10. 26.03.1943. Masakra w Lipnikach 11. Kto tu był bohaterem, Wiktorze Juszczenko? KWIECIEŃ 2008: 12. Wołyń na początku 1943r. Spóźniony wstęp. 13. Polnische Schutzmannschaften - w służbie III Rzeszy i Polaków 14. Zagłada. Trzy historie. 15. Polska samoobrona na Wołyniu 16. Świece ofiarne w Janowej Dolinie 17. Wielki tekst Rafała Ziemkiewicza 18. Dwie prawdy 19. Wołyń - kwiecień 1943 MAJ 2008 20. Trzeciomajowe zwycięstwo 21. Co widać przez pomarańczowe okulary 22. Boh żywe 23. Pszenica i kąkol 24. "Jutro" Kłyma Sawura 25. O złych i dobrych esesmanach 26. Chłopi vs. burżuje czyli walka klas? 27. Prawdziwi bohaterowie 28. Wołyń - maj 1943 CZERWIEC 2008 29. 2. czerwca - zemsta za... 30. Moja Rywingate 31. Czerwone Zielone Święta 32. "Ukraińcy mają potężną pracę do wykonania" - frapujący wywiad z Krzesimirem Dębskim 33. Skandal z prezydentem Kaczyńskim w tle 34. Rozkaz numer 1 35. Sprawa Martynowśkiego 36. O najpiękniejszej dziewczynie w Koszowie 37. Wołyń - czerwiec 1943 LIPIEC 2008: 38. 4-5 lipca 1943 - pierwsza bitwa o Przebraże 39. Nie zapomnij Ty o nas, o, święta! 40. Konferencja o ludobójstwie OUN-UPA: zaproszenie ŚZŻAK i IPN 41. Wołyń i Galicja Katyniem współczesnej Polski 42. „Wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego...” 43. 14.07.1943 - słońce zachodzi nad Kołodnem 44. O tym, jak Ukrainiec Szopiak robił użytek ze swojej kosy 45. Upadek Huty Stepańskiej 46. Politycy ręce precz od historii! 47. Mysterium iniquitatis - czy w człowieku drzemie Demon? 48. Bitwa o chleb 49. Wołyń - lipiec 1943 SIERPIEŃ 2008 50. Pułkownik Niewiński wciąż walczy 51. Przystanek Bandera 52. Bulba-Boroweć pisze list 53. Remanenty - przegląd prasy ukraińskiej 54. Sprawiedliwość "Muchy" 55. O buncie /grzesiowi dedykuję/ 56. Wniebowzięcie 57. 30.08.1943 - Wola Ostrowiecka i Ostrówki 58. Trzecia bitwa o Przebraże czyli wojna, której nie było 59. Wołyń/Galicja Wsch. - sierpień 1943 WRZESIEŃ 2008 60. Dekonstrukcja mitu 61. Konstrukcja mitu, czyli bezpieka i IPN prawdę ci powiedzą 62. Nigdy nikogo życia nie pozbawi... 63. Wołyń/Galicja Wsch. - wrzesień 1943 PAŹDZIERNIK 2008: 64. Święte słowa Johna-Paula Himki 65. Retrospekcje: wojna polsko-ukraińska 1918-1919 66. Zastraszyć księdza 67. Wołyń/Galicja Wsch. - październik 1943 LISTOPAD 2008: 68. W telewizji pokazali 69. Ocalić od zapomnienia 70. 16.11.1943 - zwycięstwo "Bomby" 71. Wiktor Poliszczuk (1925-2008) 72. Wojciechowski, podejdź no do płota! 73. Wołyń/Galicja Wsch. - listopad 1943 GRUDZIEŃ 2008: 74. "Brutalny, bezrefleksyjny, fanatyczny" - ks. Isakowicz-Zaleski 75. Angela Merkel: Niemcy wybaczają Polakom Auschwitz 76. Męczennik o. Ludwik Wrodarczyk 77. Prawdziwi bohaterowie (2) 78. Wigilia A.D. 1943 79. Wołyń/Galicja Wsch. - grudzień 1943 STYCZEŃ 2009: 80. Stepan Bandera - ukraiński bin Laden 81. Czarna sukienka czyli o leśnikach 82. Odsiecz Ołyki 83. 27 Wołyńska Dywizja Piechoty AK 84. Gdzie są mężczyźni? 85. Wołyń/Galicja/Lubelszczyzna - styczeń 1944 LUTY 2009: 86. Hanaczów stawia opór 87. Czy na Ukrainie będą burzyć polskie pomniki? 88. Retrospekcje: Galicja 89. Szlachta 90. Inaczej 91. Ratunku, Polacy mnie biją! 92. Czerwone noce w powiecie rohatyńskim 93. Po Wołyniu była Galicja  94. Przypadek 95. Huta Pieniacka - największa zbrodnia na wsi polskiej 96. Wołyń/Galicja/Lubelszczyzna - luty 1944 MARZEC 2009: 97. Retrospekcje: Zamojszczyzna 98. Obraz zbliżony do prawdy i prawda 99. Odwet 100. Legenda – nie legenda 101. Prawdziwi bohaterowie (3) 102. Jaja po wołyńsku – z książki kucharskiej redaktora W. 103. Historia z perspektywy żaby 104. Wierszem 105. Szok 106. Wołyń/Galicja/Lubelszczyzna - marzec 1944 KWIECIEŃ 2009: 107. Drugie życie... morderców 108. Ostatnia niedziela 109. Prawdziwi bohaterowie (4) 110. Pomóżmy Wiktorowi Juszczence! 111. Kto dziś pamięta o Ormianach? 112. Bitwa pod Hurbami 113. Wołyń/Galicja/Lubelszczyzna – kwiecień 1944 MAJ 2009: 114. Rektorowi KUL pro memoria 115. Zapomniane wypędzenia 116. O pomnikach, profanacjach, polityce i piłce (nożnej) 117. ”Gonił nas człowiek z siekierą”, ale to nie było tak, jak myślicie 118. Wielka Polska o nich zapomniała! 119. Galicja/Lubelszczyzna/Wołyń - maj 1944 CZERWIEC 2009: 120. Bratni naród na Kresach 121. Jeszcze o Ziemkiewiczu 122. Nie-Cała prawda 123. Negacjonista 124. Bajka 125. Galicja/Lubelszczyzna/Wołyń - czerwiec 1944 LIPIEC 2009: 126. Dishonoris causa 127. Jak to było z piłami na Wołyniu 128. Chcemy innej historii! 129. Polska samoobrona we Wschodniej Galicji 130. Galicja/Lubelszczyzna/Wołyń - lipiec 1944 SIERPIEŃ 2009: 131. Alternatywna trasa rajdu Bandery 132. Krakowskimi śladami Stepana Bandery 133. Kolejny ważny tekst Wołodymyra Pawliwa 134. Galicja/Lubelszczyzna/Wołyń - sierpień 1944 WRZESIEŃ 2009: 135. Istriebitielnyje Bataliony - w służbie NKWD i Polaków 136. Galicja/Wołyń - wrzesień 1944 (+ Legnica!) PAŹDZIERNIK 2009: 137. SB – fałszywi bohaterowie 138. Galicja/Wołyń - październik 1944 (+ Legnica bis) LISTOPAD 2009: 139. Karta się odwraca 140. Galicja/Wołyń – listopad 1944 GRUDZIEŃ 2009: 141. Tylko we Lwowie 142. Ihrowicka kolęda 143. Galicja/Lubelszczyzna/Wołyń - grudzień 1944 STYCZEŃ 2010: 144. Niezwykła historia jakich było wiele 145. Wikipedia pod specjalnym nadzorem 146. Galicja/Lubelszczyzna/Wołyń - styczeń 1945 LUTY 2010: 147. Juszczenko przegiął 148. Ludobójcy i ludzie 149. Śmierć kata 150. Мила моя, што-то буде з нами? (kresowe mity, nie-mity) 151. Galicja/Wołyń - luty 1945 MARZEC 2010: 152. Spirala odwetu 153. Warto rozmawiać? 154. Koniec 155. Galicja/Lubelszczyzna - marzec 1945 + bojkot zbiórki na KUL KWIECIEŃ 2010: 156. Wyprawa kijowska AD 2010 157. Galicja/Lubelszczyzna - kwiecień 1945 MAJ 2010: 158. Galicja/Lubelszczyzna - maj 1945 CZERWIEC 2010: 159. Galicja/Lubelszczyzna - czerwiec 1945 LIPIEC-SIERPIEŃ 2010: 160. 67. rocznica Krwawej Niedzieli na Wołyniu 161. Galicja/Lubelszczyzna - lipiec-sierpień 1945 WRZESIEŃ 2010: 162. Komu Andrzej Kunert zamierza stawiać pomniki? 163. Galicja/Wołyń/Lubelszczyzna - wrzesień 1945 PAŹDZIERNIK 2010: 164. Nienawiść w polityce 165. Galicja/Lubelszczyzna/Wołyń - październik 1945 LISTOPAD 2010: 166. Ze szczerej piersi się wyrwało... 167. Galicja/Lubelszczyzna - listopad 1945 GRUDZIEŃ 2010-STYCZEŃ 2011: 168. Krwawe świętowanie 169. Skandal w Przemyślu + podsumowanie 12.1945-01.1946 LUTY 2011: 170. Dlaczego dr Motyka nie powinien zasiadać w Radzie IPN 171. Luty 1946 - podsumowanie MARZEC-KWIECIEŃ 2011: 172. Łuny w Bieszczadach 173. Światowe autorytety przypominają o polskich ofiarach Wołynia 174. Marzec-kwiecień 1946 – podsumowanie MAJ-CZERWIEC 2011: 175. Czy Bronisław Komorowski potępi Armię Krajową? 176. Maj-czerwiec 1946 - podsumowanie LIPIEC-SIERPIEŃ 2011: 177. "To my znamy prawdę..." - 68 rocznica rzezi wołyńskich 178. Lipiec-sierpień 1946 - podsumowanie WRZESIEŃ-GRUDZIEŃ 2011: 179. Za co bierze pieniądze radca ambasady RP w Kijowie, p. Hnatiuk? 180. Jak to się robi w Warszawie 181. Ale palma czyli GW vs. Ziemkiewicz, odcinek 1943 182. 5 Professoren und Wahrheit, du bist verloren (+ IX-XII.1946) STYCZEŃ-LUTY 2012: 183. Skandal na Ukrainie + podsumowanie 01-02.1947 MARZEC 2012: 184. Podsumowanie marca 1947 (śmierć gen. Świerczewskiego) KWIECIEŃ-GRUDZIEŃ 2012: 185. Genocidum atrox 186. Awantura o akcję "Wisła" (+podsumowanie) ROK 2013: 187. Walczymy o Dzień Pamięci Męczeństwa Kresowian 188. Elity III RP: nacjonalizm jest OK, byle ukraiński 189. Eksperci – po owocach ich poznacie 190. A ile ofiar zadowoliłoby p. Szeptyckiego? 191. Michnik stoi tam, gdzie OUN ______________________________ "Wychowanie w niepamięci, świadome ukrywanie, czy fałszowanie faktów, stawianie zbrodniarzom pomników to najbardziej podła rzecz, jaka może się wydarzyć cywilizowanym narodom..." Stanisław Srokowski,"Nienawiść" "W interesie naszych narodów leży znormalizowanie naszych stosunków, co wymaga powiedzenia sobie w oczy całej prawdy - ale tylko prawdy." - Jerzy Giedroyć Kontakt: dymitr.mohort[małpa]interia.pl

Nowości od blogera

Komentarze

Inne tematy w dziale Kultura