Między dniem walki z homofobią a paradą równości

Anna Laszuk, publicystka Radia Tok FM, autorka  książki "Dziewczyny wyjdźcie z szafy"ogłosiła na łamach "Rzeczpospolitej", że "nic nie powstrzyma zmian kulturowych". Ma na myśli rzecz jasna jedynie słuszny cel kolejnego wcielenia idei postępu, jakim jest "znormalizowanie" homoseksualizmu poprzez nadanie parom homoseksualnym przywilejów, zrównujących je w świetle prawa ze związkami osób dwojga płci.

Przemiany, jakim podlega ostatni bastion "wściekłych katoli", są nieodwracalne. Jednocześnie - jak to mają w zwyczaju tego pokroju autorzy (że wymienię tylko tytułem przykładu prof. Ireneusza Krzemińskiego z UW) - pani Laszuk roztacza wizję, umęczonych jarzmem katolskiego reżymu i dyskursu, społeczności gejów i lesbijek, które pałowane w Poznaniu w 2005 r. zyskały obywatelską świadomość, porównywalną tylko ze zrywem "Solidarności" 25 lat temu.

Redakcja "Rzepy" - oczywiście reżymowej gazety - zamieściła odpowiedź ks. Dariusza Oko, który od dawna znany jest z wyrazistych poglądów na ten temat. Do tego możemy przeczytać wyniki badań, z których wynika, że 65 % respondentów uważa homoseksualizm za złą skłonność, 54 % za zboczenie, 49% za grzech. Badani nie godzą się na to, aby homoseksualista był księdzem (77%), nauczycielem (67%) czy dziennikarzem (34%). Oczywiście to niepełne dane. Resztę proszę przeczytać na stronach Rzepy. Wyłania się tutaj ciekawy obrazek. Wbrew autorce tekstu, różniący nas od zachodnich, postępowych sąsiadów.

Tzw. postępowa i wyzwolona światopoglądowo elita kulturowa, medialna i polityczna jest nieco odrealniona. To teza nienowa. Zadziwia jednak konsekwencja i upór, z jakim ludzie pokroju pani Laszuk wałkują temat homoseksualizmu i homofobii (która ma szanse zdetronizować wrodzony Polakom antysemityzm) oraz równa, jeśli nie większa konsekwencja i odpornośc zwykłych ludzi na takie dyrdymały.

Homoseksualizm stał się tematem dominującym, wypełniającym szpalty mainstreamowych gazet. Zajmującym cenne godziny czasu antenowego dużej części mediów. To już jest sukces homolobby. Doszło już do tego, że rocznica urodzin Karola Wojtyły to nieodnotowany medialnie antrakt między, ustanowionym niedawno przez miłościwie nam panujący Parlament Europejski, dniem walki z homofobią a paradą równości.