Albatros ... z lotu ptaka
Droga do Prawdy nie zawsze jest kręta.
66 obserwujących
1425 notek
1235k odsłon
205 odsłon

O starych i nowych "karabinach"

Powtórka z historii ?
Powtórka z historii ?
Wykop Skomentuj

Znamy obraz Grottgera "Kucie kos".

Ta zakupiona dla Powstańców Styczniowych broń z powodu blokady Prusaków nie dotarla do powstańców.

Znamy też termin "BAJOŃSKIE SUMY". Oby nasza obrona narodowa nie odegrała poprzez misje pokojowe taką rolę jak w czasach napoleońskich miało ponieść Księstwo Warszawskie pod wodzą Sasa.

Za marsz na Moskwę przed rokiem 1812 mieliśmy Napoleonowi zapłacić właśnie Sumy Bajońskie i udział w misjach pokojowych Napoleona.

Tadeusz Dembowski

Polityk

Tadeusz Dembowski herbu Jelita – polski polityk, starosta jankowski. Był członkiem Komisji Wojskowej Obojga Narodów w 1788 roku. Był komisarzem cywilnym w tej komisji z Prowincji Wielkopolskiej w 1792 roku. Uczestnik powstania kościuszkowskiego, członek Rady Najwyższej Narodowej. Wikipedia

Data urodzenia: 1738

Data śmierci: 15 kwietnia 1809

Tadeusz Dembowski herbu Jelita [1](ur. 1738, zm. 15 kwietnia 1809) – polski polityk, starosta jankowski[2].

Był członkiem Komisji Wojskowej Obojga Narodów w 1788 roku[3]. Był komisarzem cywilnym w tej komisji z Prowincji Wielkopolskiej w 1792 roku[4].

image


image


image

Uczestnik powstania kościuszkowskiego, członek Rady Najwyższej Narodowej. Członek Izby Najwyższej Wojennej i Administracji Publicznej w 1806 roku[5]. Od 5 października 1807 do 12 kwietnia 1809 minister skarbu Księstwa Warszawskiego. Członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej.[6]

https://pl.wikisource.org/wiki/Encyklopedia_staropolska/Bajo%C5%84skie_sumy

Encyklopedia staropolska/Bajońskie sumy

Bajońskie sumy. Na oznaczenie kapitałów lub sukcesyj, niemożliwych do odzyskania, ustalił się w Polsce, za Księstwa Warszawskiego i Kongresówki, wyraz: sumy bajońskie. Nazwa ta powstała od konwencyi, zawartej d. 10 maja 1808 r. w Bajonnie pomiędzy ministrem francuskim spraw zewnętrznych Champagny i komisarzami Księstwa Warsz. Stanisł. Potockim, Działyńskim i Bielińskim, przez którą Napoleon zrzekł się na rzecz króla saskiego, jako księcia warszawskiego, należnych sobie z tegoż księstwa: dochodów z papieru stemplowego, kart i t. p. (4,352,176 fr.), za ubiory i potrzeby, dostarczone wojsku księstwa (349,150 fr.), oraz zmniejszył należność swoją z dochodów solnych księstwa (3,148,732 fr.) i za artylerję (1,997,270 fr.) do okrągłej sumy (3,000,000 fr.), którą wraz z miljonem, wypożyczonym księstwu dawniej, kazał wypłacić sobie w d. 1 lipca 1808 r. Tąż konwencją odstąpił Napoleon księciu warszawskiemu sumy po-pruskie, które traktatem drezdeńskim z d. 22 lipca r. 1807 miał przyznane sobie na własność, a pochodzące z kapitałów, wypożyczonych przez rząd pruski obywatelom w byłym zaborze pruskim i wynoszące wraz z procentami 47,366,220 fr. W zamian za tę darowiznę, mającą stanowić wsparcie skarbu Księstwa Warsz., książę warszawski zobowiązał się wystawić bony francuskie na sumę 20,000,000 fr., która miała być spłacona w przeciągu lat trzech. Tym sposobem skarb księstwa za 20 miljon. otrzymywał 47 miljon. „sum bajońskich“, które wydawały się hojnym darem Napoleona. W rzeczywistości jednak skarb księstwa na konwencyi bajońskiej stracił; w zamian bowiem za 20 miljon., które Francyi wypłacił gotowizną, otrzymał 47, niemożliwych na razie do wyegzekwowania na dłużnikach, zrujnowanych przez wojny i wielkie ofiary dla kraju. W r. 1815 kongres wiedeński, zniósłszy Księstwo W., sumy bajońskie przyznał rządowi pruskiemu (D'Angeberg, Skarbek Fr., Wł. Smoleński, Askenazy).

http://muzhp.pl/pl/e/1492/uklad-w-bayonne

Ilustracja: minister skarbu Księstwa Warszawskiego Tadeusz Dembowski na litografii Józefa Polkowskiego z 1862 r., Polona, CC-BY-NC.

Układ w Bayonne

image

Tadeusz Dembowski

Popularne niegdyś wyrażenie sumy bajońskie, oznaczające olbrzymie, niewybrażalne sumy, sięga swoją genezą początków istnienia Księstwa Warszawskiego. 22 lipca 1807 r. na mocy traktatu drezdeńskiego Napoleon I został wierzycielem znacznego długu - 47 366 220 franków, który zaciągnęli w poprzednich latach mieszkańcy ziem drugiego i trzeciego zaboru pruskiego (wówczas mających tworzyć Księstwo) u władz pruskich. 10 maja 1808 r. w Bayonne minister spraw zagranicznych Jean-Baptiste de Champagny w imieniu Napoleona zawarł układ z komisarzami Księstwa: Stanisławem Kostką Potockim, Franciszkiem Ksawerym Działyńskim i Piotrem Bielińskim, dotyczący zrzeczenie się tych sum na rzecz Fryderyka Augusta, króla saskiego i księcia warszawskiego.

W zamian rząd Księstwa w imieniu swego władcy musiał dać Napoleonowi bony opiewające na 20 mln franków, które miano spłacić w ciągu najbliższych trzech lat. Wszystko to sprawiało wrażenie hojnego daru od cesarza Francuzów - w zamian za 47 milionów Polacy mieli zapłacić mu tylko 20. Okazało się jednak, że transakcja była bardzo niekorzystna dla Księstwa. Spłacając całą sumę należną Francji, nie otrzymało ono prawie nic dla siebie, jako że samo musiało starać się o zwrot pieniędzy od swoich obywateli, "kompletnie zrujnowanych przez wojny i wielkie ofiary dla kraju" (cyt. za Zygmuntem Glogerem, Encyklopedia staropolska). "Sumy bajońskie" - nazwa utrwaliła się jeszcze za Księstwa - zostały ponownie przelane na rzecz Królestwa Pruskiego podczas kongresu wiedeńskiego. Warto dodać, że konwencja z Bayonne przewidywała również zrzeczenie się przez Napoleona na rzecz księcia warszawskiego różnorodnych dochodów (m.in. opłat za papier stemplowy) - 4 701 326 franków - oraz zmniejszenia należności z tytułu kopalni soli oraz dostarczenia artylerii z 5 146 002 do 3 000 000, które miały być uiszczone do 1 lipca 1808 r.

Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale