Kłopotowski opowiedział nam w salonie24 bajkę o tym, jak to młody i piękny właściciel potwornego brukowca, w trosce o język rozkoszy i miłości, w państwie za siedmioma górami i za siedmioma lasami, zaczął usuwać gazetowe skrzaty, podłe i bluźniercze.
Autor przykładów podłości i bluźnierstw skrzatów nie przytoczył, ale przecież bajki nigdy nie muszą być dosłowne, a i tak każde dziecko wie, że najgorszym wśród zwierząt jest wilk, albo lisiczki.
Kłopotowski zakłada jednak, że kiedyś, kiedyś, ani wilk ani lisiczki nie zjedzą ani babci, ani Czerwonego Kapturka i że wszyscy żyć będą długo i szczęśliwie.
Autor salonu24 uważa bowiem, że w życiu jest dokładnie odwrotnie niż w bajce. W życiu to babcia i wnuczka są złe, a wilk dobry.
Kłopotowski twierdzi więc, że dobry wilk mieszka na Czerskiej i każdego ranka bielusieńką jak śnieg łapą wypisuje w setkach tysięcy egzemplarzy miłosne sonety.
Autor twierdzi, że gdy mało wilkowi miłosnych deklaracji na piśmie, to złotymi usty w TOK FM od świtu do nocy głosi dobroć babci i Czerwonego Kapturka.
Kłopotowski opowiada też o chórze wilków, które na srebrnym ekranie w bajkach TVN i Polsatu sławią cnotę Czerwonego Kapturka i jędrność ciała jego babci.
Autor uważa, że do tych wszystkich głosów powinien dołączyć Wróbel.
Proletariusze wszystkich krajów – łączcie się !
Niech żyje i zwycięża Front Jedności Narodu !
Komentarze
Pokaż komentarze