ZIMNA FUZJA

Gdy ponad 20 lat temu Martin Fleischmann, Stanley Pons (Uniwersytet Utah) ogłosili, że udało im się uzyskać dodatni bilans energetyczny w procesie syntezy jądrowej (zwanym potem „zimną fuzją” ) - obudziło to nadzieje i wręcz entuzjazm uczonych i nie tylko uczonych. Zaraz potem posypały się doniesienia, że tu i tam (także w Polsce) powtórzono to osiągnięcie. Okazało się to wkrótce nieprawdą. O ile Martin Fleischmann i Stanley Pons mogli się zwyczajnie pomylić, to doniesienia o kolejnych sukcesach były oczywiście wynikiem dziwacznej manipulacji i trzeba być pewnie bywałym naukowcem, aby wyobrazić sobie mechanizmy napędowe, inspirację tego – jak by nie było – oszustwa.

Natomiast raczej nietrudno sobie wyobrazić mechanizm inspiracji  badań (i wyników tych badań) prowadzonych w amerykańskich ośrodkach naukowych przez polskich naukowców – a także – co stwierdzam z mieszaniną smutku i rozbawienia – w polskich ośrodkach (Gdańsk, Opole zdaje się). Badania nie dotyczą  jednak syntezy  jądrowej, lecz ścinania brzóz skrzydłami samolotów. Może powstanie nowa gałąź pseudonauki – teologia fizyczna stosowana, smoleńska?