Zadęcia prezydenta

To tak na marginesie ostatnich wywiadów i zachowań dwóch kurdupli, którzy nie mogą darować narodowi porażki. 

Pisze Joanna Lichocka w Rzepie:

"Dwa dni czytania. Rzeczpospolita tak późno oddaje im hołd. To suma tysięcy tragedii rodzin inteligenckich, urzędniczych. Polskich."

W PiSiej gwarze - wykształciuchy... ale jak trzeba pompy i narodowego zadęcia, to są dobrzy. Lechujarek zawłaszcza pośmiertnie oficerskie dusze dla PiSu.

Partyjny prezydent jest już tylko karykaturą urzędu. Swoim obrażalstwem obnaża tylko małostkowość swojego ziemskiego pobytu i spycha istotę społeczności do piaskownicy, w której jego braciszek jakoby nigdy nie był.

Jedna kompromitacja za drugą: jeśli to prawda, że służby podsłuchiwały ministrów, i prezydent używa tego łajna jako argumentów w politycznej nagonce na byłego faworyta, to powinien zrezygnować z i tak wątłego tytułu profesora jurysprudencji, do którego nigdy nie dorósł.

Moralne bankructwo Kaczorów zapala świeczkę nawet przed Wałęsą.

Ale jamnik ma i tak ważniejsze sprawy przed snem...