Nominacje dla nowych ministrów wywołują zdziwienie. Wydaje się, że są one robione wg zasady „im mniej się zna, tym bardziej nadaje się na ministra”, ale to mylne wrażenie. Skład gabinetu jest prawie perfekcyjny dla premiera, który najbardziej obawia się konkurencji politycznej. Boi się Brutusa.
Gowin i Arłukowicz są to osobowości polityczne, niewielkie, ale zawsze. Dlatego trzeba je poskromić i wziąć pod kontrolę. Obaj rozbiją się o rzeczywistość. Gowin o korporacje prawnicze, a Arłukowicz o nierozwiązywalne problemy służby zdrowia. I wtedy będą na łasce Donalda. Może ich bronić lub strącić w niebyt.
A nowa minister sportu pani Mucha. Najlepszy wynik wśród kobiet PO. Najlepszy wynik w Lublinie mateczniku PiS. Ponad 40 tys. głosów. Zdeklasowanie PiS-owskiej przeciwniczki Kruk. I szybkie działania w budowie własnych politycznych struktur. Wkrótce, jako minister sportu, odbije się od mafii PZPN i będzie na łasce Donalda.
Ciekawe są inne dwie nominacje. Środowisko – Korolec i Skarb – Budzianowski. Pierwszy prawnik, który wykazał swoją niekompetencję w negocjacjach z Unią w sprawach środowiska. Zero asertywności i ciepłe kluchy. Drugi (Budzianowski), inteligentny archeolog, który jest daleki od wiedzy o działaniu przedsiębiorstw, których jego ministerstwo jest właścicielem. To właściwie o co tu chodzi? Odpowiedzi dostarcza spiskowa teoria dziejów (!), a ona mówi.
Trzeba zbocznikować Pawlaka dając mu nic nieznaczące ministerstwo energetyki. Do którego wejdzie środowisko z emisjami i odnawialne źródła energii. Jest to główny front konfrontacji z Unią. Emisji nie zredukujemy, odnawialne źródła nie spełnią celów unijnych (zresztą za chwilę system zielonych certyfikatów się zawali) i wszystkiemu winny będzie Pawlak, czyli PSL. I znów na łasce Donalda.
Natomiast Skarb po połączeniu z ministerstwem gospodarki, z którego wydzieli się, kłopotliwe, odnawialne źródła energii, pójdą pod kontrolę byłego premiera Bieleckiego. Ambicji politycznych nie ma, a że jakieś deal-e od czasu do czasu, to nie przeszkadza Donaldowi w rządzeniu.
Chylę czoła przed genialnością Tuska w wewnętrznych rozgrywkach politycznych. Mniej podoba mi się wasalizacja wobec Niemiec. Jeszcze mniej że w Brukseli uważają go za .... Nie będę źle pisał o swoim premierze. A nas czeka kolejne 4 ata PR-owskiej piany.
Komentarze
Pokaż komentarze (34)