,, Krzyczałem, ale mnie nikt nie słyszał. To było więzienie w ludzkim ciele. Słyszałem jak ludzie mówili o mnie roślina".To wstrząsające świadectwo bólu, cierpienia i bezsilności przekazał nam wczoraj 46 -letni Belg Ron Houben. Jako 23 latek miał potworny wypadek. Od tego czasu jest całkowicie sparaliżowany. Bez możliwości poruszania się, mówienia i jakiegokowlwiek porozumiewania się ze światem. Lekarze twierdzili, że jest w stanie wegetatywnym, że jest ludzką rośliną... A przecież nie był!!! Przypadkowo lekarze odkryli, że jego mózg jest jednak w porządku i Ron Houben myśli, przeżywa, rozumie...jak każdy z nas.
Bardzo długie 23 lata. Wiele tysiecy dni i nocy. Straszliwie SAM. Co myślał, czuł, jak ...płakał? Jak sobie z TYM poradził? Nie wszystko jednak jeszcze wiemy o cierpieniu i potędze ludzkiego ducha.
Powraca dramatyczne pytanie, co czuły i myślały 42-letnia Amerykanka Terri Schiavo i 38-letnia Włoszka Eluana Englaro, skazane przez bezduszne sądy i ludzi bez serca i bez Boga w sercu na głodową smierć. W 2005 roku Amerykanka: na wniosek męża(sic!) , wbrew woli rodziców - po 15 latach w stanie wegetaywnym -amerykański sąd podjął decyzję o wstrzymaniu sztucznego odżywiania. W 2008 roku Włoszka: włoski sąd najwyższy - na wniosek ojca ( po 17 latach sztucznego odżywiania) zgodził się na odłączenie aparatury podtrzymujacej Eulanę przy życiu. Wyrok wykonano 7 lutego 2009 roku. Zmarła dwa dni później.
,,Chociaż zwolennicy eutanazji powiedzą, że to bezbolesne, ja byłem świadkiem potwornych cierpień mojej córki. Jeśli nie przerwiesz tej procedury, będziesz świadkiem nieludzkiej agonii". Tak brzmiał apel ojca Terri Schiavo do ojca Eluany, żeby wstrzymał śmierć głodową swojej córki.
Spór wokół zaprzestania ich leczenia jest od lat podstawą publicznej debaty na temat eutanazji i granic uporczywego leczenia. A przecież takich granic być nie powinno. ŻYCIE jest najważniejszą wartością! Ludzie, którzy zapominają o tej podstawowej, elementarnej zasadzie, na której opiera się sens człowieczeństwa opowiadają sie po stronie cywilizacji śmierci.
Pozostaje jeszcze poważny problem związany z etyką lekarską. Ludzie, którzy wybierają cywilizację śmierci zmuszają lekarzy do wyparcia się NAJISTOTNIEJSZEGO sensu i fundamentu ich pracy. Ważny fragment przysięgi Hipokratesa mówi w tej kwestii: "Będę stosował zabiegi lecznicze wedle mych możności i rozeznania ku pożytkowi chorych, broniąc ich od uszczerbku i krzywdy. Nikomu, nawet na żądanie, nie dam śmiercionośnej trucizny ani nikomu nie będę jej doradzał. (...) Do jakiegokolwiek wejdę domu, wejdę doń dla pożytku chorych, nie po to, żeby świadomie wyrządzać krzywdę lub szkodzić w inny sposób."
Może jednak wieloletni niemy krzyk Rona Houbena miał sens...
,,Ufamy Bogu, ze Bóg jest po naszej stronie. Znacznie ważniejsze jest, byśmy to my byli po stronie Boga" - Abraham Lincoln
Komentarze
Pokaż komentarze (28)