PO sbiurwiona lub zielonym do góry.

W biznesie mamy do czynienia z kosztami transakcji, a w biurokracji publicznej z kosztami regulacji. W Polsce są one bardzo wysokie. Na koszty transakcji wpływ mają koszty regulacji, im gorsze są regulacje, tym więcej niepewności wśród biznesu, a więc wzrastają koszty transakcji, gdyż trzeba się obstawić prawnikami, albo odłożyć pieniądze na łapówkę.

Koszt transakcji i odmienny od niego koszt regulacji są różnymi pozycjami. Nie powinno ich się utożsamiać. Stosowanie analizy kosztów oddziaływania regulacji gwarantuje minimalizację lobbingu. Nie zawsze oczywiście jest to cel stanowienia prawa. Czasami nie sposób wyeliminować przewagi jednych interesów nad innymi. Koszty uchwalania aktów prawnych są niezbędnym aspektem wydajności i jakości rozporządzeń. Gdy są źle stanowione, powodują straty, które mają ujemny wpływ na dochód narodowy. Niestety, koszty te często są zaniedbywane albo błędnie interpretowane w ocenach regulatorów, z wyjątkiem administracyjnych kosztów dostosowania regulacji.

W taksonomii kosztu regulacji bierze się pod uwagę wszystkie koszty uchwalania rozporządzeń. Identyfikujemy 16 bezpośrednich i dwa pośrednie typy kosztów regulacji. Bezpośrednimi są koszty ponoszone przez społeczeństwo w przygotowywaniu regulacji i rozporządzeniach wykonawczych. Dla rządu, składają się one z informacji, podejmowania decyzji, nakreślenia planów, przygotowania do rozpoczęcie działalności, operacyjności, monitoringu, i kosztów wprowadzenia w życie. Obywatele i biznes, z drugiej strony, ponoszą koszt poszukiwania korzyści z regulacji płynących, informacji, planowania, trzech typów dostosowania się do regulacji, koszt opóźnień i koszt wprowadzenia regulacji w życie.

Koszty pośrednie określają stratę wydajności, w razie ułomności zaprojektowanych rozwiązań oraz koszty transakcji. Żadnego z tych kosztów zaniedbywać nie można, gdyż prowadzi to do zbyt niskiego oszacowania kosztów w absolutnych albo względnych wartościach i stąd do nieefektywnych wyborów regulacyjnych.

Koszty generowane przez PO|PSL są ogromne. Najwięcej kosztów per przedsiębiorca generowanych jest w ministerstwach kierowanych przez ludowców. Z Platformą jest nie lepiej. Ministerstwo Finansów, którym kieruje PO generuje dziesięciokrotnie większe dla gospodarki koszty administracyjne i nieznacznie mniejsze obciążenia dla przedsiębiorców.

Wygląda na to, że Platforma wcale nie jest lepsza od PSL w sprawie przeregulowań. A tacy zdolni, młodzi i wykształceni. Gdzie się podzały te ładne kotki. Za ładnymi, ubranymi i zdobionymi zegarkami kryje się teraz bezmiar biurokratycznej mitręgi. Ośmioletni okres przewodzenia PO jest okresem straconym dla małego i średniego biznesu.

[Deloitte Business Consulting S.A. „Pomiar obciążeń administracyjnych w przepisach prawa gospodarczego” 2010.]

A to było w pierwszej kadencji. W drugiej nic się nie zmieniło tylko narasta, jak to z guzami bywa. A i o przerzutach nie zapominajmy. Usunimy to jak najszybciej.

Ministerstwo Finansów