Blog
Albatros ... z lotu ptaka
Albatros ... z lotu ptaka
Albatros ... z lotu ptaka Inżynier, fizyk doświadczalny,
65 obserwujących 1268 notek 1141926 odsłon
Albatros ... z lotu ptaka, 30 września 2018 r.

Mała łyżeczka i duża łycha - Sąd nad Historią i Bal w Operze Bałtyckiej

Zakłamana i odkłamana HISTORIA ! Jest NADZIEJA W JEZUSIE CHRYSTUSIE
Zakłamana i odkłamana HISTORIA ! Jest NADZIEJA W JEZUSIE CHRYSTUSIE

Dzisiaj jest dzień Konwencji Wyborczej PiS w Bydgoszczy i w Toruniu.

Ciekawy jestem co powie Premier RP Mateusz Morawiecki o Bohaterce tego Miasta Generał Elżbiecie Zawackiej "ZO".

NA CZELE LIDER DONALD TUSK

ZE ZRZESZENIA KASZUBSKO-POMORSKIEGO


RZECZYPOSPOLITA PAMIĘTA


image

http://glos.com.pl/Archiwum_nowe/Rok%202005/042_43_44/strona/zkarthistorii.html

image

ALEKSANDER ARENDT

image


https://kulturaliberalna.pl/2014/03/04/arendt-iluzje-debata-temat-spektaklu-rzecz-banalnosci-milosci/


„Hannah Arendt”, czyli biografia niemieckiej teoretyk polityki, filozof i publicystki oraz jednej z najbardziej wpływowych myślicielek XX wieku, czyli Hannah Arendt. Tematyka ekranizacji dotyczy głównie pracy nad reportażami dla New Yorkera dotyczącymi procesu byłego nazisty Adolfa Eichmanna, kiedy to Hannah Arendt sformułowała swoją słynną tezę o banalności zła. W filmie obok pracy nad reportażami przedstawione zostaną kontrowersje jakie wywołała książka niemieckiej teoretyk.

image

HANNAH ARENDT

Arendt i jej iluzje. Debata na temat spektaklu „Rzecz o banalności miłości”

Savyon Liebrecht, Joanna Tokarska-Bakir, Michał Sobelman, Adam Szostkiewicz

Dlaczego Żydówka porównywała nazistę do Platona? Jak związek z Heideggerem wpłynął na filozofię Arendt? Czy Heidegger miał świadomość swojej przynależności do NSDAP? Co Arendt powiedziałaby dziś o relacjach Izrael–Palestyna?

Między innymi na te pytania próbują odpowiedzieć Savyon Liebrecht, Joanna Tokarska-Bakir, Michał Sobelman i Adam Szostkiewicz podczas debaty Teatru Dramatycznego. Punktem wyjścia do rozmowy jest premiera sztuki „Rzecz o banalności miłości” w reżyserii Wawrzyńca Kostrzewskiego.

Adam Szostkiewicz: Zacznijmy od podzielenia się refleksjami o tym spektaklu pokazującym skomplikowaną relację Hannah Arendt i Martina Heideggera. Relację miłosną, w której ogromną rolę odgrywały i filozofia, i polityka.

Joanna Tokarska-Bakir: Spektakl zrobił na mnie wielkie wrażenie, chyba dlatego że szłam na niego bez oczekiwań. Dlaczego szłam bez oczekiwań? Byłam przekonana, że problemu wpływu relacji między Arendt jako Żydówką i Heideggerem jako nazistą na drogi ich myślenia, szczególnie Arendt, nie da się przedstawić w teatrze, nie spłycając go. A Wawrzyńcowi Kostrzewskiemu to się w znacznym stopniu udało.

Jest rzeczą paradoksalną, że filozofka, która broniła eksterytorialności życia prywatnego, staje się dziś przedmiotem ciekawej rozmowy, niekoniecznie plotkarskiej. Wątki tej rozmowy przynajmniej częściowo pozwalają domyślać się przyczyn uporu Arendt, w „Kondycji ludzkiej” obstającej mocno przy poglądzie, że życie prywatne powinno być bezwarunkowo wolne od public scrutiny, kontroli publicznej. Nasuwa się jednak pytanie: co w takim razie z self-scrutiny? Czy taką samorefleksję Arendt dopuściłaby jako temat filozoficzny?

Adam Szostkiewicz: Ważne dla mnie jako publicysty jest to, że w kraju, w którym wydarzyła się znaczna część tragedii Żydów europejskich, w odstępie roku zostały zrealizowane dwie wersje sztuki Savyon Liebrecht. Rok temu sztukę dla Teatru Telewizji wyreżyserował Feliks Falk. Te dwie realizacje razem wzięte to wydarzenia nie tylko kulturalne, ale wymowne także w innych obszarach. [do S. Liebrecht]: Jaka jest pani refleksja po obejrzeniu spektaklu?

Savyon Liebrecht: Przedstawienie Wawrzyńca Kostrzewskiego jest znacznie bardziej abstrakcyjne niż inscenizacje mojej sztuki wystawiane w Izraelu. Teatr izraelski jest realistyczny, Izraelczycy w ogóle są realistami. To, co w inscenizacji Teatru Dramatycznego było szczególnie interesujące, to dodatek wniesiony przez reżysera dotyczący przemowy nazistowskiej Heideggera z 1933 r. Ze sceny wybrzmiało to, czym było w rzeczywistości – poezją nienawiści, w kontekście Holocaustu bardzo poruszającą.

Społeczność Żydów pochodzących z Niemiec jest bardzo szczególna. (…) Naukę hebrajskiego traktują jako zdradę języka niemieckiego. To zaskakujące, bo niemiecka kultura zabiła kulturę żydowską.

Savyon Liebrecht

Joanna Tokarska-Bakir: Fragment wspomnianego wykładu, czyli „Samoutwierdzenie się niemieckiego uniwersytetu”, jest również w moim odbiorze szczególnie istotny. Ten tekst pozwala zrozumieć sarkazm jednego z uczniów Heideggera, który mówił, że słuchając go, nigdy nie wiedział, czy ma myśleć o bycie, czy o zapisaniu się do SA. Polscy filozofowie wolą mówić o autonomicznych, czysto filozoficznych walorach „Samoutwierdzenia”. Czyniąc z niego kulminację dramatu, reżyser przypilnował właśnie pomijanego, materialnego znaczenia „Samoutwierdzenia” – jako wehikułu politycznego, który prowadził do Auschwitz. Bardzo podobało mi się to ekspresjonistyczne spłaszczenie heideggerowskiej wzniosłości.

Savyon Liebrecht: Teatr nie lubi wykładów. Dlatego musiałam przedstawić problem relacji i filozofii w swojej sztuce tak, żeby nie znudzić publiczności. Kluczowy był dla mnie moment, w którym dostrzegłam równoległość między związkiem Arendt i Heideggera a historią żydostwa niemieckiego.

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

Zakorzeniony w historii Polski i Kresów Wschodnich. Przyjaciel ludzi, zwierząt i przyrody. Wiara i miłość do Boga i Człowieka. Autorytet Jan Paweł II

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • @piko  Wielkość broni się sama. To byli normalni ludzi: Pani Helena i Pan Ignacy.  Wielka...
  • @Sao Paulo  Tak się robiło i robi wielką politykę. Za niepowodzenia na froncie zachodnim:...
  • @Albatros ... z lotu ptaka  https://www.geni.com/people/Egon-Zawacki/6000000033452367440# ‹...

Tematy w dziale