Blog
biznesik
Prezes Zarządu
Prezes Zarządu właściciel firmy, szef
2 obserwujących 261 notek 81012 odsłon
Prezes Zarządu, 21 kwietnia 2017 r.

Kto doprowadził do złego stanu ZUS ?

981 10 0 A A A

Zakład Ubezpieczeń Społecznych powstał długo przed II wojną światową, już po odzyskaniu niepodległości przez państwo polskie. Początkowo zakładano tak zwane "kasy chorych", które stanowiły pewne ubezpieczenie pracowników przedsiębiorstw przemysłowych na okoliczność utraty wynagrodzenia z powodu niedyspozycji zdrowotnej. Niewielka składka wpłacana przez członka takiej kasy stanowiła kapitał zakładowy towarzystwa ubezpieczeniowego.

Przy zajściu określonego wydarzenia taka "kasa chorych" stanowiła wynagrodzenie pracownika, który utracił swój zarobek z powodu choroby. Sama idea powstawała oddolnie i przenosiła się z miejsca na miejsce w miarę powstawania i rozwijania się kolejnych ośrodków przemysłowych [1]. Jednak nowoczesne państwo - którym chciała być także i Polska - powinno posiadać stosowny i powszechnie obowiązujący system ubezpieczeń społecznych. Tak doszło do utworzenia obowiązkowego systemu ubezpieczeń społecznych - jako ustawa o ubezpieczeniu społecznym z 1920 roku.

W 1934 roku utworzono Zakład Ubezpieczeń Społecznych już w postaci kompleksowego systemu ubezpieczeń, regulowany szeregiem aktów prawnych i objętych rangą prawa państwowego. Jedną z zasad tego systemu było ubezpieczenie solidarnościowe. Istotą tego systemu było objęcie ubezpieczeniem każdego pracownika już od pierwszego dnia jego zatrudnienia a w przypadku śmierci pracownika system ubezpieczenia pozwalał na finansowanie części potrzeb jego rodziny.

Ten system tworzono przez lata i często skromne składki pracownicze inwestowano w duże przedsięwzięcia, które były inwestycjami gwarantującymi zyski w przyszłości. Dzięki temu udało się zgromadzić znaczny kapitał zakładowy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z/s w Warszawie. Tak było do 31 sierpnia 1939 roku i z chwilą wybuchu II wojny światowej statutowa działalność ZUS w zasadzie uległa zawieszeniu. Wprowadzone prawo niemieckie szykanowało polskie społeczeństwo, więc trudno tutaj mówić o prawidłowych relacjach w państwie zarządzanym przez okupanta. Poza tym na obszarze zajętym przez Związek radziecki po 17 września 1939 nastąpiła utrata ciągłości prawa polskiego.

Po zakończeniu II wojny światowej i utworzeniu nowego już rządu w Polsce przywrócono funkcjonowanie wielu instytucji, które musiały zaprzestać działalności w okresie okupacji. Podobnie było i z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych. Tu znowu wkroczyła polityka, bowiem w okresie 1939-1948 wielu Polaków uzyskało pełnoletność, to jednak nie podejmowali oni pracy w rozumieniu przepisów o obowiązkowym ubezpieczeniu pracowników. Trudno jednak odmówić im było prawa do ubezpieczenia na wypadek utraty zdrowia. Byli to żołnierze nie tylko oficjalnie funkcjonującego Wojska Polskiego, ale też uczestnicy bardzo wielu ugrupowań powstających samoistnie w celu przeciwstawienia się zagrożeniu bezpieczeństwa. Byli tutaj żołnierze różnych formacji zbrojnych, często funkcjonujących w konspiracji, i trudno było wymagać od tych ludzi ciągłości w uiszczaniu składek z tytułu ubezpieczenia społecznego. Jednak ich rola w walce o przetrwanie państwa polskiego była bezdyskusyjna. Wielu żołnierzy po demobilizacji przyjęto do oddziałów tworzącej się Milicji Obywatelskiej - a ponieważ była to w pojęciu prawnym "służba" - toteż trudno było objęcie ich obowiązkiem z tytułu świadczenia pracy... Tego przepisy nie przewidywały.

Inny problem stanowiło objęcie wsparciem osób - żołnierzy, którzy trwale utracili zdolność do pracy w czasie służby w wojsku i jednocześnie nie zdobyli oni żadnego wykształcenia z racji wieku i okresu działań wojennych. Ta grupa musiała uzyskać renty w celu pozyskania środków na utrzymanie rodziny, chociaż wcześniej nie wpłacali oni żadnych składek z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia społecznego... W tej sytuacji przyjęto rozwiązanie polegające na  objęciu tych osób świadczeniami z tytułu służby w siłach zbrojnych i utraty zdolności do pracy w związku z doznanymi obrażeniami w czasie tych działań lub chorób wynikających z tych obrażeń.

Kolejną grupą wymagającą opieki ZUS w związku z utratą zdrowia w czasie wojny były osoby więzione przez władze okupowanej Polski w obozach internowania i w obozach zagłady. Te osoby także nie wnosiły składek z tytułu ubezpieczenia społecznego i bez winy ze swojej strony także utraciły zdolność do pracy zawodowej. ZUS był jedynym źródłem przychodu dla tych osób. Ale że powstał deficyt w wypłacie świadczeń dla osób uprawnionych, rząd podjął się refinansowania kwot wypłacanych osobom nie posiadający uprawnień do takich świadczeń w myśl przepisów o ubezpieczeniu społecznym pracowników. Był to oczekiwany gest ze strony państwa, które przetrwało dzięki kilku milionom obrońców w myśl idei patriotycznych...

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

Aktualnie nauczyciel zawodu

Darmowe narzędzie do tłumaczeń stron internetowych
FreeWebsiteTranslation.com
1 I - 31 XII 2017 - monitoring pozycji

Średnia liczba odsłon (miesięcznie)
w 2017 r. - 2650.
w 2016 r. - 3040

w 2015 r. - 319

Ostatnie notki

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • "w minimalnym stopniu uwalnia " Zatem z emalii na powierzchni naczyń uwalnia się jakaś...
  • Procedura była prosta - kredytobiorca występował o kredyt na podstawie zawyżonego...
  • @Arek Pruszyński "Znowu Pan poprzekręcał." Co to znaczy: "Znowu Pan poprzekręcał."...

Tematy w dziale Gospodarka