Po dzisiejszym ujawnieniu rzekomych zarzutów braci Kaczyńskich wobec Radka Sikorskiego oraz reakcji Pałacu Prezydenckiego coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że wypowiedź Jarosława Kaczyńskiego nie była kolejnym strzałem w kolano, lecz grą, której celem było wsparcie Sikorskiego w jego wyścigu z Bronisławem Komorowskim.
Ktoś może powiedzieć: gdzie tu wsparcie?
Medialna wrzawa po wypowiedzi Prezesa PiS, z pewnością wzmocni wśród zwolenników i członków PO wizerunek szefa MSZ jako bezwzględnego przeciwnika "Kaczorów", z którym Ci ostatni próbują walczyć każdymi dostępnymi środkami, w tym oczywiście za pomocą "haków". Kierując bezpośredni atak na Sikorskiego, Jarosław Kaczyński kreuje Go jako osobę niezwykle niewygodną w przypadku batalii o prezydenturę, co oczywiście preferować będzie Sikorskiego w oczach zwolenników PO.
Tymczasem po dokładnej analizie, Sikorski jest o wiele bardziej wygodnym kandydatem dla Lecha Kaczyńskiego niż Bronisław Komorowski. Przede wszystkim konserwatyzm Sikorskiego i jego udział w rządach PiS może zrazić wielu tych, którzy głosowali przeciwko PiS w ostatnich wyborach parlamentarnych, przede wszystkim zaś wyborców o lewicowych poglądach. Jego wybory polityczne i ciągłe wolty także nie przysporzą mu zwolenników. Nie mniejsze znaczenie ma jego charakter: skłonność do bufonady, nadmierna ambicja, zmienność poglądów oraz ciężko skrywana niechęć do prywatnych wrogów. Oczywiście na analizę z prawdziwego zdarzenia brak czasu i miejsca - moim zdaniem tych słabości Sikorskiego jest o wiele więcej, chociaż oczywiście posiada On także liczne przewagi.
Jednakże główna jego słabość jako kontrkandydata Kaczyńskiego w stosunku do Komorowskiego to przede wszystkim łatwość "ustrzelenia" w trakcie kampanii. Jeżeli coś nieczystego można zarzucić Komorowskiemu, to przede wszystkim związki z WSI - rzecz w ogóle niemedialna, trudna do przedstawienia z racji skomplikowania sprawy. W przypadku Sikorskiego rzecz ma się zgoła odmiennie: począwszy na jakości prowadzonej polityki zagranicznej, a skończywszy na wystawnych zakupach do siedziby MSZ, lista zarzutów wobec jego osoby jest naprawdę niemała. A prawdziwą przysłowiową wisienką na torcie są najbardziej prawdopodobne powody zdymisjonowania Sikorskiego z funkcji szefa MON przez Kaczyńskiego: sprawa prywatyzacji PZL Mielec.. Jakkolwiek swojego czasu kwestię tę podniósł Newsweek – co zostało zdementowane przez ówczesnego rzecznika rządu Dziedziczaka – to liczne publikacje w tej sprawie wskazują, że rzeczywiście coś w tej sprawie jest na myśli.
Oczywiście Sikorski jako przeciwnik obecnego Prezydenta ma też swoje zalety i przewagi. Jednakże uważam, że są one łatwe do zminimalizowania i w ostatecznym rozrachunku obecny szef MSZ ma z Lechem Kaczyńskim ma o wiele mniejsze szanse na wygraną niż Komorowski.
A na końcu kieruję słowo do tych którzy narzekać mogą na takowe postawienie sprawy i proste wskazywanie łatwiejszego celu do atakowania.
Narzekać można, ale tak nie zmieni to faktu, że przyszła kampania będzie bezwzględną bitwą, gdzie każda ze stron, bez oglądania się na piękne słowa, wykorzystywać będzie każdą dostępną broń, zaś poszczególne obozy bez umiaru obrzucać będą się błotem. Tak jest i tak będzie. Niestety jest to smutne i żenujące, ale prawdziwe. I taki sposób uprawiania polityki nie jest tylko polską specjalnością. Nie mam żadnych wątpliwości, że każda ze stron wypuści swoje charty. A kręcący głową zwolennicy PO, którzy mogą twierdzić, że ich partia nie używa takowych środków niech przypomną sobie sprawę Jaruckiej czy niech popatrzą na Palikota. Każda ze stron będzie rozdawać ciosy, i niestety wiele z nich nie będzie fair. I można się kłócić, ale koniec końców wszyscy będą z równą częstotliwością bić poniżej pasa.
A czy jest to zachowanie właściwe i pożądane w polityce... To raczej temat na osobną notkę..
Komentarze
Pokaż komentarze (6)