Towarzystwo

Paweł Śpiewak, skądinąd profesor, w gazecie Fakt nazywa Korwina-Mikke klaunem i - słusznie - radykałem. Jaka gazeta, taka wypowiedź. Atak na Korwina jest naturalną i optymistycznie nastrajającą reakcją na pokonanie w pierwszej turze Pawlaka i całej drobnicy kandydatów-widm.

Prof. Śpiewak jest (niepotrzebne skreślić):
a) osobą niegodną tytułu, którym się posługuje, jeśli nie rozumie tego, co głosi Korwin, i sprowadza jego osobowość do noszonej pod szyją muszki, niekonwencjonalnych metafor i błaznowania.
b) chytrym graczem, a nie naukowcem, jeśli uczestniczy w akcji zohydzenia masom (czytelnikom Faktu) Korwina.

Istnieje pewne towarzystwo, zwane przez Korwina bandą czworga, przez Kaczyńskiego układem, przez innych rycerzami Okrągłego Stołu albo grupą trzymającą władzę. W różnych okresach były to różne gremia, ale cel miały i mają ten sam: utrzymać się przy władzy, dzieląc się nią między sobą w kolejnych wyborach, co da ludziom iluzję wybierania. Nie dopuścić do koryta nikogo spoza towarzystwa, a jeśli dopuścić, to na naszych warunkach (Lepper).

Towarzystwo związane jest z największymi w kraju mediami (Axel Springer, Angora, Polskie Radio, TVP, TVN i inne) poprzez publikujących w nich emisariuszy układu, czyli ludzi propagujących tzw. poprawność polityczną. Nie do pomyślenia jest, żeby w którymś z czołowych mediów przedstawiono Korwina jako polityka poważnego, Pinocheta inaczej niż zbrodniarza, albo demokrację jako ustrój kaleki. Obowiązuje tolerancja wobec odmienności seksualnych, feminizm, budowanie społeczeństwa obywatelskiego, sprawiedliwość społeczna i takiż solidaryzm.

Ponieważ media te docierają do 99,9 % społeczeństwa, z którego znaczna część nie potrafi oprzeć się ich opiniotwórczości, towarzystwo ma rząd dusz i jeśli prof. Śpiewak powie, że Korwin to klaun, nikt nie wnika i nie polemizuje, tylko każdy wierzy i sobie utrwala. Prof. Śpiewak słyszał zapewne o czymś takim jak stereotyp, wie jak się go kształtuje i jak z niego korzystać.

Psychologia (pseudonauka, ale jednak) uczy, że wpływ stereotypowych przekonań na postrzeganie jakichś osób zmniejsza się wraz z osobistą znajomością tychże. Skoro Korwina w telewizji pokazuje się mało, wystarczy od czasu do czasu rzucić na marginesie, od niechcenia, że to klaun, i stereotyp działa. Bliższe zaznajomienie się publiczności z poglądami liberalnymi Korwina zwykle owocuje konstatacją, że "mądrze facet mówi, całkiem z sensem, ale..." - to "ale..." wynika z długotrwałego prania mózgów przez mainstreamowe media, co jest zasługą śpiewakopodobnych. Okazuje się, że mózg ludzki wykazuje znaczną odporność zarówno na wiedzę, jak i pranie. Oto Korwin pokazał w wyborach pazurki tylko trochę, a już się go zwalcza ze wzmożoną siłą. Oprócz wystąpienia prof. Śpiewaka mamy bowiem komentarz prof. Środy. Każda zresztą opinia o wynikach wyborów prezentowana w naczelnych mediach zawiera ten sam refren na temat Korwina.

Frontalny atak towarzystwa na liberalizm cieszy i każe myśleć spokojnie o przyszłości. Mahatma Gandhi mawiał: najpierw cię ignorują, potem śmieją się z ciebie, później z tobą walczą, później wygrywasz. Walka z poglądami innymi niż politycznie poprawne obarczona jest komplikacjami, jakie niesie ze sobą rychły upadek ZUS i ogólny kryzys. Ciekawe jak z tego wybrną?

27.06.2010

linki:

Śpiewak w Fakcie : http://www.fakt.pl/artykuly,Nienawistnicy-z-Platformy,75682,0,2,1,0,0,0.html

Środa w wp.pl:  http://wybory.wp.pl/kat,1026015,title,Jedyny-zwyciezca-tych-wyborow,wid,12391787,wiadomosc.html?ticaid=1a6c3