O sprawie Marka Migalskiego

Jeszcze raz przeczytałam list otwarty do prezesa PiSu, napisany przez Marka Migalskiego. Mogę sie zgodzić z tym, że Marek Migalski "wyrwał" się nieco z tym swoim listem otwartym, na forum publicznym powinien pominąć pewne kwestie. Mimo to nie uważam, że powinien on zostać odsunięty od partii. Marek Migalski był jedną z moich ulubionych "wizytówek" PiSu, mówiłam: "Spójrz, jaki błyskotliwy człowiek popiera PiS! A kto niezaprzeczalnie inteligentny popiera PO?". PiS stracił bardzo wiele.

Czy nie lepiej byłoby, gdyby prezes Kaczyński, "przytulił Migalskiego", jak syna marnotrawnego i choć w kilku kwestiach przyznał mu rację? Czy nie wydałby się wtedy części niezdecydowanego elektoratu bardziej ludzki? Ja przez takie decyzje tracę do PiSu serce. Właściwie PiS staje się dla mnie tym, czym jest PO dla większości swoich wyborców: "byleby nie PiS!", u mnie jak w odbicu lustrzanym: "Byleby nie PO!". Wierzę też w dobre intencje i chęci PiSu, jednak widzę, że ich polityka jest nieudolna, skoro nie potrafią porozumieć się nawet z własnymi sprzymierzeńcami.

Co gorliwsi wyborcu PiSu będą próbowali mi wyjaśnić motywy Jarosława Kaczyńskiego, ja jednak przeczytałam o całej sytuacji naprawdę sporo na salonie - komentarzy "za" i "przeciw", a mimo to żadną miarą nie mogę do tej decyzji się przychylić.

Bardzo mnie ta decyzja zasmuciła. I tyle.