Unia dostała cios z najmniej oczekiwanej strony, od wewnątrz, od siebie

Unia Europejska nieoczekiwanie znalazła się w największym kryzysie od początku swojego istnienia. Niedawne kłopoty z banktrutującą Grecją – to pestka. Fala uchodźców rozsadza Unię od wewnątrz.

UE nie jest na to przygotowana mentalnie, choć to najbogatszy skrawek na świecie. Brak centralnych władz europejskich, decyzyjnych jak rządy, włącznie z armią do dyspozycji, powoduje, że o przyjęciu lub nieprzyjęciu uchodźców decydują rządy, a te kierują się interesem nacjonalistycznym, a nie ludzkim.

Uchodźcy z Iraku w niczym nam nie zagrażają, ale zagrażają strachom, które zostały wyprodukowane przez lokalnych polityków. Te strachy ksenofobiczne trzymają w ryzach ich elektoraty – w Polsce PiS zarządza takimi pseudo-demonami społecznymi, na Węgrzech partia Orbana.

Na greckiej wyspie poetki Safony uchodźcy wszczynają zamieszki, bo taka jest natura grup społecznych, gdy nie ma uruchomionych wentyli bezpieczeństwa.

Z kolei Brytyjczycy grożą wyjściem z UE. Kryzys przyszedł z najbarddziej nieoczekiwanej strony, od uchodźców, którzy bezbronni i uciekający od śmiertelnego zagrożenia stoją u naszych bram i proszą, aby ratować ich życie.

Europa nie radzi sobie z empatię, bo jest egoistyczna. Zaznaczmy, Europa w naszej części: Mitteleuropa. Do niedawna zniewolona i okazuje się, że z tych kajdan nie wyszła. Ma tylko polityków dławiących się słowami o wolności i suwerenności.