Cóż – tak jakoś dotychczas było, że przepraszać można za coś lub kogoś, z kim ma się coś wspólnego. A co wspólnego z Kościołem ma posłanka Senyszyn, nie wiadomo. Jej poglądy umiejscawiają ją daleko poza wspólnotą wierzących, więc i jej przeprosiny są mniej więcej tyle warte, ile jej diagnozy sytuacji w Kościele. Posłanka mogłaby natomiast – jako działaczka lewicy – przeprosić za Bieruta, Gomułkę, Gierka i Jaruzelskiego. Za polityczne mordy jakich dopuścili się jej ideowi sojusznicy w przeszłości, a także za wstyd jaki przynosił państwu Kwaśniewski. Wtedy jej deklaracje miałyby jakiekolwiek znaczenie, wówczas możnaby jej docenić. Podobnie docenić by można posłanke Senyszyn, gdyby zechciała ona przeprosić za swoją „jeden razy g...” (brak mądrości, by posłużyć się określeniem miłym dla pań).
A tak – gdy posłanka Senyszyn przeprasza za Kościół – to można to traktować wyłącznie jako próbę zbicia kapitaliku politycznego. Próbę zresztą raczej skazaną na niepowodzenie, bo choć w Polsce nie brakuje czytelników „Faktów i mitów” czy „Nie” - to jednak jest ich zbyt mało, by zdobyć władzę. Przekonała się o tym nazbyt boleśnie Antyklerykalna Partia Postępu Racja, wegetująca gdzieś na marginesie. I sądzę, że posłanka Senyszyn o tym wie, jeśli więc wygaduje swoje bzdury to głównie po to, by znaleźć się w mediach. I jak Doda robi to opowiadając o rozwodzie z Radkiem Majdanem, tak posłanka Senyszyn przepraszając za Kościół. Poziom pozostaje ten sam.
Tomasz P. Terlikowski
Komentarze
Pokaż komentarze (37)