Albatros ... z lotu ptaka
Droga do Prawdy nie zawsze jest kręta.
74 obserwujących
1733 notki
1411k odsłon
  248   0

Chcesz wyłysieć dziewczyno - zaszczep się !

W zależności od m.in. dawkowania, rodzaju i schematu chemioterapii neuropatia obwodowa dotyka między 58% a 78% pacjentów onkologicznych, a u 30% z nich utrzymuje się przez co najmniej pół roku po zakończeniu terapii. Wystąpienie objawów neurotoksyczności skutkuje nie tylko znacznym obniżeniem jakości życia pacjenta, lecz również często koniecznością zmniejszenia dawki lub nawet zaprzestania chemioterapii.

Pomagamy chorym na raka w finansowaniu terapii, konsultacji, badań i dojazdów do ośrodka leczenia, a także edukujemy i reprezentujemy pacjentów w debacie publicznej.

WSPIERAJ NAS!

Również w trakcie immunoterapii może wystąpić to dotkliwe działanie niepożądane. Odsetek pacjentów, którzy doświadczają neurotoksyczności w wyniku immunoterapii jest jednak niższy niż w przypadku chemioterapii – 3.8% dla terapii anty-CTLA4, 6.1% dla terapii anty-PD-1 i 12% dla terapii łączonej.

Kluczowym czynnikiem ograniczającym negatywny wpływ neurotoksyczności jest jej wczesne zdiagnozowanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia lub środków zapobiegawczych. Istotne jest więc dokonanie oceny obecności objawów neurotoksyczności przed rozpoczęciem każdego kolejnego cyklu chemioterapii.

Objawy neurotoksyczności obwodowej

Ten tekst powstał dzięki cyklicznym wpłatom od ponad 6 600 regularnych Darczyńców. Dołącz do niezwykłego grona Pogromców Raka i działaj razem z nami!

Najczęściej neuropatia w przebiegu chemioterapii objawia się poprzez zaburzenia czucia a rzadziej funkcji ruchowych czy wegetatywnych. Typowymi objawami w przebiegu neurotoksyczności są: ból, uczucie kłucia i pieczenia, drętwienie i mrowienie dłoni oraz stóp, zaburzenie normalnego czucia (dyzestezja), uczucie bólu wywołane bodźcami, które nie powinny być bolesne np. przykrycie kocem (allodynia) i nadmierna wrażliwość na ból (hiperalgezja). Ze względu na to, że zaburzenia czucia pojawiają się głównie w obrębie rąk i stóp, określa się je mianem „skarpetek i rękawiczek”. Może wystąpić również zaburzenie czucia głębokiego (położenia i wibracji) objawiające się trudnościami w koordynacji ruchowej.

Uszkodzenia neuronów ruchowych objawiają się osłabieniem, drżeniem i skurczami mięśni. Neurologiczne zaburzenia funkcji wegetatywnych występujące głównie w przypadku leczenia winkrystyną i bortezomibem. Przejawiają się bólem brzucha, zaparciami, niedociśnieniem ortostatycznym (zawroty głowy i zamglone widzenie pojawiające się po zmianie pozycji z siedzącej na stojącą), dysfunkcjami pęcherza i motoryki przewodu pokarmowego.

Czynniki ryzyka rozwoju neurotoksyczności

Choć czynniki ryzyka wystąpienia neurotoksyczności w przebiegu chemioterapii nie są dokładnie poznane, jako potencjalnie predysponujące do jej rozwoju uznawane są:

cukrzyca,

wiek powyżej 75 roku życia,

współwystępująca neuropatia,

narażenie na inne czynniki neurotoksyczne,

uzależnienie od alkoholu,

palenie papierosów,

zaburzenia funkcji nerek,

niedoczynność tarczycy,

niedobory witamin,

zakażenie wirusem HIV,

choroby stawów o podłożu autoimmunologicznym.

Metody zapobiegające neurotoksyczności

Dotychczas przebadano wiele substancji, które miały zapobiegać neurotoksyczności u pacjentów w trakcie chemioterapii (m.in. acetylocysteina, kwasy omega-3, kwas alfa-liponowy, witaminy z grupy B, witamina E oraz preparaty multiwitaminowe), jednakże efektu takiego nie zaobserwowano w badaniach klinicznych. W przypadku dwóch substancji – MR309 oraz kalmangafodypiru – oczekuje się na wyniki badań klinicznych III fazy. Zgodnie z obecnym stanem wiedzy i rekomendacjami Europejskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej (ESMO) nie są znane farmakologiczne metody zapobiegania neurotoksyczności.

Jako metodę mającą przeciwdziałać neurotoksyczności wykorzystuje się również zabiegi schładzające (krioterapia; leczenie zimnem). W badaniu klinicznym III fazy nie wykazano, aby krioterapia miejscowa dłoni i stóp poprawiała jakość życia pacjentów doświadczających neurotoksyczności. Ponadto jedna trzecia pacjentów rezygnowała ze stosowania tej metody ze względu na dyskomfort. Jednak ze względu na to, że w badaniu wykazano zmniejszone uczucie mrowienia, bólu, pieczenia oraz skurczów mięśni dłoni oraz poprawę zdolności manualnych (otwarcie butelki) u pacjentów stosujących krioterapię, metoda ta została wskazana przez ESMO jako możliwa do rozważenia jako terapia prewencyjna.

Istnieją sprzeczne dowody pochodzące z dwóch niewielkich badań co do skuteczności terapii uciskowej w zapobieganiu neurotoksyczności. Ze względu jednak na nieznaczną inwazyjność tej metody ESMO wskazuje ją jako możliwą do rozważenia w prewencji neurotoksyczności obwodowej. Jako możliwą do zastosowania metodę prewencyjną ESMO wskazuje również specjalnie opracowane ćwiczenia dla pacjentów onkologicznych (Exercise for Cancer Patients (EXCAP©). Trening składa się z aktywnego marszu i ćwiczeń oporowych z taśmą. Dowody na skuteczność tego podejścia pochodzą jednak z niewielkich badań.

Lubię to! Skomentuj4 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale