Oldteach: O Dniu Zwycięstwa 9 maja i pol-ros. wojnach w salon24

Wszystkich pragnących oznajmić, że lubią Rosjan osobiście, wysoko czczą rosyjską kulturę, ale nie znoszą wszystkiego, co sowieckie-totalitarne-putińskie, proszę o zwrócenie uwagi na to, co poniżej napiszę.

Należę do pokolenia, które wyrosło w ZSRR i żyje we współczesnej Rosji. Dlatego obrzydliwości sowieckiego okresu są mi nie tylko znane - one bezpośrednio dotknęły moją rodzinę. Moje życie i moje przekonania nie pozwalają mi zgadzać się z prymitywną i niesprawiedliwą identyfikacją wszystkiego sowieckiego i wszystkiego tego. co zdarzyło się z moim krajem w okresie sowieckim z absolutnym Złem.

Jeżeli ktoś może tak odnieść się do 70 lat historii swojego kraju - to mnie wielce żal tego człowieka, jeśli ktoś tak sądzi o 70 latach historii cudzego kraju – uprzedzam, że nam będzie trudno zrozumieć się.

Moim subiektywnym zdaniem w Salonie24.pl materiały poświecone udziałowi ZSRR w II wojnie światowej zbyt często układają się wg poniższego schematu: „sami jesteście agresorami, pakt Ribbentrop-Mołotow, okrucieństwa sowietyzacji 1939-41, Katyń, klęski 1941-42, walczyli źle, chociaz mieli wiele sprzętu i sami przygotowywali się do napaści, miliony jeńców, masowa kolaboracja z nazistami, rzeczywista prawda o sowieckich partyzantach – zajmowali się grabieżami ludności cywilnej i walczyli z polskimi patriotami, po czym jakoś sam zaczyna się 1944, Armia Czerwona wkracza do Europy: grabieże, pijaństwo i gwałty. I co, żadnych pozytywnych informacji? Ależ nie – był Lend-Lease i żołnierze z naszywką „Poland” na ramieniu, tak samo AK-owcy, którzy swoją ofiarną walką na tyłach związali Wehrmachtowi ręce i nogi. 1945 – żadnego wyzwolenia nie było, zaczęła się okupacja o wiele bardziej okrutna niż nazistowska. Kurtyna. Wniosek: szkoda, że nie udało się przeprowadzić jeszcze jednego Norymberskiego procesu i wskazać bolszewikom ich miejsce w historii…”

Wy myślicie, że ja będę twierdził, że to nieprawda? Gorzkie to wszystko, ale tak właśnie było. O większości, praktycznie o wszystkim, każdy zdrowomyślący Sowiet (czy homo sovieticus – tłum.?) mógł dowiedzieć się ogólnie jeszcze w latach 1960-80: i z dostępnych źródeł i ze smutnych opowieści stosunkowo licznych weteranów. Co najmniej dla mnie i dla mojej rodziny nie było to tajemnicą. A od lat 90-tych tylko wyjątkowo nie zainteresowany nie zaznajomił się z mroczną częścią sowieckiej historii w każdym szczególe. Nie będę apelować do zdrowego rozsądku, logiki i moralności moich wirtualnych rozmów, jeśli takie przymioty macie, to sami wcześniej czy później zrozumiecie, że tak bezkrytyczne względem siebie i bez szacunku do innych, wybiórcze, jednostronne i polityzowane rozumienie historii jest przesadą nawet według kryteriów nauki historycznej, która, niestety, jest zawsze skrajnie subiektywna.

Współczesna Rosja potrzebuje nie samozwańczych zagranicznych oświecicieli i rodzimych pseudo-historyków Internetu, ale potrzebuje akademickiego instytutu studiow nad ZSRR, fundamentalnego wielotomowego kursu sowieckiej historii. Powiecie Państwo, że ja jestem marzycielem – możliwe, ale do tej pory, dopóki historia jest pisana przez powierzchownych publicystów i cynicznych politykierów – rany przeszłości nigdy się nie zagoją.

