Joseph Rudyard Kipling, "Mandalay" (przekład: Kot z Cheshire)

Joseph Rudyard Kipling, "Mandalay"  (przekład: Kot z Cheshire)

Gdzie w Moulmein stara pagoda, na wschód patrzy w morza dal,

Wiem, że tam birmańskie dziewczę myśli o mnie tuląc żal;

Bo wiatr szumi pośród palm i dzwon świątynny prośby śle:

"Wracaj tu żołnierzu z Anglii, wracaj tu, do Manadalay!"

Wracaj tu, do Manadalay,

Gdzie flotylli starej brzeg:

Nie słyszysz parowców chrzęstu od Rangun po Mandalay?

Na szlaku do Mandalay,

Wśród ryb latających mgnień,

Świt jak grzmot znad Chin nadchodzi, przez zatokę ku nam mknie!

Halkę nosiła żółciutką, czepek jej zielony był,

Miała imię Supayalat, tak jak żona króla Min,

Przy pagodzie ją ujrzałem, ćmiła tam białe cheroot,

I całusy chrześcijańskie trwoniła dla bożka stóp;

Ulepiony z błota bóg-

Buddą zwany, kwietny słup-

Już nie dbała tak o niego gdym scałował go z jej ust!

Na szlaku do Mandalay

Wśród ryb latających mgnień,

Świt jak grzmot znad Chin nadchodzi, przez zatokę ku nam mknie!

Kiedy zmierzch ryżowe pola otulał świetlistą mgłą

Grała mi na małym banjo spiewając "Kulla-lo-lo"

Z policzkiem przy mojej twarzy, na ramieniu mym jej dłoń

Patrzeliśmy na parowce i jak drewno dźwiga słoń

Pnie tekowe ciągnie słoń

Gdzie bagnistej rzeczki woń

Wokół cisza tak głęboka, że aż strach zmącić jej toń!

Na szlaku do Mandalay,

Wśród ryb latających mgnień,

Świt jak grzmot znad Chin nadchodzi, przez zatokę ku nam mknie!

Ale to już wszystko za mną, dawno temu, gdzieś tam, hen...

Autobusy nie kursują z Banku aż do Mandalay;

Dzisiaj powtarzam w Londynie, co mi stary wiarus rzekł:

Gdy usłyszysz jak wschód woła - wszystko na nic, byś się wściekł!

Wszystko na nic, choć byś pękł!

Czosnku woń tam snuje się,

Klang  świątynnych dzwonów,  słońce i palm migoczący cień;

Na szlaku do Mandalay,

Wśród ryb latających mgnień,

Świt jak grzmot znad Chin nadchodzi, przez zatokę ku nam mknie!

Dość już mam darcia zelówek o ten zapiaszczony bruk,

Od angielskiej mżawki kośćmi gorączkowy trzęsie chłód;

Znam z pięćdziesiąt pokojówek od Chelsea do Strandu gdzieś

O kochaniu ględzą, tylko czym ta miłość dla nich jest?

Krowie gęby błyszczą się

Wiedzą czym kochanie jest?

Mam schludniejszą, słodszą pannę, gdzie zieleńszy czystszy brzeg!

Na szlaku do Mandalay,

Wśród ryb latających mgnień,

Świt jak grzmot znad Chin nadchodzi, przez zatokę ku nam mknie!

Weźcie mnie na wschód, za Suez, gdzie zło tym czym dobro jest

Tam przykazań brak dziesięciu i dla pragnień tamy też

Bo świątynny dzwon mnie wzywa i już chcę być tylko tam

Gdzie w Moulmein stara pagoda patrzy sennie w morza dal

Na szlaku do Mandalay

Gdzie flotylli starej brzeg

Nasi chorzy nią wracali gdyśmy szli do Mandalay

Na szlaku do Mandalay,

Wśród ryb latających mgnień,

Świt jak grzmot znad Chin nadchodzi, przez zatokę ku nam mknie!

By the old Moulmein Pagoda, lookin' eastward to the sea,

There's a Burma girl a-settin', and I know she thinks o' me;

For the wind is in the palm-trees, and the temple-bells they say:

"Come you back, you British soldier; come you back to Mandalay!"

    Come you back to Mandalay,

    Where the old Flotilla lay:

    Can't you 'ear their paddles chunkin' from Rangoon to Mandalay?

    On the road to Mandalay,

    Where the flyin'-fishes play,

    An' the dawn comes up like thunder outer China 'crost the Bay!

 

'Er petticoat was yaller an' 'er little cap was green,

An' 'er name was Supi-yaw-lat -- jes' the same as Theebaw's Queen,

An' I seed her first a-smokin' of a whackin' white cheroot,

An' a-wastin' Christian kisses on an 'eathen idol's foot:

    Bloomin' idol made o'mud --

    Wot they called the Great Gawd Budd --

    Plucky lot she cared for idols when I kissed 'er where she stud!

    On the road to Mandalay . . .

 

When the mist was on the rice-fields an' the sun was droppin' slow,

She'd git 'er little banjo an' she'd sing "~Kulla-lo-lo!~"

With 'er arm upon my shoulder an' 'er cheek agin' my cheek

We useter watch the steamers an' the ~hathis~ pilin' teak.

    Elephints a-pilin' teak

    In the sludgy, squdgy creek,

    Where the silence 'ung that 'eavy you was 'arf afraid to speak!

    On the road to Mandalay . . .

 

But that's all shove be'ind me -- long ago an' fur away,

An' there ain't no 'busses runnin' from the Bank to Mandalay;

An' I'm learnin' 'ere in London what the ten-year soldier tells:

"If you've 'eard the East a-callin', you won't never 'eed naught else."

    No! you won't 'eed nothin' else

    But them spicy garlic smells,

    An' the sunshine an' the palm-trees an' the tinkly temple-bells;

    On the road to Mandalay . . .

 

I am sick o' wastin' leather on these gritty pavin'-stones,

An' the blasted Henglish drizzle wakes the fever in my bones;

Tho' I walks with fifty 'ousemaids outer Chelsea to the Strand,

An' they talks a lot o' lovin', but wot do they understand?

    Beefy face an' grubby 'and --

    Law! wot do they understand?

    I've a neater, sweeter maiden in a cleaner, greener land!

    On the road to Mandalay . . .

 

Ship me somewheres east of Suez, where the best is like the worst,

Where there aren't no Ten Commandments an' a man can raise a thirst;

For the temple-bells are callin', an' it's there that I would be --

By the old Moulmein Pagoda, looking lazy at the sea;

    On the road to Mandalay,

    Where the old Flotilla lay,

    With our sick beneath the awnings when we went to Mandalay!

    On the road to Mandalay,

    Where the flyin'-fishes play,

    An' the dawn comes up like thunder outer China 'crost the Bay!