Według niektórych badaczy manipulacje przy wyborach są również rodzajem aplikacji zwolennikom przeciwników środków obezwładniających. Przykładem mającym obrazować ową zasadę są wybory z 47 roku w Polsce. Zmanipulowana ordynarnie wygrana komunistów w stosunku 80 do 10,3 dla dawnego PSL, pod którego sztandary podszywa się obecny PSL, była rodzajem wskazania na marność opozycji i głównie wstępem do podkreślania ich ucieczek z kraju, a zatem też i podświadomego kreślenia przez media, zdominowane przez władzę, ich negatywnych charakterystyk patriotycznych. Władzy komunistom odebrać nikt nie mógł, bo opierała się ona na terrorze wspomaganym przez radzieckie tajne policje wspierane przez wojsko i zaklepanej przez sojuszników. Nie musiała ona czynić owych wysiłków. Jednak warto było, gdyż znacznie łatwiej po takich przedstawieniach przychodziło rozprawiać się z opozycją.
Zasada ta jest uniwersalna i obowiązuje również dzisiaj. Ponieważ narzędzia medialne są niewyobrażalnie mocniejsze, zasobniejsze są archiwa tajne i podsłuchy, i podglądy, można również zrezygnować z krwawych czystek. Wystarczy co jakiś czas Cyba, czy przykład Litwinienki. Ale konieczne są też takie dyskusje jak w przypadku kwot emigracyjnych.
Wybory nie służą wyłącznie wygrywaniu mandatów. Media prorządowe, a tylko takie mamy w Polsce PO, już dzisiaj przygotowują grunt pod jutrzejszy upadek opozycji. A ta jest tak nieostrożna, że przychodzi zadawać sobie pytanie o to, jak dalece politycy opozycji nieświadomi są manipulacji. A stąd już blisko do głąbów politycznych.
Wracam jeszcze raz do przykładu FRONTEX-su. Opozycja znająca mechanizmy manipulacji powinna wiedzieć, że gdy tylko zacznie dyskutować o emigracji w stylu, „boże nie mamy przecież środków, a rodacy ze wschodu od dawna dobijają się do nas”, zacznie się młyn. Warto było więc pytać o ten nieszczęsny FRONTEX na okrągło.
O to jak rząd polski współkształtował politykę UE, która doprowadziła do załamanie się strefy Schengen. W dyskusjach należałoby podkreślać, że zanim podejmiemy decyzję należy znać przyczyny tego stanu rzeczy, gdyż niemożliwe jest przyjęcie około 60 mln uchodźców jednego jesiennego roku.
FRONTEX to okropny blamaż PO i nie wiadomo dlaczego opozycja nie chce tego wykorzystać. Przecież nikt nie ma wątpliwości, że rząd zrobi to, co pogrążyć może opozycję i że dyskusje z Niesiołowskim, Muchą et consortes niczego nie zmienią, bo i tak decyzje dawno zapadły i podyktowane są raczej rozbijaniem więzi społecznych i antagonizowaniem siły roboczej, która niepoddana takim zabiegom, może silnie napierać na korporacje wobec zbliżającego się kryzysu ekonomicznego. A więc z dużą dozą prawdopodobieństwa można przyjąć, że intencje i interesy PO są w rzeczywistości silnie antyhumanitarne, ale sprytnie realizowane i głoszone pod humanitarną przykrywką. Mucha wie, że nie będzie konkurowała z uchodźcą o pracę w Amazonie! A więc jej zwisa jak mirabelka Niesiołowskiego.
Należy stawiać publicznie pytania i zarzuty i na nich się koncentrować, bo działania i zaniechania Partii Ludowej UE (należy do niej PO) oraz Socjaldemokracji UE przekraczają wymiar Trybunału Stanu.
Jest jeszcze czas, bo emigracyjne wrzutki można powtarzać w nieskończoność. A podejście do emigracyjnego kryzysu pokazuje, że mamy wojnę ideologiczną.
Alberto_Simpser
Why_Governments_and_Parties_Manipulate_Elections.Theory,_Practice,_and_Implications__2013
Komentarze
Pokaż komentarze