Jest jeszcze jedna ideologiczna teza, którą polscy wirtualni bojownicy z „Sowietem” widocznie uważają za zabójczo skuteczną dla nas obywateli Rosji: „wy wystawiacie ten swój Dzień Zwycięstwa, bo nie macie więcej czym się szczycić, dla was to zwycięstwo – usprawiedliwienie wszystkich okrucieństw, które wyprawiala sowiecka władza”. Ja prawie się z tym zgadzam. Ale z uściśleniem – nie „usprawiedliwieniem”, a odkupieniem życiem poległych, mękami i trudem przeżywszych. Wam to się nie podoba? To wymyślajcie wehikuł czasu i „Do przodu, marsz!” do … choćby 1943 roku, przepisujcie historię swoją własną krwią!

Dla nas 9 Maja to Dzień Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej, to Dzień Zwycięstwa w tej wojnie, która zaczęła się dla nas 22 czerwca 1941 i która zakończyła się dla całej Europy 9 maja 1945 roku. Nie podoba się – nie świętujcie. My przeżyjemy to i waszą nieobecność za naszym stołem i wasze zarzuty. Ja, podobnie jak wielu moich rodaków wzniosę kieliszek nie za Stalina i jego marszałków, a za dziada weterana, za wujka ojca i ciotecznego brata mamy, którzy przepadli bez wieści, za tych wszystkich bezimiennych żołnierzy, którzy z przekleństwem i wyciem przegryźli gardło wspólnemu wrogowi.

I jeszcze dwa cytaty:

Jan Englert: «Z czego jestem dumny jako Polak? Przede wszystkim z tego, że potrafiliśmy sobie poradzić w najtrudniejszych chwilach. Że nawet uznając obiektywnie idiotyzm polityczny powstania warszawskiego, nie wolno tego lekceważyć. W materialnym wymiarze powstanie jest tragiczne, ale w transcendencji fantastyczne. To też jest konieczne do istnienia zbiorowości. Bo daje poczucie nieśmiertelności»

MODLITWA Głazkow

"Boże, stań po stronie Sowietów,

a nie na boku wyższych ras,

Bo hitlerowcy Twoje przykazania

Łamią częściej od nas"

[...]

Oldteach (tłum. Witek )

* * * *

О Дне Победы 9 мая и польско-российских «войнах» на Салоне24

Всех желающих заявить, что они любят россиян персонально, высоко чтут русскую культуру, но не переносят всего советского-тоталитарного-путинского – прошу обратить внимание на следующее.

Я принадлежу к поколению, которое выросло в СССР и живет в современной России. Поэтому мерзости советского периода мне не просто знакомы – они затронули мою семью непосредственно. В тоже время моя жизнь и мои убеждения не позволяют мне соглашаться с примитивной и несправедливой идентификацией всего советского и всего того, что произошло с моей страной и народом в советский период только с абсолютным Злом. Если кто-то может так отнестись к 70 годам истории своей страны – мне очень жаль этого человека, если кто-то так судит о 70 годах истории чужой страны – предупреждаю, нам будет трудно понять друг друга…

На мой субъективный взгляд в Салоне материалы, посвященные участию СССР во Второй мировой войне слишком часто сводятся к следующей схеме: «сами являетесь агрессорами, пакт Молотова-Риббентропа, зверства советизации 1939-41 гг., Катынь, поражения 1941-42, воевали плохо, хотя имели много техники и сами готовились к нападению, миллионы пленных, массовая коллаборация с нацистами, настоящая правда о советских партизанах – занимаются грабежом мирного населения и воюют с польскими патриотами, затем как-то сам собой начинается 1944, Красная армия вторгается в Европу: грабеж, пьянство и изнасилования. И что, никакого позитива? Да нет, вот был лендлиз и воины с шевроном «Poland» на плече, а так же бойцы АК, которые своей самоотверженной борьбой в тылу по рукам и ногам связали вермахт. 1945 - никакого освобождения не произошло, началась оккупация во много раз страшнее нацистской. Занавес. Вывод: жаль, что не удалось провести еще тогда второй Нюрнбергский процесс и указать большевикам их место в истории…»

