Pytania do Pana dra Szuladzińskiego

Pomińmy  pytania o sposób, cel i autorów implementacji i aktywacji ładunków wybuchowych. Nie mówmy o sprawie rejestracji parametrów lotu przez urwane kable i pomińmy wszystkie inne  - niech będzie - „nieistotne szczególiki” a także różne inne konsekwencje. Zadajmy jednak takie tylko pytania doktorowi Szuladzińskiemu:

1.    .1.  Jak on, inżynier, dr nauk technicznych, nie zauważył, że w miejscu gładkiego przecięcia kadłuba w chwili wybuchu istniał moment gnący kadłub rzędu setek tonometrów (jak ktoś woli – milionów niutonometrów) oraz siła poprzeczna rzędu dziesiątków ton ?

2.    .2.  Czy na pierwszy rzut oka, w pamięci, naprawdę nie był w stanie ocenić, że dlatego ta ‘pozostała’, okaleczona część s-tu zacznie natychmiast zwiększać pochylenie (a pierwszym ułamku sekundy wysokość) z przyśpieszeniem kątowym rzędu radianów na sec^2 ?

3.     .3. Że ta „reszta”, obracając się względem wszystkich swych osi odniesienia (Xr, Yr, Zr) z rosnącym do bardzo dużych wartości kątem natarcia i olbrzymim oporem - poleci torem pokazanym na tym zrobionym tu przeze mnie, dziecinnie nieco wyglądającym rysuneczku?

4.    4.  Że spadnie na X-Y w odległości wielu set metrów od upadku przedniej części kadłuba? I bliżej od tej przedniej, która będzie się poruszać blisko płaszczyzny X-Z?

5.   . 5.  Że przednia część kadłuba tylko przypadkiem może upaść ‘dołem do dołu’, bo taki ‘przedmiot’ jest aerodynamicznie niestateczny, i będzie wykonywał obrót względem swych osi Xk, Yk, Zk??