Dziady - pradawny zwyczaj

Dziady. Stary pogański zwyczaj mający na celu nawiązanie kontaktu z duszami zmarłych i pozyskanie ich przychylności. Obchodzony przez Słowian dwa razy do roku, w maju oraz na przełomie października i listopada. Odpowiednik celtyckiego Halloween. Prawdziwa tradycja, także Polaków.

Co z tego uczyniono? Ano tzw Dzień Wszystkich Świętych oraz Zaduszki, które przypadają dokładnie dzisiaj. Ponieważ w pradawnych czasach Święto Zmarłych obchodzono właśnie 2 listopada, Kościół nie mógł tego ot tak sobie zmienić. Natomiast właściwy zwyczaj Dziadów zastąpił swoimi obrzędami. Wszystkich Świętych. Obce to, bardzo obce i nieokreślone. No bo kim są owi święci i co my mamy z nimi wspólnego?

Pamięć o zmarłych jest jedną z wartości człowieczeństwa. Jest ona podstawą zwłaszcza dla ludzi którzy w Boga nie wierzą. Bo co ma pozostać po zmarłych jak nie pamięć o nich? Pamięć o bliskich.

Idąc logiką chrześcijańską dzień dzisiejszy powinien być dniem radosnym. Oto zmarli z naszych rodzin żyją życiem wiecznym w Raju, krainie nieskończonego szczęścia. Dlaczego nie jest? Bo ludzie traktują ową tradycję tak, jak traktowano ją przed wiekami. Światło na grobach w postaci zniczy jest kluczowym elementem święta i tak się akurat składa że to spuścizna po Dziadach.  Wtedy to palono ogniska na rozstajach dróg, mające wskazać wędrującym duszom drogę do domu.

Co cieszy przy tym święcie jak i przy innych to fakt, że pogaństwo w nich obecne dominuje nad chrześcijańskimi elementami wplecionymi do dawnych zwyczajów. Jest to szczególnie widoczne dzisiejszymi czasy, kiedy ludzie będący we wstępnej fazie zamożności laicyzują się, pamiętając wszak o obchodzeniu świąt które są elementem rodzinnej tradycji. Pogaństwa nie dało się całkowicie wyplenić z Europy krzyżowcom i jego elementy wciąż obecne także w naszej kulturze przypominają kim jesteśmy i skąd pochodzimy.

Słowianami, na naszej ziemi. Ziemi która nie nosiła Mojżesza, Izaaka, Jezusa Chrystusa czy Mahometa. I o tym trzeba pamiętać i szanować ową pogańską spuściznę.