Usprawiedliwienie...

Trwam dość długo w takim stanie,

I pomimo prób już wielu,

Zamiast sklecić z sensem zdanie,

Myśli błądzą mi bez celu…

Już mi nawet głupio przez to,

Wstyd jest wielki wobec gości,

Lecz wysiłki są na próżno,

I ten stan mnie mocno złości…

Ktoś by może rzekł tu szczerze,

Że depresja jest to pewnie,

Dziś we wszystko już uwierzę

I wspominam wenę rzewnie…

Tyle dzieje się wokoło:

Kongres i PiSu „odnowa”…

Więc tematów wciąż niemało,

A mi brak jest na to słowa…

Ani słowa… ani chęci…,

Wszystko jest mi obojętne,

Żaden temat mnie nie nęci,

I te myśli w głowie błędne…

Wciąż tylko ta beznadzieja…

Nie ciekawi mnie nic prawie,

Gdzie się podział humor, pasja…?

Może ktoś wie coś w tej sprawie?

Mam nadzieję, że to minie,

I stan pozytywny rzeczy,

Czas, co szybko przecież płynie,

To przywróci i uleczy.

Więc wybaczcie, drodzy Goście,

Mimo, że karnawał w pełni,

Może wena przyjdzie w poście?

Wtedy pewnie coś się zmieni… ;-)