Вы думаете, я буду утверждать, что это неправда? Горько, но все это было. О многом, практически обо всем, любой здравомыслящий «совок» мог получить общее представление еще в 1960-80: и из открытых источников и из скупых рассказов относительно многочисленных тогда ветеранов. По крайней мере, ни для меня, ни для моей семьи ничто из упомянутого тайной не было. А уж с 1990-х только исключительно нелюбопытный человек не ознакомился с теневой частью советской истории во всех деталях и подробностях. Не стану апеллировать к здравому смыслу, логике и морали моих виртуальных собеседников, если таковые качества имеются, то вы сами рано или поздно поймете, что столь некритичное по отношению к себе и неуважительное к другому, избирательное, одностороннее, и политизированное восприятие истории является запредельным даже по меркам исторической науки, которая, увы, всегда крайне субъективна. Современная Россия нуждается не в самозваных иностранных просветителях и отечественных псевдо-историках от Интернета, а в академическом институте по изучению СССР, фундаментальном многотомном курсе советской истории. Вы скажете что я – мечтатель, может быть, но до тех пор, пока история пишется поверхностными публицистами и циничными политиканами – раны прошлого никогда не заживут.

Есть ещё один идеологический тезис, который польские виртуальные борцы с «совком» видимо полагают убийственным для нас граждан России: «вы выпячиваете этот свой день победы, это 9-е мая, потому что гордится вам больше нечем, для вас эта победа – оправдание всего скверного, что сотворила советская власть». Так вот я почти со всем согласен и тут. Правда с уточнением, не «оправданием» а искуплением жизнями павших, муками и трудом переживших. Вам не нравится? Давайте – изобретайте машину времени и шагом марш в… ну хоть 1943, переписывайте историю своей кровью!

Для нас 9 Мая - это День Победы в Великой Отечественной войне, это День Победы моего народа в той войне, которая началась для нас 22 июня 1941 года и которая закончилась для всей Европы 9 мая 1945 года. Не нравится – не празднуйте. Мы переживем и ваше отсутствие за нашим столом, и ваши упреки. Я же, как и многие мои соотечественники подниму рюмку не за Сталина и его маршалов, а за деда-ветерана, за дядю отца и двоюродного брата мамы, пропавших без вести, за всех безвестных солдат, которые с матом и ревом порвали глотку общему ворогу.

И еще две цитаты:
Jan Englert: «Z czego jestem dumny jako Polak? Przede wszystkim z tego, że potrafiliśmy sobie poradzić w najtrudniejszych chwilach. Że nawet uznając obiektywnie idiotyzm polityczny powstania warszawskiego, nie wolno tego lekceważyć. W materialnym wymiarze powstanie jest tragiczne, ale w transcendencji fantastyczne. To też jest konieczne do istnienia zbiorowości. Bo daje poczucie nieśmiertelności»

МОЛИТВА
Н. И. Глазков

Господи! Вступися за Советы,
Сохрани страну от высших рас,
Потому что все твои заветы
Нарушает Гитлер чаще нас.

Оглуши фашистов нашей глушью,
А мелькнула чтобы новизна,
Порази врага таким оружьем,
Враг которого еще не знал!

Дай, Господь, такую нам победу,
Не давал какую никому!
Заступись за своего поэта,
Ниспошли веселие ему!

Он в своем глазу бревно заметил,
Опрокинулся весь мир вверх дном.
Лоб фашизма, вылитый из меди,
Этим самым проломи бревном.

Чтобы мы, пророки и поэты,
За Отечественную войну
Воздвигали памятник победы
Не нам, не нам, а имени Твоему.

Oldteach

________________________________________________________________________________

W temacie napisaliśmy m.in.: / В этой теме мы писали, в тч.:

Radzieckie cmentarze wojskowe w Polsce / Советские военные кладбища и мемориалы в Польше

Grób Rosjanina odnaleziony po 67 latach / Могила русского война найдена 67 лет спустя

22.06 - dla Rosjan poczatek Wielkiej Wojny Ojczyznianej - wspomnienia

22.06 - для россиян начали Великой Отечественной Войны - воспоминания

Update 10.V :

В последнее время в Рязанское общество "Мемориал" и редакцию интернет-портала HRO.org поступает все больше вопросов по поводу ситуации с увековечиванием памяти отечественных военнослужащих, похороненных на территории Польши, а также вопросов о нынешнем состоянии таких захоронений. Представляем вашему вниманию фотогалерею советских военных захоронений в Республике Польша: мемориальных комплексов, памятников и памятных знаков, кладбищ, мемориальных досок. Экспозиция будет периодически пополняться. http://hro.org/node/10395