Paweł Lisicki tak wrósł w fotel naczelnego, że po wyrzuceniu z "Uważam Rze" nie przylepił się do żadnej istniejącej redakcji, ale jak demiurg wraz ze swym meblem stwarza czwarty tytuł tygodnika prawicowego (nie liczę tych z krucht). Na razie nomenklatura periodyku ma się od zasiedzenia - "Tygodnik Lisickiego" i podejrzewam, że takim pozostanie.
Jakie pismo będzie, można poznać po osobach, które zapowiadały na konferencji prasowej tę inicjatywę medialną. Istotniejsze jest inne pytanie: gdzie dryfować będzie przewidywalny konserwatyzm naczelnego. Lisicki jak mało kto ma szansę oderwania się od polskiej prawicowej sztancy, ale nie ma szansy oderwania się od bieżącej polityki i wydarzeń z nią związanych.
To politycy pozycjonować będą pracę jego zespołu redakcyjnego, a nie żadna niepokorność i niezależność. Plus niemałe pieniądze, które trzeba będzie włożyć w funkcjonowanie tytułu na rynku.
"Tygodnik Lisickiego" będzie musiał prowadzić dwa fronty walki - wewnętrzny prawicowy i zewnętrzny liberalno-lewicowy. Siła jego zespołu może wydawać się większa niż prawicowych konkurentów, lecz zachowania czytelników wcale się tym nie kierują.
Prawica stworzyła kilka paradygmatów, które są politycznymi dogmatami i to właśnie one określą niepokorność tygodnika. Paradygmat smoleński jest tą kopią, którą będą musieli wziąć do ręki dziennikarze "Tygodnika Lisickiego" i stanąć w szranki prawicowego turnieju. Zwycięzca może być jeden, no - dwóch. Więcej tytułów w dłuższej perspektywie nie przełknie rynek, tym bardziej, że media papierowe raczej zmierzchają, niż rozkwitają.
Tygodnik ma zadebiutować na rynku z początkiem przyszłego roku. Pierwsze numery o niczym nie muszą świadczyć, bo dziennikarze i politycy będą się obwąchiwać, ale szybko zostaną wydane opinie (najmniej do powiedzenia zostanie dla czytelników), to wówczas zobaczymy dryf "Tygodnika Lisickiego". Na pełne morze mainstreamu, albo mielizna.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)