Akademia Cywilizacyjna

 Przymiarki i krojenie.

 

Zamierzałem napisać tekst sugerujący drogę przemian. I pojawiła się notka o powołaniu RSPN. Cenna inicjatywa – jako przejaw obecnych możliwości intelektualnych środowiska poszukującego dróg odnowy. I w takim zakresie popieram tę inicjatywę.

 

Czy może stać się szerokim ruchem odnowy?

Mam po temu szereg wątpliwości, a wynikają one z faktu, iż „wartością bazową” tego ruchu są poglądy założycieli.

Na bazie tych poglądów (skądindąd, znając część z tych osób, można się z nimi zgadzać), zaprezentowano 10 punktowy program kierunkowy. Do zaakceptowania.

 

Problemy, jakie mogą się pojawić w trakcie realizacji wynikać będą ze zmiany poglądów Ojców Założycieli.

Wszak „tylko krowa nie zmienia poglądów”.

 

Z tych powodów moje poparcie jest ograniczone – z dystansem pozwalającym na obserwację procesu.

 

Wracając do pierwotnych zamierzeń; jeszcze w styczniu, przed przesileniem w NE, rozmawiałem z R. Oparą i przedstawiłem sugestię zmian działania portalu. Przede wszystkim

 

-        ograniczenie części ogólnoinformacyjnej. W zamian nadać profil ukierunkowany na kierunki odnowy.

-        ważnym elementem jest wypracowanie w niezbyt dużym gronie Idei Odnowy Polski. Na tej podstawie określić działania mieszczące się w tej idei – czyli Polską Rację Stanu.

-         przy NE utworzyć „szkołę ideową”, gdzie będą prezentowane idee i pomysły dotyczące kierunków zmian. To mogłoby odbywać się raz w tygodniu, czy co dwa tygodnie – w jednym określonym miejscu – w wynajętej, czy użyczonej sali. Forma spotkań jest o tyle ważne, że pozwala na nawiązanie bezpośredniego kontaktu. Bez tego – nie ma możliwości podjęcia współpracy w realu.

 

Moje sugestie chyba były poprzedzone podobnymi przemyśleniami skoro powstał RSPN. Nie przypisuję sobie tu żadnej zasługi.

 

Jednak, wobec zastrzeżeń  jakie wyraziłem na początku tekstu, nie mogę tego ruchu poprzeć bezpośrednio. Moje wsparcie pośrednie, o ile występuje zgodność zamierzeń, mogłoby dotyczyć pracy nad powołaniem tytułowej Akademii Cywilizacyjnej.

 

Cóż. Jestem osobą prywatną o niewielkich możliwościach. Już sam fakt blogowania wpływa na status materialny, gdyż odrywa od pracy zawodowej. Jednak gdyby znalazło się grono osób chcących czy to organizacyjnie, czy oferując propozycje tematów wykładów, to gotów byłbym w takim dziele uczestniczyć.

 

Wydaje się, że bez takiego przygotowania kadrowego ludzi potrafiących myśleć „cywilizacyjnie”, czyli przy odrzuceniu partykularyzmów, nie da się odbudować Polski. To nie jest proces łatwy i krótki. Może być zaczęty teraz, ale jego skutki mogą się ujawnić dopiero w przyszłym pokoleniu. Byłaby to zatem praca organiczna – nie nastawiona na żadne korzyści. Przeciwnie – wymagająca trudu i poświęcenia, a często z narażeniem na fałszywe zarzuty.

 

Chętnych proszę o kontakt na prive.